انسان به دنبال گریزگاه میگردد

همسفر ناهید: 

موضوع وادی چهارم بیان می‌کند که در مسائل حیاتی، «مسئولیت سپردن به خداوند»، در واقع به معنای «سلب مسئولیت از خود» است؛ چرا که در این دنیا هیچ موجودی نیست که مسئولیت‌هایش یک‌طرفه باشد. برای مثال، در خانواده، زن و مرد هر دو در قبال یکدیگر مسئولیت دارند و این مسئولیت هرگز یک‌طرفه نیست. حتی در رابطه با خداوند نیز چنین است؛ خداوند در قبال ما انسان‌ها مسئولیت دارد و ما نیز در قبال او مسئول هستیم. اما پرسش اینجاست که کدام مسئولیت بر عهده خداوند است و کدام مربوط به ما انسان‌ها؟ خداوند در قرآن می‌فرماید که انسان چیزی جز سعی و تلاش خودش نیست؛ بنابراین اگر مشکلی برای ما به وجود می‌آید، خود ما در آن دخیل هستیم. خداوند می‌فرماید اگر ذره‌ای کار خیر یا ذره‌ای کار بد و ضدارزش انجام دهیم، باید بپذیریم که خودمان در آن دخیل بوده‌ایم؛ چرا که بیشترین مسئولیتِ زندگی ما بر عهده خودمان است.

آیا ما از خداوند انتظار داریم که تمام مشکلاتمان را حل کند؟ یا خواسته اصلی ما این است که خداوند همیشه مراقب ما باشد تا به مشکلی برنخوریم؟ اگر خداوند تمام مسائل را برای ما حل کند، پس وظایف ما چه می‌شود؟ ما باید مسئولیت کارهایی را که با تفکر اشتباه و از مسیر غلط برای خود ایجاد کرده‌ایم، بپذیریم. خداوند هنگامی که انسان را خلق کرد، او را بر سر یک دوراهی قرار داد و به او «حق انتخاب» عطا کرد؛ یک راه، مسیر تقوا و خیر و خوبی است و راه دیگر شامل فسق و فجور. اکنون این انسان است که می‌تواند انتخاب کند: راهی که او را به سلامت، صلح و آرامش می‌رساند، یا راهی که او را به بدبختی، ناآرامی و تاریکی می‌برد. در نهایت، ما در قبال خداوند، خانواده، جامعه و تمام موجودات هستی مسئول هستیم. ما مسئولیم بدانیم چگونه از نعمت‌هایی که خداوند آفریده است، به‌درستی استفاده کنیم.

همسفر فاطمه.ش: 

موضوع دستور جلسه: وادی چهارم (در مسائل حیاتی؛ به خداوند سپردن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن) وادی چهارم، چارچوب، جایگاه و مسئولیت انسان را در برابر خداوند و کل هستی تبیین می‌کند. ذات و وجود انسان به‌گونه‌ای است که همواره به دنبال گریزگاهی می‌گردد تا از مسئولیت‌های خود شانه خالی کند؛ زیرا انسان خواسته‌هایی دارد که می‌خواهد به آن‌ها برسد، اما تمایلی به تحمل رنج و تلاش برای رسیدن به آن‌ها ندارد. همین‌جا است که انسان وارد باتلاقی می‌شود که در آن، هرچه بیشتر بدون مسیر صحیح تلاش می‌کند، به خواسته‌اش نمی‌رسد، بلکه بیشتر در عمق تاریکی فرو می‌رود. در این وادی بیان شده است که اگر با انتخاب راه‌های غلط، مشکلاتی را برای خود ایجاد کنیم و با آن‌ها دست‌وپنج نرم کنیم، نمی‌توانیم در نهایت به زمین و زمان خرده بگیریم. همچنین در وادی چهارم، هسته انسان به دو بخش تقسیم شده است:

۱. هسته یا صور پنهان

۲. هسته یا صور آشکار

من اگر با بهره‌گیری از آموزش و آگاهی بتوانم به شناخت صور پنهان و صور آشکار خود دست یابم، می‌توانم نفس خود را تربیت کنم؛ نفسی که با تزکیه و پالایش، از مرحله نفس اماره به مرحله نفس مطمئنه می‌رسد و از آرامش و آسایش بهره‌مند می‌گردد. در این وادی، جایگاه دعا نیز برای انسان مشخص شده است. من آموختم که اگر خواسته‌ای دارم، تنها با دعا کردن یا نذر کردن به آن نمی‌رسم، بلکه باید در جهت رسیدن به آن، با تمام وجود تلاش کنم و از هیچ کوششی فروگذار نکنم تا قدرت مطلق و نیروهای مافوق مرا هدایت کنند و در نهایت، نتیجه را به خداوند بسپارم.

رابط خبری:راهنما همسفر فاطمه(لژیون چهارم)

ارسال:راهنمای تازه‌واردین همسفر زهرا.ا رهجوی راهنما همسفر مهتاب ، نگهبان سایت

نمایندگی همسفران خمین