مسئولیت، آغازِ پیشرفت است.

اولین جلسه از دوره سی و سوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی اسبیکو، با استادی مسافر حسن، نگهبانی مسافر علی اکبر و دبیری مسافر محمد با دستور جلسه "وادی چهارم: در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن." یکشنبه ۳۱ خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ شروع به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان حسن هستم یک مسافر.
خداوند را شاکر و سپاسگزارم که امروز در کنگره ۶۰ حضور دارم. از نگهبان جلسه آقا علی‌اکبر و دبیر محترمشان آقا محمد که اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم، سپاسگزارم. همچنین از راهنمای عزیزم آقا فرهاد و گروه مرزبانی قدردانی می‌کنم.

دستور جلسه امروز، «مسئولیت دادن به خداوند، یعنی سلب مسئولیت از خویش» است. این وادی به ما می‌آموزد که ما خودمان پیش از آمدن به زمین، مسئولیت‌های خود را پذیرفته‌ایم، اما متأسفانه آن را فراموش کرده‌ایم. وقتی با مشکلی مواجه می‌شویم، تمایل داریم تقصیر را گردن دیگران بیندازیم یا خداوند را مقصر بدانیم؛ در حالی که تا زمانی که مسئولیتِ اعمال خود را نپذیریم، نمی‌توانیم به جلو حرکت کنیم و پیشرفت داشته باشیم؛ در غیر این صورت در همان نقطه ساکن خواهیم ماند.

من پیش از ورود به کنگره، همیشه انتظار داشتم دیگران کارهایم را انجام دهند؛ حتی از خداوند می‌خواستم پولی به من برساند تا برای خانواده خرج کنم، اما مسیر این‌گونه نبود. تمامی موجودات، از گیاهان تا جانوران، در قبال حیات خود مسئولیت دارند؛ چه برسد به انسان که از موهبت «اختیار» برخوردار است و همواره در دوراهیِ انتخابِ خواسته‌های معقول یا نامعقول قرار دارد.

زمانی که مصرف‌کننده بودم، همیشه تقصیر را به گردن دوستانِ هم‌مصرفم می‌انداختم و هیچ‌گاه نمی‌پذیرفتم که این انتخابِ خودم بوده که به سمت مواد مخدر رفته‌ام. زندگی بر اساس سه مؤلفه «تقدیر، فرمان و خواست» بنا شده است، اما ما معمولاً فقط بر «خواست» خود تمرکز می‌کنیم. امیدوارم بتوانیم با پذیرش مسئولیتِ مشکلات، آن‌ها را حل کنیم تا با هر چالش، یک پله بالاتر برویم و در جایگاه خود متوقف نمانیم.

از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید، از همه شما سپاسگزارم.

تایپ: همسفر محمدرضا

عکس، ویرایش و ارسال: مسافر امیر لژیون ششم