مسئولیت‌ها همیشه دو طرفه است

جلسه دهم از دوره چهل و دوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ عمان‌ سامانی شهرکرد به استادی همسفر زرین، نگهبانی همسفر سمانه و دبیری همسفر زهره با دستور جلسه «وادی چهارم (در مسائل حیاتی؛ به خداوند سپردن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن) و تاثیر آن روی من» روز يکشنبه 31خردادماه ۱۴۰۵ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

دستور جلسه در مورد وادی چهارم است. تیتر وادی به می‌گوید:«در مسائل حیاتی؛ به خداوند سپردن، یعنی سلب مسئولیت ازخویشتن.» وادی چهارم می‌خواهد به ما نشانبدهد که مسئولیت چیست؟ دراین وادی، مسئولیت خداوند نسبت به ما و مسئولیت ما نسبت به خداوند را مشخص می‌کند. آقای مهندس حسین دژاکام دراین وادی می‌فرمایند: «مسئولیت‌ها همیشه دو طرفه است.» مثلا خداوند نسبت به ما، فرزندان نسبت به پدر و مادر خود، همسایگان نسبت به هم ودر کنگره هم راهنما و رهجو در قبال هم مسئول هستند. خداوند می‌فرماید: من برای مخلوق خود آب، باران، خاک، غذا و... آفریدم و شما هم در مقابل من یک مسئولیتی دارید. حال مسئولیت انسان چیست؟ این‌که فرامین الهی را  همان‌طور که در کتاب آسمانی گفته شده را اجرا کند. آقای مهندس حسین دژاکام هم زیاد در وادی‌ها صحبت می‌کنند که دروغ نگویید، رشوه نخورید، غیبت نکنید، تهمت نزنید و...ما باید این قوانین را اجرا کنیم ولی متاسفانه انسان این فرامین رااجرا نمی‌کند و همیشه هم انتطار دارد که خداوند به او کمک کند.

بعضی وقت‌ها می‌گوییم چرا هرچه خداوند را صدا می‌زنیم، صدای ما را نمی‌شنود! خداوند فرموده است که «بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را.» اما آیا انسان  به فرامین الهی گوش می‌دهد وعمل می‌کند؟ همچنین خداوند می‌فرماید: در صراط مستقیم حرکت کنید وکارهای ضدارزشی را انجام ندهید؛ همه چیز را برای خود نخواهید، مثلا بهترین ماشین و خانه را فقط برای خود بخواهید، به فکر همسایه و دوستان هم باشید. خیلی اوقات همسایه دیوار به دیوار ما به نان شب محتاج است و ما هیچ توجهی به او نداریم و انتطار هم داریم که هر چه از خداوند می‌خواهیم به ما بدهد.

خداوند بعد از خلق انسان، قدرت اختیار به او داد و او را برسر یک دوراهی قرار داد تا انتخاب کند؛ یک راه ارزش‌ها و یک راه ضدارزش‌ها و مسئولیت این انتخاب با خود انسان است. راه ارزشی همان اجرای قوانین الهی است. این نیست که انسان در خانه بنشیند، تلاش نکند، سرکار نرود و از خداوند بخواهد که در رحمت را به رویش باز کند و یا بگوید خداوند روزی‌رسان است نه! این‌طور نیست. خداوند می‌فرماید: «از تو حرکت از من برکت» مثل کسی که کنکور دارد ومی‌گوید: خدایا من تلاش می‌کنم و شما هم به من کمک کن.

هر مشکلی که برای ما پیش می‌آید خودمان را مقصر نمی‌دانیم و دیگران را مقصر می‌دانیم. مسئولیت فرزندان با پدر و مادر است ولی این مسئولیت اندازه دارد.  خداوند یاری‌رسان است ولی هر انسانی در زندگی خودش باید تلاش و کوشش کند؛ ما بدون تلاش نباید از خدا انتظار چیزی را داشته باشیم.

در یکی از فایل‌های صوتی آقای دکتر امین دژاکام، جانشین بنیان کنگره60 و دیده‌بان فرمودند: «زمانی من به خود آمدم که مسئولیت کارهایم را قبول کردم وجواب سوالی را که بلد نبودم را به استادم گفتم و این کار نتیجه خوبی به من داد.» پس همیشه اگر کار اشتباهی انجام دادیم، باید به اشتباه خود پی ببریم وبگوییم که اشتباه کردیم ولی متاسفانه ما همیشه خیلی برایمان سخت است که بخواهیم اشتباهات خودمان را بیان کنیم و همیشه یک راه گریزی است و آن راه گریز این است که به گردن خداوند می‌اندازیم و می‌گوییم که خداوند برای من نخواست که خداوند در جواب این افراد می‌فرماید: ای انسان آیا تو تلاش وحرکت کردی و من نخواستم!

مرزبانان کشیک: همسفر مریم و مسافر امین
تایپیست‌: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون هفتم)
عکاس: همسفر مهشید رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر زری، مرزبان خبری
همسفران نمایندگی عمان سامانی شهرکرد