روزی درمانده و آویزان بودم؛ امروز راهنمای دیگران

دوازدهمین جلسه از دوره‌ پنجم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ ویژه مسافران نمایندگی غزالی مشهدبا استادی راهنما مسافر مصطفی، نگهبانی مسافر احمد و دبیری مسافر محمد بادستور جلسه « وادی چهارم و تاثیر آن روی من » سه شنبه ۲ تیرماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان مصطفی هستم یک مسافر، خدا را شاکرم که در این جمع حضور دارم و از انرژی شما بهره میبرم. از ایجنت و گروه مرزبانی و راهنمای لژیون هفتم که این فرصت را به من دادند، بی‌نهایت سپاسگزارم. از خداوند نیز شکرگزارم که هنوز دیده میشوم و در یادها مانده ام؛ این خود بزرگترین لطف اوست.

این تغییرات میسر نشد، مگر با آموزشهای کنگره و تغییراتی که خودمان در وجودمان ایجاد کردیم. من روزی مصرف‌کننده‌ای درمانده و آویزان بودم که از پس کوچک‌ترین کارها برنمی‌آمدم. اما خداوند مسیر کنگره را باز کرد تا حقایق درونم نمایان شود. متوجه شدم که ذاتاً تنبل یا بی‌عرضه نیستم؛ این ناتوانی‌ها بودند که شخصیتم را تغییر داده بودند. امروز با درمان جسم و روان، حتی به جایی رسیده‌ام که خودم راهنما شده‌ام و به چند نفر کمک می‌کنم.

این موفقیت را هیچ‌گاه نمی‌توان شکر کرد. من خود را به سیستم سپردم و به این موضوع پی بردم که انسان فقط مکلف به انجام وظیفه است و نتیجه دست او نیست. اگر راهنما هستی وظیفه‌ات را انجام بده و اگر مسافری، سفرت را درست طی کن. پیام سفر اول می‌گوید سوار بر مرکب، گرچه دیر اما سالم به مقصد خواهی رسید.

در این وادی، بحث خواسته‌ها و نفس مطرح است. خواسته‌های ما مدام با تغییرات درونمان عوض می‌شوند. برای رسیدن به آرامش و صراط مستقیم، باید کارها را تمام و کمال انجام دهیم. حتی اگر جاروکش باشی، خوب جارو کن. عجله نکن و وظیفه‌ات را کامل کن؛ آنگاه معلوم می‌شود که قرار است چه جایگاهی داشته باشی.

همه انسان‌ها از ازل، به نوعی برای بالا بردن یکدیگر آمدند. انشاءالله که در این مسیر باشم و از این آموزش‌ها بهره کافی ببرم. امیدوارم جلسه برای همه ما مفید باشد و از سکوت و توجه شما بی‌نهایت سپاسگزارم.

مرزبان خبری: مسافر مهدی

عکاس: مسافر رضا، تایپ: مسافر محمد و مسافر حامد لژیون چهارم، مسافر مرتضی لژیون یکم

ویرایش و ارسال خبر: مسافر مهدی لژیون یکم « نگهبان سایت »

سایت نمایندگی غزالی