دستور جلسه در مورد وادی چهارم هست که میگه،؛ در مسائل حیاتی مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویش است.
من از این وادی یاد گرفتم مسئولیت ها دو طرفه است، من در قبال خداوند مسئولیت دارم و خداوند هم در مقابل من مسئولیت دارد.
من یاد گرفتم جایگاه و مسئولیت خود را به اندازه ای مشخص کنم و خواسته هایم را تشخیص دهم که کدام خواسته هایم معقول است و کدام ها غیر معقول است و خط و خطوط و میزان مسئولیت های خودم را تشخیص دهم.باتوجه به این که خداوند به انسان اختیار و انتخاب و تعقل عطا کرده و همین به عنوان صفت بارز بشر در مقابل دیگر مخلوقات هست، بنابراین مسئولیت تمامی اعمال ما؛ اعم از درست و نادرست یا مفید و مضر بر عهده خودمان است. در انتخاب مسیر درست راه های فراوانی وجود دارد مانند مشورت کردن با انسان آگاه، مطالعه، تحقیق... همچنین خداوند راهنماهای متعددی برای ما قرار داده که میتوانیم به بهترین نحو از آن ها استفاده کرده و الگو بگیریم و همچنین بعد از انتخاب مسیر درست، باید به نیروی مطلق خداوند توکل کنیم و نتیجه اش را به او بسپاریم، انسان وقتی گوشه ای بنشیند و هیچ تلاشی نکند و بگوید همه چیز را به خدا می سپارم یعنی سلب مسئولیت از خویش. چنین مواقعی انسان نه جایگاه خود را شناخته است و نه جایگاه خداوند را، خداوند کار خود را به بهترین شکل انجام داده است و انسان را خلق کرده است و به او اختیار داده است، ما باید تمام مسئولیت زندگی خود را بپذیریم و تلاش کنیم، حرکت کنیم، آن زمان است که خداوند برکت را در حرکت ما قرار می دهد.
این قانون به ما می فهماند که در مسائل حیاتی،مسئولیت به عهده خود ماست و خداوند در این خصوص مسئولیتی ندارد. او این مسئولیت را به ما محول کرده است و تمام ابزارها،اختیارات تام و توانایی لازم را به ما داده است.
وادی چهارم،وادی خود شناسی است، این که من خودم را بشناسم و بدانم که یک انسان هستم با قدرت اختیار کامل.
در آخر از وادی چهارم می توان آموزش بگیرم که هر مشکل یا مسئله ای که در زندگی برایم اتفاق می افتد مسئولیت حل آن بر عهده خود من است.
منبع: وادی چهارم.
نویسنده: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون یکم)
رابط خبری: همسفر زلیخا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون یکم)
ویرایش و ارسال: همسفر سوده نگهبان سایت
همسفران نمایندگی لامرد
- تعداد بازدید از این مطلب :
33