جلسه هفتم از دوره پانزدهم سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی چرمهین با استادی مسافر منوچهر، نگهبانی مسافر پوریا و دبیری مسافر علی با دستور جلسه «وادی چهارم » یکشنبه ۳۱ خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، منوچهر هستم یک مسافر. دستور جلسه این هفته، وادی چهارم است: «در مسائل حیاتی، دادن مسئولیت به خداوند، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.»
وادی چهارم یکی از کلیدیترین وادیها در مسیر تغییر و درمان است؛ زیرا نقطهای است که انسان از حالت توجیه و فرافکنی خارج شده و مسئولیت زندگی خود را میپذیرد.
در بسیاری از مواقع، انسان زمانی که با مشکل، درد یا تاریکی روبهرو میشود، بهجای بررسی نقش خود، ناخودآگاه مسئولیت را به خداوند یا عوامل بیرونی نسبت میدهد. این نگاه، شاید در ظاهر آرامش موقت ایجاد کند، اما در حقیقت مانع حرکت و رشد انسان میشود.
واقعیت این است که ورود ما به مشکلاتی مانند اعتیاد، نتیجه انتخابها، خواستهها و عملکرد خود ما بوده است. تا زمانی که این موضوع را نپذیریم، هیچ تغییری اتفاق نخواهد افتاد. پذیرش مسئولیت، آغاز حرکت بهسوی رهایی است.
وادی چهارم به ما آموزش میدهد که خداوند راه را نشان میدهد، اما حرکت کردن در این مسیر بر عهده خود ماست. اگر انسان دست از تلاش بردارد و فقط منتظر کمک بماند، هیچ تغییری رخ نمیدهد. کمک خداوند زمانی جاری میشود که انسان در مسیر درست، با آگاهی و عمل قدم بردارد.
یکی از برداشتهای اشتباه این است که انسان تصور کند با دعا، نذر یا آرزو، بدون تغییر در رفتار و تفکر، میتواند به نتیجه برسد. در حالی که اینها زمانی اثرگذار هستند که با عمل و حرکت همراه باشند.
مسئولیتپذیری یعنی: انسان بپذیرد که حال امروز او، نتیجه عملکرد دیروز اوست؛
و حال فردای او، نتیجه تصمیمات و اعمال امروز او خواهد بود.
اگر خواهان رهایی از تاریکیها و ضد ارزشها هستیم، باید این خواستن را به عمل تبدیل کنیم. هیچ تغییری بدون تلاش، آموزش و استمرار بهدست نمیآید.
در وادی چهارم یاد میگیریم که: بهجای سرزنش شرایط، دیگران یا حتی خداوند، نقش خود را ببینیم؛
بهجای انتظار، حرکت کنیم؛
و بهجای آرزو، اقدام کنیم.
این وادی به ما قدرت میدهد تا از حالت قربانی خارج شویم و به فردی مسئول، آگاه و در مسیر رشد تبدیل شویم.

تایپ :مسافر حسین
ارسال :مسافر پوریا
- تعداد بازدید از این مطلب :
40