شناخت هستی از جزء به کل است

به‌نام قدرت مطلق الله
دوازدهمین جلسه از دوره هفدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی دکتر علیرضا (مبارکه)، با استادی همسفر پیمان، نگهبانی مسافر سعید و دبیری مسافر محمد با دستور جلسه «وادی چهارم و تاثیر آن روی من» در تاریخ سه‌شنبه 2تیرماه 1405 راس ساعت 17:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
وادی چهارم و تأثیر آن روی من.
در مسائل حیاتی به خدا سپردن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.
من هم بسیار برایم پیش آمده که مسئولیت‌هایم را به خداوند واگذار کنم. - دلیل؟ - نا آگاهی؛
در بخش کوچکی از این ناآگاهی من بی‌تقصیر بوده‌ام چون عامل اصلی آن آموزشهای نادرست یا نیمه‌کاره‌ای بوده که به من داده شده. اما در بخش بزرگی از آن من مقصر اصلی هستم. چرا؟ چون کوتاه‌ترین راه را انتخاب کرده‌ام، یعنی فقط این برایم مهم بوده که در کوتاه‌ترین زمان به خواسته‌ام برسم.
گفتم دو بخش، بخش کوچکی از ناآگاهی من بخاطر آموزش‌های غلط و یا نیمه‌کاره است. از کودکی به به ما گفته می‌شود که "خدا بزرگ و دانا و توانا و قادر و بخشنده است، پس: به خدا توکل کن، خدا خودش درستش می کند.

بله خدا بخشنده و دانا و توانا و قادر است اما از این جملات می‌توان برداشت‌های متفاوتی نمود، یعنی این جملات شفاف و دقیق نیستند. مثلا: - خدا بخشنده و مهربان است، دانا و توانا هم هست پس هم می‌تواند اشتتباهات مرا ببخشد و هم هر درخواستی که دارم را انجام دهد. این نمونه‌ی یک برداشت نادرست از یک جمله‌ی درست است. این برداشت نادرست به این دلیل است که خداشناسی را بدون خودشناسی آموزش داده‌اند. این نمونه‌ی یک آموزش نیمه‌کاره است. وادی چهارم می گوید: برای شناخت قدرت مطلق باید اول از دروازه خود عبور کنیم.
شناخت هستی از جزء به کل است: من باید اول مفهوم فرد را بفهمم تا بعد بتوانم مفهوم خانواده را درک کنم و بعد بتوانم مفهوم جامعه را درک کنم و بعد مفهوم هستی را و در انتها مفهوم خالق هستی را بفهمم.
من تصور می‌کنم این مفاهیم را بلد هستم تا اینکه به جایی مثل کنگره می‌آیم و متوجه می‌شوم که دانسته‌هایم چقدر ناقص است. گاهی من به واسطه‌ی ناآگاهی و آموزش نیمه‌کاره به‌جای حرکت و تلاش هدفمند، نتیجه‌ی کار را به بخشنده و توانا و قادر بودن خداوند واگذار می‌کنم، و اگر نتیجه‌ی دلخواه حاصل شد آن را نشانه‌ی امداد غیبی و دست‌های آسمانی و لطف خداوند می‌گیریم.

در صورتی که وادی چهارم می‌گوید: قدرت مطلق پس از خلق انسان به او اختیار کامل داد و او را بر سر یک دوراهی قرار داد تا انتخاب کند. یکی راه تقوا، و یکی راه فجور. خداوند هر پدیده‌ای را بر اساس قوانین مشخصی خلق کرده و هیچ امری را به شانس و احتمالات واگذار نکرده. من هم در گذشته خیلی از کارها را به شانس همراه با دعا واگذار کرده‌ام.
ما در زندگی بر اثر نااگاهی و عدم شناخت از مکانیزم هستی و خلقت، کارهای غیرممکنی را هم به شانس سپرده‌ایم و قبل از آن با خلوص نیّت دعا هم کرده‌ایم که خداوند به خاطر اینکه من کوتاه‌ترین راه را انتخاب کرده‌ام، همه قوانینش را زیر پا بگذارد. اگر هم طبق شانس به نتیجه‌ی دلخواه برسیم آن را به خدا ربط داده و آماده‌ می‌شویم برای توسل به شانس‌های بزرگتر.
و اما تاثیر وادی چهارم بر روی من: من از یک سنی به بعد دچار این مشکل شدم که فکر می‌کردم در هر کاری همه‌چیز را ۱۰۰٪ به خودم بستگی دارد. اما در کنگره و در وادی چهارم یاد گرفتم که: تفکر، انتخاب و حرکت در قالب مسئولیت بر عهده‌ی من است، اما زمان و اتفاقات بیرونی تحت کنترل من نیستند. من یاد گرفتم که توکل و دعا فقط مربوط به لحظه نماز و عبادت نیست، بلکه من باید وظیفه و مسئولیتم را انجام بدهم اما بدانم که نتیجه فقط به من بستگی ندارد. من یاد گرفتم که توکل یعنی من مسئول هستم ولی تنها نیستم. یعنی اگر من قوانین اولیه هستی را رعایت کنم قوانین ثانویه‌ای هم وجود دارند که به من کمک خواهند کرد حتی اگر من آنها را بلد نباشم. موفقیت ترکیبی از تلاش و امکاناتی است که خداوند در هستی قرار داده است، اگر من توکل نداشته باشم شکست‌ها را فقط به خودم نسبت می‌دهم و این باعث ناامیدی‌ام می‌شود و اگر موفقیت‌ها را هم فقط به خودم نسبت بدهم باعث خودخواهی و تکبرم خواهد شد.
از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید از شما متشکرم.

تایپ و ویرایش: همسفر پیمان، مسافر احمد

عکس: مسافر مهدی

تایید و ارسال: مسافر حسین