مسئولیت اعمال و تصمیم‌های خود را بپذیریم

جلسه پنجم از دور هشتم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی دماوند با استادی‌راهنمای تازه واردین و نگهبانی مسافر خسرو و دبیری مسافر مجتبی با دستور جلسه ((وادی چهارم :در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت سپردن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن)) در تاریخ ۳۰ خرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
در ابتدا به دو راهنمای عزیز آقایان حمزه و ابراهیم بابت دریافت شال راهنمایی تبریک می‌گویم و امیدوارم در این جایگاه و جایگاه‌های بالاتر همواره موفق و پیروز باشند همچنین دستور جلسه «وادی چهارم و تأثیر آن روی من» است و اینکه آیا سپردن مسائل حیاتی به خداوند به معنای سلب مسئولیت از خود است یا خیر؟ وادی چهارم به ما می‌آموزد که در مسائل حیاتی زندگی چه در بُعد مادی و چه در بُعد معنوی مسئولیت اعمال و تصمیم‌های خود را بپذیریم و آن را به گردن دیگران نیندازیم که گاهی ما مسئولیت‌های خود را از دوش خود برمی‌داریم و به دیگران واگذار می‌کنیم و این کار به‌ تدریج توقع ما را از اطرافیان افزایش می‌دهد و زمینه خود خواهی را در وجودمان به وجود می‌آورد و کم‌ کم خود را از دیگران بالاتر می ‌بینیم و از خانواده، دوستان و حتی خداوند انتظار داریم که مشکلات ما را حل کنند و انگار تصور می‌کنیم خداوند فقط باید خواسته‌های ما را اجرا کند و هرچه می‌خواهیم بدون تلاش در اختیارمان قرار دهد.
در دوران مصرف دقیقاً چنین نگرشی داشتم و مسئولیت‌ پذیر نبودم و تصور می‌ کردم همه اطرافیان موظف‌ اند کارهای مرا انجام دهند از پدر، مادر، خواهر و برادر انتظار داشتم مشکلاتم را حل کنند و اگر به خواسته‌ام نمی‌رسیدم، زمین و زمان را مقصر می‌دانستم و حتی نسبت به خداوند نیز معترض می‌شدم و گله می‌کردم که چرا خواسته‌هایم برآورده نمی‌شود ولی زمانی که وارد کنگره شدم، متوجه شدم ابتدا باید اشتباهات خودم را بپذیرم و همیشه می‌گویم مصرف ‌کننده آخرین نفری است که متوجه وضعیت خودش می‌شود که همه اطرافیانم از شرایط من آگاه بودند اما خودم تصور می‌کردم هیچ‌کس چیزی نمی‌داند وقتی تغییر کردم، اطرافیانم به من تبریک می‌گفتند و از تغییر رفتار و کردارم صحبت می‌کردند و آنجا بود که فهمیدم واقعاً خودم آخرین نفری بودم که حقیقت را پذیرفتم و خداوند هزار بار مهربان‌تر از مادر است، اما این مهربانی به معنای انجام دادن کارهای ما نیست اگر تشنه هستم باید خودم برای نوشیدن آب حرکت کنم و اگر نیاز و خواسته‌ای دارم باید برای رسیدن به آن تلاش کنم و خداوند کمک می‌کند، اما زمانی که خودم قدم اول را بردارم و اگر اشتباهی مرتکب شده‌ام، باید آن را بپذیرم و برای جبرانش اقدام کنم و نمی‌توانم هر کاری انجام دهم و بعد انتظار داشته باشم بدون هیچ مسئولیتی همه چیز درست شود.
یکی از آموزش‌های مهم کنگره این است که توقعات بی‌جا را کنار بگذاریم چه مسافر و چه همسفر، هرکدام باید در جایگاه خود مسئولیت‌ پذیر باشند و از دیگران انتظارهای غیرمنطقی نداشته باشند ضمن اینکه پیش از ورود به کنگره، همیشه حق را به خودم می‌دادم و بدون تعادل و کنترل بر اعصاب و روان، با عصبانیت از خودم دفاع می‌کردم و حتی زمانی که حق با من بود، به دلیل شیوه نادرست برخورد، نتیجه را خراب می‌کردم و خدا را شکر می‌کنم که در کنگره یاد گرفتم علم و آموزش پایانی ندارد همان‌طور که آقای مهندس نیز بارها تأکید کرده‌اند انسان همیشه در حال آموزش گرفتن است و امروز فهمیده‌ام که خداوند زمانی کمک می‌کند که خودم حرکت کنم و مسئولیت زندگی‌ام را بپذیرم.
بارها این موضوع را در زندگی تجربه کرده‌ام و زمانی که در مسیر درست حرکت می‌کنیم و از آموزش‌ها استفاده می‌کنیم، خداوند نیز مسیر را هموارتر می‌کند و اما زمانی که خودمان راه اشتباه را انتخاب می‌کنیم، طبیعی است که با مشکلات بیشتری روبه ‌رو شویم و امیدوارم بهترین اتفاق‌ها برای همه شما رقم بخورد به‌ ویژه برای سفر اولی‌ها که هرچه زودتر به حال خوش برسند و سفر اولی‌ها باید بدانند که راهنما جایگاه ویژه‌ای دارد و نباید با نگاه قضاوت‌گرانه به عملکرد او نگاه کنند و احترام به جایگاه‌ها یکی از اصول مهم کنگره است و اگر ما به جایگاه‌ها احترام بگذاریم، این احترام در زندگی به خودمان بازمی‌گردد.
در پایان باید بدانیم هر زمان که با مشکلی مواجه می‌شویم، پیش از مقصر دانستن دیگران بهتر است به عملکرد خودمان نگاه کنیم و بسیاری از مسائل و مشکلات نتیجه اشتباهات خود ماست و تنها با پذیرش مسئولیت و اصلاح رفتار است که می‌توانیم مسیر درست را پیدا کنیم.
از توجه و محبت همه شما سپاسگزارم.

در ادامه رهایی مسافر حسین رهجوی احمد رستمی

در ادامه نشان رهایی ویلیام مسافر مهرداد رهجوی راهنما محمد رضا

تنظیم و ارسال : گروه سایت نمایندگی دماوند