وادی آگاهی از مسئولیت

جلسه دوازدهم از دوره شانزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره60 نمایندگی بیهقی سبزوار به استادی راهنما همسفر لیلا‌ و نگهبانی همسفر فاطمه و دبیری همسفر معصومه با دستور جلسه «وادی چهارم (در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.) و تأثیر آن روی من» در روز یکشنبه 31 خردادماه 1405 ساعت 17:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

از همسفر فاطمه نگهبان جلسه تشکر می‌کنم که به من فرصت دادند تا بتوانم آموزش بگیرم و خدمت کنم. دستور جلسه امروز «وادی چهارم (در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.) و تأثیر آن روی من» است. همه ما این موضوع را درک کرده‌ایم که بعد از ورود به کنگره، سفری از سمت تاریکی‌ها به سمت روشنایی‌ها و از سمت ضدارزش‌ها به سمت ارزش‌ها داریم. این سفر نیاز به یکسری وسایل دارد که ما در کنگره به آن‌ها آگاهی، آموزش و دانایی می‌گوییم و همه این‌ها را ما در منابع کنگره پیدا می‌کنیم. یکی از منابع مهم کنگره کتاب چهارده وادی یا چهارده وادی برای رسیدن به خود است.

آقای مهندس می‌گویند: «اگر چیزی را که وادی به من می‌گوید کاربردی کنم، همان چراغ راه می‌شود و همان آبادی.» هر وادی؛ یعنی یک آبادی و در مسیری که حرکت می‌کنیم، می‌توانیم از آن‌ها کمک بگیریم. وادی اول تا وادی چهارم وادی تفکر است؛ یعنی تفکرات ما باید تغییر کند. ما در وادی اول یاد می‌گیریم که به چه چیز فکر کنیم و به چه چیز فکر نکنیم و بعد از آن، وادی دوم می‌گوید: «هیچ مخلوقی جهت بیهودگی قدم به حیات نمی‌نهد، هیچ یک از ما بی‌هیچ نیستیم؛ حتی اگر به هیچ فکر کنیم.» وادی سوم وادی مسئولیت و خودباوری است؛ یعنی باید مسئولیت زندگی خودمان و مشکلاتمان را بپذیریم و دیگران در مسیر به ما کمک می‌کنند.

آن کسی که باید کار را انجام دهد و پیگیر نهایی باشد خودمان هستیم؛ پس باید خودمان را باور داشته باشیم. وادی چهارم می‌گوید: «در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.» سلب مسئولیت از خود این‌طور نیست که ما هیچ مسئولیتی به عهده نمی‌گیریم؛ بلکه ما مسئولیت خیلی از کارهایمان را می‌پذیریم؛ ولی ممکن است با خود تفکر کنیم و تصمیم بگیریم که ضدارزش‌هایی؛ مثل دروغ و غیبت را انجام ندهیم و ارزش‌هایی؛ مثل نماز و روزه را انجام دهیم و با خود بگوییم حال خداوند باید مشکلات ما را حل کند و از مسئولیت شانه خالی کنیم. وادی چهارم مرز بین مسئولیت خداوند و مسئولیت مخلوقین را مشخص می‌کند.

آقای مهندس می‌گویند: «بعضی‌ها خدا را قبول ندارند. تو بگو خدا کیست و خدا چیست؟ می‌دانی اصلاً خدا چیست؟» اگر خدا و خودمان را بشناسیم، آن وقت می‌فهمیم که چه کاری را خداوند انجام داده است و چه کاری را ما باید انجام دهیم. داده‌های خداوند رحمت و نداده‌های او حکمت است. همیشه با خود می‌گوییم خداوندا به ما کمک کن و اگر مشکلی برای ما به وجود آمده است، فقط خودت حل کن؛ ولی هیچ‌وقت نمی‌اندیشیم که خداوند از ما چه می‌خواهد. آیا این سؤال را از خودمان پرسیده‌ایم که مسئولیت ما چیست؟ در متن وادی نوشته شده است، انسان‌هایی که از روی تنبلی یا نادانی مسئولیت خود را به خداوند واگذار می‌کنند و خیلی راحت شانه خالی می‌کنند، بنده تنبل و نادان هستند.

