وادی چهارم میگوید: مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن؛ ما در وادی یک، دو و سه آموختیم باید اول تفکر کنیم و ناامید نباشیم در وادی سوم آموختیم که مسئولیت خودمان را به گردن دیگران نیندازیم؛ اما وادی چهارم به ما میآموزد که مسئولیت و مشکلاتمان را به گردن خداوند نیندازیم و همین طور در این وادی ما سعی میکنیم مرز خود و خدایمان را مشخص کنیم. مسئولیتها همیشه دو طرفه است پدر، مادر در قبال فرزندان مسئولیت دارند و فرزندان نیز در قبال والدین مسئولیت دارند؛ بنابراین خداوند هم در مقابل ما مسئولیت دارد و ما هم در مقابل خداوند مسئولیت داریم ولی نباید انتظار داشته باشیم که هر برنامهای به خداوند بدهیم باید آن اجرا کند؛ بلکه خودمان باید برای حل مشکلات خودمان اقدام کنیم و خداوند با القای افکار به ما کمک میکند.
پس نتیجه میگیریم اگر ما با بیفکر برای خود مشکلاتی به وجود آوردیم نباید انتظار داشته باشیم که خداوند آن را حل کند و این مسئولیت به عهده شخص خودمان است. خداوند معجزه و نعمتهای زیادی در اختیار ما قرار داده است ولی باقی کارها به عهده خودمان میباشد.این نگرش ما نسبت به قدرت مطلق اشتباه است که میخواهیم تمام مشکلاتمان را حل نماید.
نویسنده: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم)
عکاس: همسفر سهیلا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر منصوره (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی صادق قم
- تعداد بازدید از این مطلب :
33