چگونه این دانش و آگاهی به دست ما رسید؟

امروز جلسه ششم از دوره اول کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی حسن‌آباد با استادی راهنمای تازه‌واردین مسافر مجید، نگهبانی مسافر سردار و دبیری مسافر حمزه با دستور جلسه «وادی چهارم و تاثیر آن روی من» در تاریخ دوشنبه ۱ تیر ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

سلام دوستان مجید هستم یک مسافر. شاکر و سپاسگزار خداوند هستم که فرصت خدمت در کنگره ۶۰ را در اختیار من قرار داده است. از ایجنت محترم آقا جعفر، آقای مختاری عزیز و تمامی خدمتگزاران کنگره که با عشق و بدون چشمداشت برای رهایی انسان‌ها تلاش می‌کنند، صمیمانه تشکر می‌کنم. شما عزیزان جزو پیشگامانی هستید که در شعب تازه، قدم اول را برای گسترش این حرکت ارزشمند برداشته‌اید تا مصرف‌کنندگانی که هنوز راه درمان را پیدا نکرده‌اند، بتوانند روزی به رهایی و آرامش برسند. این مسئولیت بسیار بزرگ و ارزشمند است. پیشگامان کسانی هستند که از مسیرهای دشوار عبور می‌کنند، سختی‌ها را به جان می‌خرند و در برابر موانع و نیروهای بازدارنده ایستادگی می‌کنند. اما آنچه باعث ادامه این مسیر می‌شود، پذیرش مسئولیتی است که بر عهده گرفته‌اند. شما امروز در جایگاهی قرار دارید که هدف آن احیای انسان‌ها و روشن کردن مسیر درمان برای کسانی است که سال‌ها در تاریکی زندگی کرده‌اند و این خدمت، ارزشی بسیار فراتر از آن چیزی دارد که در نگاه اول به نظر می‌رسد.

سال‌ها پیش با آقای محسن زهرایی که ویراستار کتاب‌های آقای مهندس بوده‌اند گفت‌وگویی داشتم. ایشان از افرادی هستند که سال‌ها در کنار آقای مهندس حضور داشته‌اند و نقش مهمی در انتقال صحیح آموزش‌ها و نوشتارهای کنگره داشته‌اند. در آن گفت‌وگو از ایشان پرسیدم چگونه این دانش و آگاهی به دست ما رسید و چگونه نور این آموزش‌ها به زندگی انسان‌هایی مانند ما تابید؟ انسان‌هایی که روزی حتی تصور نمی‌کردند بتوانند به فردی اعتماد کنند یا مسیر جدیدی را بپذیرند. پاسخ این بود که این آموزش‌ها تنها مجموعه‌ای از کلمات و مطالب تئوری نیستند، بلکه دانشی هستند که برای هدایت انسان‌ها و نشان دادن راه درست زندگی در اختیار ما قرار گرفته‌اند. اگر امروز ما می‌توانیم مسیر درمان را پیدا کنیم، به این دلیل است که افرادی سال‌ها پیش با سختی فراوان بذر این حرکت را کاشته‌اند. روزگاری بود که برخی از خدمتگزاران کنگره ساعت‌ها در پارک‌ها حضور پیدا می‌کردند، با مصرف‌کنندگان گفت‌وگو می‌کردند و حتی هفته‌ها و ماه‌ها بدون مراجعه‌کننده فعالیت خود را ادامه می‌دادند. اما همان تلاش‌های کوچک، امروز به صدها نمایندگی و هزاران رهاشده در سراسر کشور تبدیل شده است.