ما به عنوان یک پدر و مادر دوست نداریم فرزندمان تنبل باشد، دوست داریم تلاش و کوشش کند، راه را پیدا کند و مشکلاتش را خودش حل کند. حال خداوند از ما با این همه نعمتی که به ما داده است، چه انتظاری دارد؟ اگر به جسم خود نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که اگر پلکمان را خودمان ببندیم تا امر خداوند نباشد که باز شود، نمی‌توانیم باز کنیم. این‌ها همه قدرت و نعمت خداوند است که ما از عظمت آن اصلاً تصوری نداریم. ما باید جایگاه خود را در هستی مشخص کنیم و ببینیم که آیا مسئولیت خود را قبول کرده‌ایم یا خیر و در حال حاضر در چه جایگاهی هستیم؛ باید اول نگاه کنیم و ببینیم که بنده‌ خوب و مخلص خداوند هستیم یا خیر و دوم اگر در جایگاه فرزند هستیم، نسبت به پدر و مادرمان وظیفه خود را درست انجام می‌دهیم یا خیر.

وظیفه باید برای همه به اندازه باشد. آقای مهندس می‌گویند: «حتی مسئولیت خداوند به مخلوقین و مخلوقین به خداوند دو طرفه است.» همان‌طور که ما نسبت به پدر و مادرمان مسئولیت داریم، آنها هم نسبت به ما مسئولیت دارند که آن هم باید به اندازه باشد؛ حتی در کنگره نسبت به مسافران، راهنمایمان و خدمتگزاران باید مسئولیت به اندازه باشد؛ اگر همه این‌ها را پیدا کردیم، آن وقت متوجه می‌شویم که در خیلی از مواقع می‌توانیم کارهای بهتری انجام دهیم. گاهی فکر می‌کنیم عده‌ای شانس دارند؛ ولی آقای مهندس می‌گویند: «شانس این است که من از قبل یک کار ارزشی و درست انجام دهم و بلاعوض در هستی رهایش کنم. این انرژی می‌چرخد و زمانی که من لازمش دارم، آن زمان می‌آید و مشکل من را حل می‌کند.»

این شانس می‌تواند پیداکردن یک جا پارک باشد. این وادی می‌گوید ما باید روی تفکر، تلاش و کوشش خود حساب کنیم و وقتی که در مسیر قرار گرفتیم، خداوند هم از ما حمایت می‌کند. وقتی می‌خواهیم از تاریکی‌ها خارج شویم، شناخت ضدارزش‌ها مهم است و زمانی که ضدارزش‌ها را با آموزش‌هایی که راهنمایان در لژیون به ما می‌دهند، شناختیم، از آن برگشت می‌کنیم. در لژیون سردار هم گاهی از زیر مسئولیت شانه خالی می‌کنیم و می‌گوییم خدایا ما پول نداریم؛ پس به ما پول برسان تا عضو لژیون سردار شویم یا خود را برای جشن گلریزان آماده کنیم. آیا فکر کرده‌ایم که جشن گلریزان نزدیک است و یا عضو لژیون سردار شویم؟ آیا از یکسری از خواسته‌های خود گذشته‌ایم؟ اعضای لژیون سردار همیشه در مشارکت‌هایشان می‌گویند ما از یک سری از خواسته‌هایمان گذشته‌‌ایم. این وادی می‌گوید اول شما بخواهید، مسئولیت را بپذیرید، به خداوند مسئولیت ندهید و هر مشکلی که دارید، اول فکر کنید و بعد تلاش کنید؛ زیرا وعده خداوند دروغ نیست.

در ادامه جلسه نگهبان لژیون سردار از تعدادی از اعضای لژیون سردار با لوح تقدیر و تشکر به عمل آوردند.

مرزبان کشیک: همسفر فهیمه
عکاس: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر حانیه (لژیون ششم)
تایپیست: همسفر طیبه رهجوی راهنما همسفر سمانه (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر فهیمه مرزبان خبری
همسفران نمایندگی بیهقی سبزوار