پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است
معبودا، تو میدانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است؛
چه رنجی میکشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است.
سلام دوستان، محمد هستم، یک مسافر. آخرین آنتیایکس مصرفی من شیره خوراکی بود. ۳۷۲ روز است که با روش DST و داروی درمان شربت OT سفر میکنم. با راهنمایی راهنمای خوب و توانمندم، محمود آقای تلگردی، در لژیون پنجم شعبه رضا. رشته ورزشی من در کنگره والیبال است. Daily مصرف 0.3 سیسی، معادل یک گرم، در ۳۰ روز.
رهایی از مواد مخدر، بخشیدن زندگی و آیندهای است که نابودی آن قطعی به نظر میرسید. اکنون میتوان به شروعی دوباره امیدوار بود و طعم واقعی زندگی را چشید؛ مسیری که با آموزشهای راهنمای عزیزم برای من هموار شد.
زمانی که با سختترین شرایط زندگی دستوپنجه نرم میکردم، در اوج ناامیدی، جرقهای از امید در زندگیام روشن شد. خداوند مسیر کنگره ۶۰ را پیش روی من قرار داد تا تاریکیهایی را که در دوران مصرف مواد برایم به وجود آمده بود، به روشنایی تبدیل کنم.
در این مسیر، راهنما و معلمی سر راه من قرار گرفت که بدون هیچ چشمداشتی، تجربههای ارزشمند خود را که با سختی فراوان به دست آورده بود، طی یک سال با آموزشهای اصولی، کاربردی و عملی به من منتقل کرد. ایشان به من آموختند که برای شناخت بهتر خود، باید جهانبینیام را نسبت به اطرافم گسترش دهم تا در طول این سفر، که باید تا پایان عمر ادامه داشته باشد، گرفتار منیت نشوم، هیچکس را قضاوت نکنم و بهتدریج از ضدارزشهایی که در دوران مصرف داشتم فاصله بگیرم و ارزشها را در زندگی خود به کار بگیرم.
همچنین آموختم که برای دوری از گردبادهای زندگی و غلبه بر نفس اماره، که در طول سفر همواره انسان را با چالش روبهرو میکند، خدمت صادقانه در کنگره ۶۰ را سرلوحه زندگی خود قرار دهم تا در برابر انرژیهای منفی و طوفانهای مسیر، صبر و مقاومت بیشتری داشته باشم و بتوانم از آسیبهای احتمالی آسانتر عبور کنم.
در پایان، بار دیگر از راهنمای عزیزم، محمود آقای تلگردی، صمیمانه تشکر میکنم که با آموزشهای خود به من آموختند چگونه ادامه زندگیام را با شناخت بیشتر از خود و دوری از ضدارزشها سپری کنم. همچنین از مرزبانان عزیز، بخش OT، نشریات، سایت، آبدارخانه و همه کسانی که خدمت در کنگره ۶۰ را سرلوحه زندگی خود قرار دادهاند، قدردانی میکنم.
مسافر محمد
لژیون پنجم، شعبه رضا – مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
148