مرز مسئولیت بین انسان و خدا

مشارکت همسفر مریم.(ب):
وادی چهارم می‌گوید؛ در مسائل حیاتی مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویش، دلیل این نیست که ما خدا را قبول نداریم یا دعا نکنیم و توکل نکنیم این‌طور نیست باید مرز مسئولیت بین انسان و خدا مشخص شود، یعنی باید بدانیم چه مسئولیتی بر عهده ما است و چه مسئولیتی بر عهده خداوند، خدا نیز در مقابل انسان مسئولیت دارد وقتی که‌ انسان را آفرید مسئولیتش را قبول کرد در کتاب شریف بیان کرده‌ از آسمان آب و غذا فرستادم، به‌ بادها گفتم به حرکت درآیید و وقتی که‌ انسان را آفرید به آن قدرت اختیار داد.

پایان هر راه را هم برای انسان مشخص کرد شاید فردی صد چراغ دستش باشد؛ ولی‌ باز به بیراهه برود؛ چون‌ بعضی‌ مسئولیت‌ها به عهده ما است و خودمان مسبب بروز یکسری مشکلات هستیم و خودمان باید مشکلات را حل کنیم و دائماً می‌خواهيم وصل کنیم به خداوند، بعضی‌ اوقات‌ خداوند را ارزان می‌گیریم با هزار صلوات یا نماز خواندن می‌خواهیم مشکل ما را حل کند. نماز و صلوات، توکل کردن خوب است؛ ولی اول باید تغییر مکان بدهیم، باید لنگر کشتی را از آب بیرون بکشیم تا از امواج خروشان و طوفان به ساحل و خشکی به سلامت برسیم.

با خداوند نباید معامله کنیم خدا منتظر صلوات‌های من نیست باید اول خودم را بشناسم تا بتوانیم خدا را بشناسیم. انسان در دو مرحله قرار می‌گیرد یک مرحله که همه‌ چیز را برای خودش و خانواده‌اش می‌خواهد، مثلاً خونه‌، ماشین، زمین، تفریح، آسایش؛ ولی یک مرحله‌ دیگر هر چیزی برای خودش می‌خواهد برای دیگران هم می‌خواهد از ناراحتی دیگران ناراحت می‌شود و از شادی دیگران خوشحال می‌شود، به قول سعدی بزرگوار، چه عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار و تنها چیزی که‌ انسان را به مراحل بالاتر می‌رساند فقط تزکیه و پالایش است هیچ چیز دیگری نیست در آخر تشکر می‌کنم از جناب آقای مهندس و راهنمای بزرگوارم خانم زهره عزیز.

مشارکت همسفر زهره.(ص):
وادی چهارم آقای مهندس می‌گوید: مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویش در وادی اول آموختیم که اول باید تفکر کنیم، وادی دوم آموختیم که ناامید نباشیم و در وادی سوم آموختیم که مسئولیت مشکلات خودمان را به گردن دیگران نیندازیم. وادی چهارم می‌گوید: مسئولیت مشکلاتمان؛ حتی به گردن خدا نیندازیم و مرز بین خود و خدا را مشخص کنیم. همیشه مسئولیت دوطرفه است؛ بنابراین‌ خدا هم در قبال ما مسئولیت دارد و ما هم در مقابل خدا مسئولیت داریم؛ ولی نباید انتظار داشته باشیم که هر مشکل یا برنامه‌ای که داریم به خدا بدهیم و خدا باید اجرا کند بلکه باید خودمان برای حل مشکلاتمان اقدام کنیم خداوند فقط با القاء افکار به ما کمک می‌کند.

خدا انسان را خلق کرده و به او اختیار کامل داده است سپس او را بر سر دوراهی قرار می‌دهد که یکی راه ارزش‌ها و خوبی‌ها و دیگری راه ضدارزش‌ها و بدی‌ها پس مسئولیت بعضی از مشکلات با خود ما است و خودمان باعث بروز مشکل شده‌ایم و خودمان هم باید آن را حل کنیم. انسانی که خودش را نشناسد خداوند را نمی‌شناسد ابتدا برای شناخت خودمان باید صور آشکار و صور پنهان خود را بشناسیم انسان شامل دو بخش است یکی هسته جسم یا صور آشکار و دیگری هسته خارجی جسم یا صور پنهان. هسته جسم یا صور آشکار که به آن شهر یا کالبد فیزیکی نیز می‌گویند. ما هنوز از درک سیستم بدن عاجز هستیم هسته خارجی یا صور پنهان که عبارتند از نفس، حس‌های خارج از جسم، عقل، روح، ذهن، آرشیو، ما یازده حس داریم که پنج‌ حس بیرون و پنج حس درون و یک حس هم مشترک بین آن دو که حس ششم نام دارد.

