برای انسان بهره‌ای جز سعی و کوشش او نیست

همسفر معصومه:

وادی‌ها همان قوانینی هستند که در جهان ما حاکم‌اند و صراط مستقیم را به ما نشان می‌دهند. وادی اول تا چهارم ما را آماده می‌کنند تا بتوانیم درست قدم برداشته و به سمت روشنایی‌ها حرکت کنیم و خیلی راحت‌تر بتوانیم با مشکلات برخورد کنیم. چند وادی اول نحوه درست فکر کردن را به من آموزش دادند و وادی چهارم به من می‌گوید: در مسائل حیاتی به خداوند سپردن؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.

یاد گرفتم در  تمام امور مسئولیت کارهای خودم را بپذیرم. اگر من به دلیل جهل و ناآگاهی خودم از صراط مستقیم خارج شده و مشکلاتی برای خودم به‌وجود آوردم، کسی غیر از خود من مسئول اصلاح آن‌ها نیست. خداوند و نیروهای مافوق فقط کار القاء و الهام را برعهده دارند؛ اما تصمیم‌گیری، انجام کارها و عواقب آن به گردن خودمان است.

خداوند در قرآن می‌فرماید: «لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ» برای انسان بهره‌ای جز سعی و کوشش او نیست. بله! من گریزگاهی ساخته بودم تا از زیر بار مسئولیت خودم شانه خالی کنم و از خداوند می‌خواستم مشکلات و نواقص شخصیتی من را حل کند.‌ از این وادی یاد گرفتم این چنین نیست، اگر من تکلیف و وظیفه خودم را به درستی انجام دهم، آن‌وقت بایستی از قدرت مطلق و نیروهای مافوق انتظار مساعدت و حمایت داشته باشم.

بایستی این نکته را مدنظر داشته باشم که دست‌های آسمانی فقط القاء افکار را انجام می‌دهند، بقیه کارها و مسئولیت‌ها با خود ما است؛ اما ما گاهی‌‌‌اوقات از قدرت مطلق انتظاراتی داریم که کاملاً غیرمنطقی و غیرمعقول هستند.

همسفر مریم:

وادی چهارم با این جمله شروع می‌شود: «در مسائل حیاتی؛ مسئولیت دادن به خداوند، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.» همه ما نیک می‌دانیم که خداوند قدرت برتر است و هیچ کاری بدون فرمان او انجام نمی پذیرد؛ البته این مسئله نباید موجب شود هر اتفاقی را که در زندگی ما رخ می‌دهد به خداوند نسبت دهیم و خودمان را در عرصه زندگی هیچ بیانگاریم.

روابط ما با خالق‌مان رابطه‌ای دوطرفه است. او نعمت‌های زیادی را در اختیار ما قرار داده است تا از آن‌ها بهره کامل ببریم. عقل و اختیار دو موهبتی هستند که خالق مطلق تنها به انسان‌ها بخشیده و دیگر موجودات از آن برخوردار نیستند؛ بنابراین با داشتن این دو ویژگی بخش عظیمی از مسئولیت‌هایمان متوجه خود ما خواهد شد و ما نمی‌توانیم به صرف این‌که خداوند ما را خلق کرده، او را مسئول مطلق تمام امورات زندگی خود بدانیم.

اگر این‌گونه تفکر کنیم قدرت عقل و اختیارمان را نادیده گرفته‌ایم. در زندگی اجتماعی نیز روابط دوطرفه است و انسان‌ها نسبت به یکدیگر مسؤلیت دارند؛ به‌عنوان‌مثال اگر مشکلی در خانواده پیش می‌آید نباید انگشت اتهام را تنها به سمت یک نفر نشانه گرفت؛ بلکه تمام افراد خانواده در به‌وجود آمدن مشکل نقش دارند؛ بایستی با هم‌فکری و همکاری یکدیگر در رفع آن بکوشند.

همسفر سمیه:

یک نکته حائز اهمیت در وادی چهارم این است هیچ‌چیزی در هستی وجود ندارد که در آن مسئولیت دوطرفه نباشد‌؛ به‌عنوان‌مثال مسئولیت یک پدر نسبت به خانواده و همین‌طور مسئولیت فرزندان و همسر نسبت به پدر یا مسئولیت راهنمایی و یا دو دوست.

نکته بسیار مهم در خط‌کشی این مسئولیت‌ها کجاست؟ یعنی حوزه این مسئولیت‌ها تا کجا هستند؟ بعضی افراد برای خود یک گریزگاه به‌وجود می‌آورند که مسئولیت‌های خود را به گردن دیگران بیاندازند و صورت حق به جانب هم به خود می‌گیرند؛ درحالی‌که تمام مسئولیت‌های خودشان را گردن دیگران می‌اندازند.

ما یکسری انتظارات معقول و غیرمعقول از قدرت مطلق داریم و شاید دلیل آن این باشد که قدرت مطلق را به درستی نشناخته‌ایم. خداوند به واسطه دادن قدرت اختیار به انسان او را بر سر یک دوراهی قرار داده است، یکی راه سالم و راستین و دیگری راه فسق و فجور؛ همچنین مسیرها را برای ما علامت‌گذاری کرده و پایان هر کدام را برای ما مشخص نموده است.

افرادی که قدرت مطلق را می‌شناسند و درک می‌کنند در صلح و آرامش به سر می‌برند و حداقل مشکلات را دارند. انسان‌هایی که درگیر بیماری اضطراب، افسردگی و وسواس هستند، هنوز به آن شناخت و آگاهی نرسیده‌اند؛ بنابراین همه این‌ها به شناخت انسان‌ها برمی‌گردد.

به چه دلیل شما از انسان‌ها ناراحت می‌شوید و یا حرص آن‌ها را در می‌آورید؟ به خاطر این‌که از انسان‌ها هیچ شناختی ندارید. برخی از انسان‌ها به خاطر جهل و عدم‌شناختی که دارند، اختیار و کنترل خود را در دست ندارند‌ و این امر باعث می‌شود که برای خودشان کلی مشکلات و معضلات اعم از کینه، نفرت و پشیمانی را به‌وجود آورند.

رابط خبری: راهنمای تازه‌واردین همسفر رحیمه (لژیون تغذیه سالم)
ارسال: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی جواد گلپایگان