شما که امروز در این نمایندگی حضور دارید، شاید هنوز وسعت کاری را که انجام می‌دهید به طور کامل نبینید؛ اما مطمئن باشید همان‌طور که روزی ما راه کنگره را پیدا کردیم، افراد دیگری نیز این مسیر را پیدا خواهند کرد و روی همین صندلی‌ها خواهند نشست. راه‌اندازی یک نمایندگی و رساندن پیام درمان به دیگران کار کوچکی نیست. وادی چهارم به ما می‌آموزد که انسان دارای اختیار است و می‌تواند مسیر خود را انتخاب کند. هر فردی این اختیار را دارد که وارد کنگره ۶۰ شود یا نشود؛ اما زمانی که قدم در این مسیر می‌گذارد، وارد فضایی می‌شود که مقصد آن روشن است و راه آن به درمان، آرامش و تعادل ختم می‌شود. اگر ما در کنگره نبودیم، شاید همچنان درگیر ترس‌ها، نگرانی‌ها، مشکلات و سردرگمی‌های گذشته بودیم. آموزش‌های وادی‌ها نیز دقیقاً برای همین طراحی شده‌اند که انسان ابتدا تفکر را بیاموزد و سپس به مرحله عمل برسد. از جایی به بعد دیگر تنها دانستن کافی نیست و باید آنچه را آموخته‌ایم در زندگی به اجرا بگذاریم.

یکی از مهم‌ترین نکاتی که در آموزش‌های کنگره وجود دارد، پذیرش ناآگاهی‌ها و تلاش برای خروج از آن‌هاست. بسیاری از ما سال‌ها تصور می‌کردیم که مشکلات زندگی‌مان ناشی از عوامل بیرونی است، در حالی که بخش بزرگی از آن‌ها به دلیل ندانستن و انتخاب‌های نادرست خودمان بوده است. حرکت از نفس اماره به نفس لوامه و سپس نفس مطمئنه نیز دقیقاً در همین مسیر معنا پیدا می‌کند. هنوز پس از گذشت سال‌ها، آموزش‌های کتاب "عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر" و سی‌دی‌های آقای مهندس ادامه دارد؛ زیرا انسان و جهان پیرامون او سرشار از مجهولات است و هرچه بیشتر می‌آموزیم، بیشتر متوجه می‌شویم که هنوز راه‌های بسیاری برای شناخت باقی مانده است. وقتی فردی وارد کنگره می‌شود و آموزش‌ها را به‌درستی اجرا می‌کند، به تدریج نتایج آن را در زندگی خود می‌بیند و درمی‌یابد که راهنما، روش DST و آموزش‌های کنگره همگی برای رسیدن او به حال خوش و صراط مستقیم طراحی شده‌اند.

شما امروز راهی را برای دیگران هموار می‌کنید. همین صندلی‌هایی که روی آن نشسته‌ایم، همین امکانات و همین فضای آموزشی، حاصل تلاش انسان‌هایی است که بسیاری از ما حتی آن‌ها را نمی‌شناسیم. افرادی که بی‌مزد و منت تلاش کردند تا امروز این امکانات در اختیار ما باشد. به همین دلیل نباید خودمان را دست‌کم بگیریم. حتی کوچک‌ترین مشارکت، خدمت و کمک مالی در کنگره می‌تواند زمینه‌ساز رهایی انسان دیگری باشد. بسیاری از شعب که امروز پرجمعیت و موفق هستند، روزی با تعداد بسیار کمی از اعضا فعالیت خود را آغاز کرده‌اند؛ اما چون چراغ آنجا روشن ماند، رشد کردند و به جایگاه امروزشان رسیدند. من اطمینان دارم با حس خوبی که در این نمایندگی وجود دارد و با تلاش خدمتگزاران، روزی خواهد رسید که این مکان پاسخگوی تعداد اعضا نباشد و نیاز به فضای بزرگ‌تری احساس شود. امیدوارم قدر این فرصت را بدانیم و با خدمت، آموزش و حرکت در مسیر ارزش‌ها سهمی هرچند کوچک در احیای انسان‌ها داشته باشیم.

تایپ و ویراستاری: مسافر مجید راهنمای تازه واردین
عکاس: مسافر عباس لژیون یکم
ارسال: مسافر محمد مرزبان خبری
مسافران نمایندگی حسن‌آباد