اگر بخواهیم حس درون را بشناسیم باید پنج حس بیرون از کار بیفتد و شخص رابطه خود را با فضا و مکان از دست می‌دهد وارد فضا و مکان دیگری می‌شود. روح توسط خدا در انسان دمیده شده و چیزی به عنوان قبض روح نداریم؛ چون روح پاک است و شیطانی نمی‌شود آن چیزی که فاسد می‌شود نفس است و ممکن است که نفس الهی و یا شیطانی شود. اگر نفس الهی شود یعنی نفس مطمئنه دارد و اگر نفس شیطانی شود. یعنی نفس اماره دارد نفس تعیین موجودیت است که ظاهر و باطن انسان را می‌نمایاند. دعا و راز و نیاز زمانی تأثیر دارد که من تمام توان خود را بگذارم و در نهایت از خداوند بخواهم زمانی که سعی و تلاش خودم را کرده باشم آن معجزه در زندگی اتفاق می‌افتد ما فقط روی تفکر و اندیشه و تلاش خودمان می‌توانیم حساب کنیم.

مشارکت همسفر لیلا:
وادی‌ها همانند ستون‌هایی هستند که زیربنای جهان‌بینی ما را می‌سازند و قوانینی که در جهان ما حاکم هستند و راه روشن درست زندگی کردن را به ما می‌آموزند. وادی اول تا چهارم ما را آماده می‌کند تا حرکت درست و اصولی را برای ادامه زندگی آغاز کنیم. وادی اول جایگاه درست فکر کردن را به ما می‌آموزد، وادی دوم پوچی و ناامیدی را از بین می‌برد، وادی سوم به ما می‌گوید؛ هیچ‌کس به‌اندازه خودمان به فکر ما نیست، پس منتظر کمک دیگران نباش؛ اما وادی چهارم به ما می‌فهماند که در مسائل حیاتی مسئولیت به عهده خودمان است. وقتی از مسائل حیاتی صحبت می‌کنیم یعنی هر مسئله‌ای که به حیات ما مربوط می‌شود، جسمی و فیزیکی اگر من به دلیل جهل و نادانی خودم از صراط مستقیم خارج‌ شده‌ام و مشکلاتی برای من به‌وجود آمده است خود من مسئول اصلاح آن‌ها هستم نه خداوند.

خداوند معجزه، نعمت و تمام امکانات را در اختیار ما گذاشته است باقی کارها به عهده خودمان است. نگرش ما نسبت به قدرت مطلق اشتباه است به همین دلیل این‌گونه رفتار می‌کنیم و فکر می‌کنیم خداوند غول چراغ جادو است که هر وقت مشکلی برایم پیش آمد سریع آن را حل کند و اگر از کسی کینه‌ای داشتم و او را نفرین کردم سریع خداوند بلایی به سر او آورد و در آخر اگر ما دلمان بخواهد دائماً به سمت ضدارزش‌ها برویم؛ ولی از قدرت مطلق بخواهیم تمامی مسائل ما را در جهت ارزش‌ها حل کند و خودمان حاضر نباشیم هیچ قدمی برای رسیدن به ارزش‌ها برداریم به‌ جایی نمی‌رسیم و این خواسته غلط است. پس من باید قدم در جهت ارزش‌ها بگذارم، سعی و تلاش خودم را بکنم و نتیجه را به خداوند واگذار کنم؛ چون خداوند در قرآن کریم می فرمایند: «لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ» انسان چیزی نیست جز سعی و تلاش خودش.

رابط خبری و ویراستاری: همسفر غزل رهجوی راهنما همسفر زهره(لژیون پنجم)
ارسال: همسفر منصوره رهجوی راهنما همسفر زهره(لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کریمان