باید به وظیفه خود عمل کنم و مسئولیت کار های خود را شخصاً بپذیرم

جلسه چهاردهم از دوره دهم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰  ، نمایندگی قشم به استادی مسافر محمد  ، نگهبانی مسافر یحیی و دبیری مسافر حامد با دستور جلسه( وادی چهارم: در مسائل حیاتی؛ به خداوند سپردن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن  ) در روز یکشنبه ۳۱ خرداد ماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷ در محل دانشگاه خوارزمی قشم آغاز به کار کرد  . 

خلاصه سخنان استاد   ؛ 

  وادی چهارم می‌گوید: «در مسائل حیاتی، به خداوند سپردن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن» برداشت من از این جمله این است که مسئولیت یک‌طرفه نیست بلکه باید دوطرفه باشد به‌عنوان مثال یک راهنما در قبال رهجو مسئولیت دارد و متقابلاً رهجو نیز در برابر راهنمای خود وظایفی بر عهده دارد در رابطه معلم و شاگرد و همچنین در خانواده میان والدین و فرزندان نیز همین موضوع صدق می‌کند زمانی که مصرف‌کننده مواد مخدر بودم به این مسائل فکر نمی‌کردم در منزل شخصی‌ام اتاقی داشتم که محل مصرف من بود حدود هفت نفر از دوستانم نیز در ساعات مشخصی به خانه من می‌آمدند و در کنار هم مواد مصرف می‌کردیم به همسرم می‌گفتم مراقب باشد کسی به سمت آن اتاق نیاید از بعدازظهر تا پاسی از شب من و دوستانم در آن اتاق مشغول مصرف بودیم در آن زمان خودم را از بار مسئولیت جدا می‌دانستم از اعضای خانواده می‌خواستم برای ما چای و نوشیدنی بیاورند اما هیچ مسئولیتی در قبال آن‌ها نمی‌پذیرفتم تمامی کارهای منزل بر عهده همسر و فرزندانم بود و من تصور می‌کردم وظیفه‌ام فقط تأمین هزینه‌ها و مخارج خانه است هرگز به این موضوع فکر نمی‌کردم که با رفتارها و عمل کردم اعضای خانواده‌ام را در برابر همسایگان و فامیل شرمنده می‌کنم مصرف تریاک من به حدی بود که دود تمام فضای اتاق را فرا می‌گرفت اما قدرت تفکر نداشتم اگر بخواهم ساده بگویم تفکری وجود نداشت و تنها چیزی که در ذهنم بود فکر مصرف مواد بود.

از زمانی که وارد کنگره شدم و با این وادی‌ها آشنا شدم فهمیدم که دوست در مقابل دوست خود مسئولیت دارد در همین‌جا متوجه شدم هنگامی که راهنمایم به من می‌گوید سی‌دی‌های آموزشی را گوش کنم و پروتکل مصرف دارو را طبق روش DST و الگوهای تعیین‌شده اجرا نمایم باید به وظیفه خود عمل کنم و مسئولیت کارهای خود را شخصاً بپذیرم.

پیش از ورود به کنگره برداشت من این بود که اگر بدهی یا مشکلی داشته باشم باید فقط به خداوند متوسل شوم و دست به دعا بردارم اما در طول سفر به این نتیجه رسیدم که ابتدا باید خودم حرکت کنم و اقدام نمایم یقین دارم که خداوند نیز در طول مسیر مرا یاری خواهد کرد و نیروهای الهی اگر در صراط مستقیم باشم به من کمک خواهند نمود.

ویرایش، تائپ و ارسال   : مسافر سجاد