این خود ما هستیم که نتیجه اعمال و کردار خودمان را در پایان سفر دریافت می کنیم

دهمین جلسه از دوره پانزدهم کارگاه های آموزشی خصوصی ویژه مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی کاشمر روز سه شنبه با استادی  پهلوان محترم مسافر جلال، نگهبانی مسافر علی و دبیری موقت مسافر مجید با دستور جلسه «وادی چهارم و تاثیر آن روی من» در تاریخ 2 تیر ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان جلال هستم یک مسافر.
از نگهبان جلسه تشکر می کنم که مسئولیت اداره جلسه را به من واگذار نمودند تا خدمت کنم و آموزش بگیرم.
دستور جلسهٔ امروز «در مسائل حیاتی، به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن» است. باید بدانیم منظور از مسائل حیاتی، مخصوصاً برای یک مسافر سفر اول، چیست و اولویت‌ها کدامند؟ در کنگره مسیر و جایگاه برای من مشخص است و تمام شرایط فراهم شده تا بتوانم سفر خود را آغاز و به اتمام برسانم. سیستم از ما می‌خواهد که منظم و فرمانبردار باشیم، دارو را درست مصرف کنیم، سی‌دی بنویسیم، آموزش بگیریم تا به درمان و حال خوش برسیم، راهنما و سیستم نمی‌توانند به جای ما این کارها را انجام دهند، این ما هستیم که باید در مسیر درست قرار بگیریم و از آموزش ها بهرمند شویم. موضوع مهم برای یک مسافر سفر اول این است که ممکن است دارو را مرتب مصرف کند، خوابش تنظیم باشد و همه‌ چیز ظاهراً درست پیش برود، اما اگر آموزش نگیرد و منیت را کنار نگذارد، از مسیر منحرف می‌شود. قرار نیست مسافری که مرتب سی‌دی می‌نویسد، دارو را سر ساعت مصرف می‌کند و قوانین را رعایت می‌کند، با کسی که گریز میزند یا آموزش نمی‌گیرد، نتیجهٔ یکسانی داشته باشد. این خود ما هستیم که نتیجه اعمال و کردار خودمان را در پایان سفر دریافت می کنیم .

من تجربه‌اش را داشتم، دارو را مرتب مصرف می‌کردم، خوابم تنظیم بود، اما آموزش نگرفتم و سی‌دی ننوشتم. نتیجه این شد که بعد از مدتی دوباره برگشتم و شرایط سخت‌تری را تجربه کردم. سیستم همه‌ چیز را مهیا کرده است، اما تا زمانی که فرمانبردار راهنما نباشیم، نتیجهٔ مطلوب را نمی ‌گیریم. کنگره درمان واقعی را انجام می‌دهد، مثل کشاورزی که هر روز به باغش رسیدگی می‌کند. کسی که منظم، دقیق و مسئولانه عمل می‌کند، در زمان برداشت نتیجهٔ بهتری می‌گیرد. اما اگر رسیدگی نکند، انتظار محصول خوب هم نباید داشته باشد.  ما تعیین ‌کنندهٔ جایگاه خودمان هستیم، نمی‌توانیم مسئولیت را به گردن راهنما یا سیستم بیندازیم. خداوند امکانات و مسیر را در اختیار ما گذاشته؛ اما حرکت کردن با خود ما می باشد. امروز اگر در جایگاه خدمت قرار داریم، باید بدانم کسانی قبل از ما برای ساختن این جایگاه‌ها زحمت کشیده‌اند؛ کسانی که روزی مثل ما حال خوبی نداشتند، اما مسیر را درست رفتند و به درمان رسیدند. هرچه بیشتر آموزش می‌گیرم، بیشتر متوجه می‌شوم که  چیزهای زیادی برای یاد گرفتن وجود دارد خداوند همه‌چیز را فراهم کرده، اما این ما هستیم که تعیین می‌کنیم چگونه از آن استفاده کنیم.

از اینکه سکوت کردید و به صحبت های من توجه نمودید از همگی شما سپاسگزارم.
عکاس: مسافر مرتضی
تایپ: مسافر مهدی
ویراستار: مسافر محمد
ارسال خبر: مسافر حسین
مرزبان کشیک: مسافر حسین