کتاب عشق انسان‌ها را به حال خوش می‌رساند

جلسه یازدهم از دوره سی‌وچهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی خواجو به استادی همسفر اکرم، نگهبانی همسفر فخری و دبیری همسفر شهرزاد با دستور جلسه «وادی چهارم و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۱ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

اول از خداوند سپاسگزارم که در این مکان مقدس حضور دارم. از آقای مهندس و خانواده محترم ایشان تشکر می‌کنم که این بستر را برای ما فراهم کرده‌اند. از مسافرم تشکر می‌کنم که به واسطه ایشان در این جایگاه هستم. از راهنمایم همسفر زهرا بابت آموزش‌های نابشان سپاسگزارم. همچنین از ایجنت، مرزبان و نگهبان سپاسگزارم که مسئولیت جلسه را به من واگذار کردند تا بتوانم به خودم خدمت کنم.
موضوع دستور جلسه، وادی چهارم و تأثیر آن روی من است، وادی‌ چهارم می‌گوید: «در مسائل حیاتی، به خدا سپردن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن». وادی‌ها مانند ستون‌هایی هستند که زیر بنای جهان‌بینی ما را می‌سازند و قوانینی بر آن‌ها حاکم است. اگر این قوانین را رعایت کنیم، زندگی خوبی خواهیم داشت و راه و رسم درست زیستن را می‌آموزیم. وادی اول تا چهارم ما را آماده می‌کنند تا برای ادامه زندگی، حرکت درست و اصولی داشته باشیم. در وادی اول جایگاه تفکر را می‌آموزیم، در وادی دوم می‌فهمیم که نباید خود را پوچ بدانیم و باید امید را در زندگی حفظ کنیم، در وادی سوم یاد می‌گیریم که هیچ چیزی به اندازه خودمان نمی‌تواند به فکر ما باشد و نباید انتظار داشته باشیم دیگران برای ما کاری انجام دهند و اما وادی چهارم می‌گوید در مسائل حیاتی، مسئولیت بر عهده خود ما است. وقتی از مسائل حیاتی صحبت می‌شود؛ یعنی مسائلی که به حیات ما مربوط است. اگر به دلیل جهل و نادانی، مشکلاتی برای خودم ایجاد کرده‌ام، نباید بگویم مسئولیت آن‌ها با خدا است. همان‌طور که خودم باعث ایجاد آن‌ها شده‌ام، خودم نیز باید مسئول اصلاحشان باشم. خداوند تمام نعمت‌هایش را در اختیار ما قرار داده و بقیه امور را به خودمان واگذار کرده است. در کلام‌الله نیز آمده لَیسَ لِلانسانِ إلّا ما سَعی انسان چیزی جز تلاش و کوشش خودش نیست. دو نعمت بزرگ خداوند که فقط به انسان داده شده، عقل و اختیار است و با این دو ویژگی درمی‌یابیم که بخش عظیمی از مسئولیت‌ها بر عهده خود ما است و نباید آن‌ها را به دیگری واگذار کنیم یا بگوییم؛ چون خداوند ما را خلق کرده، پس او باید همه کارها را انجام دهد. در این وادی گفته می‌شود که مسئولیت‌ها دوطرفه است، نه یک‌طرفه. خداوند می‌گوید: از تو حرکت، از من برکت.
وقتی مشکلی برای ما پیش می‌آید؛ باید حرکت کنیم تا راه برایمان باز شود. وقتی حرکت می‌کنیم، راهی به ما نشان داده می‌شود تا ارزش‌ها را از ضدارزش‌ها تشخیص دهیم و در مسیر ارزش‌ها قدم برداریم.

یکی از شاخص‌های وادی چهارم، شناخت نسبت به خویش است. هرچه خودمان را بیش‌تر بشناسیم، بهتر می‌فهمیم چه مسئولیت‌هایی بر عهده ما است و چگونه باید از توانایی‌های ریز و درشتی که در اختیار داریم بهترین استفاده را ببریم. یکی از این شناخت‌ها، شناخت نفس است. اگر از نفس اماره پیروی کنیم، به سمت ضدارزش‌ها کشیده می‌شویم و زمانی به خودمان می‌آییم که در قعر تاریکی هستیم. امید به تغییر زمانی در ما ایجاد می‌شود که دیدگاه ما نسبت به جهان پیرامون تغییر کند. در سوره رعد آیه ۱۱ آمده انَّ اللهَ لا یُغَیِّرُ ما بِقَومٍ حَتّی یُغَیِّروا ما بِأَنفُسِهِم هیچ قومی سرنوشت خود را تغییر نمی‌دهد مگر اینکه خودشان بخواهند تغییر کنند. وقتی من خودم، نگاهم و تفکرم تغییر کند، جهان پیرامونم نیز تغییر خواهد کرد.
وادی چهارم مشخص می‌کند که اگر تا امروز هیچ تلاش و کوششی برای خود و زندگی نکرده‌ای، می‌توانی از همین لحظه شروع کنی، قوی‌تر حرکت کنی و در مسیر صراط مستقیم قرار بگیری. اگر خواسته و هدف مشخصی داشته باشی، حتماً به آن می‌رسی و خداوند نیز تو را هدایت خواهد کرد. من همیشه سعی می‌کنم کتاب عشق را به دیگران هدیه بدهم و ایمان دارم این کتاب انسان‌ها را به حال خوش می‌رساند، بدون اینکه دغدغه‌ای داشته باشند.
در مورد تجربه شخصی خودم باید بگویم که قبل از ورود به کنگره، هر کاری را به خدا می‌سپردم و می‌گفتم: خودت از زندگی ما بهتر خبر داری، هرچه صلاح می‌دانی انجام بده. وقتی برای چکاپ رفتم و دکتر گفت باید سونوگرافی انجام دهم و موضوع مشکوکی است، پشت گوش انداختم و گفتم: خودش درست می‌شود، خدایا خودت زندگی من را می‌دانی. با توجه به هزینه‌های زندگی، فکر می‌کردم ان‌شاءالله مشکلی نیست. سال بعد که چکاپ دادم، دکتر بسیار عصبانی شد و گفت باید فوراً نمونه‌برداری انجام دهی. بعد از آن شیمی‌درمانی، عمل، پرتو درمانی و … .
اما خدا را شکر که فهمیدم نباید همه مسئولیت‌ها را به خدا واگذار کنم؛ بلکه باید خودم تلاش کنم و در کنار آن از خدا کمک بگیرم. الان حالم خیلی خوب است و این بیماری را رحمت خدا می‌دانم، نه لعنت او.

تقدیر از تیم‌ والیبال و شطرنج

رهایی ۳۰ سی‌دی و دریافت نشان پیمان همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر عطیه (لژیون پنجم)

مرزبانان کشیک: همسفر زهرا و مسافر سیف‌اله
تایپیست: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر سادات (لژیون هجدهم)
عکاس: همسفر فائزه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون یازدهم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر زهرا
همسفران نمایندگی خواجو