وادی چهارم؛ پذیرش مسئولیت، آغاز رهایی

چهاردهمین جلسه از دوره پنجاه و چهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی شفا مشهد، به استادی راهنمای محترم مسافر جواد، نگهبانی موقت مسافر محسن و دبیری مسافر حمید با دستور جلسه  "وادی چهارم و تاثیر آن روی من" روز سه‌شنبه 1405/04/02ساعت۱۷ آغاز به کار نمود

خلاسه سخنان استاد: 
سلام دوستان جواد هستم یک مسافر.

خدا را شاکرم که بار دیگر این فرصت فراهم شد تا در این جایگاه قرار بگیرم و از تک‌تک شما عزیزان آموزش بگیرم. از گروه مرزبانی، ایجنت محترم، دبیر و نگهبان عزیز که این فرصت خدمت و یادگیری را در اختیار بنده قرار دادند، صمیمانه سپاسگزارم.
در جلسه امروز به بررسی وادی چهارم در مبحث مسائل حیاتی می‌پردازیم که موضوع آن «سلب مسئولیت از خویشتن و واگذاری آن به خداوند» است.

بسیاری از تازه‌واردان هنگام ورود به کنگره این پرسش را دارند که هدف از حضور در اینجا چیست و چرا باید وادی‌ها را مطالعه و درک کنیم. در کنگره ۶۰ برای درمان اعتیاد، مثلثی متشکل از سه ضلع «جسم، روان و جهان‌بینی» مطرح است و برای رسیدن به درمان واقعی، هر سه ضلع باید به‌صورت متوازن رشد کنند.

۱. جسم: طی مدت ۱۰ تا ۱۱ ماه، با استفاده از داروی OT و روش DST به تعادل جسمی و درمان اعتیاد دست پیدا می‌کنیم.

۲. جهان‌بینی: برای اصلاح نگرش‌ها، باورها و خصلت‌هایی که در دوران مصرف شکل گرفته‌اند، آموزش‌های جهان‌بینی را فرا می‌گیریم.

همان‌گونه که در پیام آمده است، سفر جهان‌بینی «از قطع مصرف تا بی‌نهایت» است؛ یعنی هر اندازه آموزش ببینیم و بیاموزیم، باز هم جای رشد و یادگیری وجود دارد.

تحلیل وادی‌های اول تا چهارم
در کنگره ۶۰ چهارده وادی وجود دارد که هدف آن‌ها اصلاح ساختار تفکر و نگرش ما نسبت به زندگی است.
وادی اول: با تفکر، ساختارها آغاز می‌گردد. هر اقدامی باید ابتدا در ذهن طراحی شود و نقشه آن شکل بگیرد تا در ادامه قابلیت اجرا پیدا کند.
وادی دوم: به ما می‌آموزد که در مسیر حرکت به سوی هدف، باید امیدوار و هدفمند باشیم و هرگز ناامید نشویم.
وادی سوم: یادآور می‌شود که هیچ موجودی به اندازه انسان به خویشتن خویش نمی‌اندیشد و در مسیر رشد و تغییر، هیچ‌کس به اندازه خود فرد نمی‌تواند به او کمک کند.
وادی چهارم: تمامی گریزگاه‌ها را می‌بندد و به ما می‌آموزد که نباید مسئولیت زندگی خود را به گردن دیگران یا حتی خداوند بیندازیم.

ما به‌عنوان مصرف‌کنندگان، همواره به دنبال گریزگاه‌هایی بودیم تا مسئولیت کارها و مشکلات خود را به عوامل مختلف نسبت دهیم و از زیر بار مسئولیت شانه خالی کنیم.

در گذشته، برداشت من از خداوند این بود که در حالت نئشگی دعا کنم و صبح که از خواب بیدار شدم، معجزه‌ای رخ داده باشد و تمام مشکلاتم برطرف شده باشد.

اما امروز، به برکت آموزش‌های کنگره ۶۰، دریافته‌ام که مکانیزم عملکرد نیروهای مافوق چگونه است. برای حل هر مسئله حیاتی، چه برای یک سفر اولی و چه برای یک راهنما، باید بدانیم که مسئولیت، امری دوطرفه است.

خداوند و نیروهای مافوق از طریق القای افکار و فراهم کردن زمینه‌های لازم به ما کمک می‌کنند. برای مثال، همین که میل به درمان و رهایی در ذهن ما شکل گرفته است، می‌تواند نشانه‌ای از یک تأثیر مثبت الهی باشد. اما برای دریافت کمک‌های بیشتر، لازم است خود ما نیز قدم اول را برداریم.

نیروهای مافوق زمانی وارد عمل می‌شوند که ما تمام تلاش خود را به کار گرفته باشیم و مسئولیت زندگی خود را پذیرفته باشیم. معجزه زمانی رخ می‌دهد که در مسیر حرکت باشیم، نه زمانی که بدون تلاش، منتظر تغییر شرایط بمانیم.

در نهایت، برای رسیدن به هر هدفی باید در مسیر آن حرکت کرد. اگر من به‌عنوان یک عضو، مسئولیت کامل زندگی خود را بپذیرم و برای رسیدن به هدفم تلاش کنم، آنگاه نیروهای مافوق نیز زمینه رسیدن به مقصد را برای من فراهم خواهند کرد و مرا به سرمنزل مقصود خواهند رساند.

از توجه و محبت شما سپاسگزارم.

مرزبان خبری: مسافر احمد
صوت: مسافر مجید ل4
عکاس: مسافر حسین ل۱
تایپ: مسافر احمد  ل 11
ارسال خبر: مسافر احمد ل ۱۱