از توکل تا مسئولیت

جلسه چهارم از دوره سی وسوم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی سهروردی اصفهان، با استادی مسافر حسین، نگهبانی مسافر اسماعیل و دبیری مسافر مهدی با دستور جلسۀ «وادی چهارم و تاثیر آن روی من» یکشنبه 31 خرداد ماه  ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان حسین هستم یک مسافر، خدا را شاکرم که بین شما هستم و از نگهبان، ایجنت و مرزبانان محترم تشکر می‌کنم که این فرصت را به من دادند تا در اینجا آموزش ببینم و خدمت کنم.دستور جلسه این هفته «وادی چهارم و تأثیر آن بر روی من» است. وادی چهارم می‌گوید: در مسائل حیاتی، به خداوند سپردن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن، یعنی اگر من در زندگی کاری انجام دادم، نباید آن را گردن خداوند یا دیگران بیندازم. اگر خراب کردم، خودم مسبب آن بوده‌ام.
درست است که خداوند خالق همه هستی است؛ زمین، آسمان‌ها، دریاها، کوه‌ها و جنگل‌ها را آفریده است. اما این دلیل نمی‌شود که انتظار داشته باشیم مشکلات ما را هم او حل کند. ما باید خودمان قدم برداریم. خداوند زمانی که ما را آفرید، ما را بر سر دو راهی قرار داد: یک راه، راه خوبی، پاکی، تقوا و سلامت و راه دیگر، راه بد و ضد ارزش‌ها است.
بیشتر ما انسان‌ها راه بد را انتخاب کردیم و در تاریکی فرو رفتیم و به اینجا رسیدیم. اگر راه درست را رفته بودیم و مصرف‌کننده نبودیم، شاید امروز اینجا نبودیم. البته من از خودم صحبت می‌کنم و قصد قضاوت کسی را ندارم. خداوند فرموده از ضد ارزش‌ها دوری کنید: دروغ نگویید، غیبت نکنید، دزدی نکنید، ربا نخورید و ربا ندهید، ظلم و جنایت نکنید.
اگر انسان مسیر اشتباه را انتخاب کند، نتیجه‌اش هم مشخص است. همان‌طور که اگر راه درست را برود، نتیجه‌اش را خواهد دید. وقتی دنیا به کام انسان است، خوشحال است و می‌گوید چه زندگی خوبی دارم؛ اما وقتی به مشکل می‌خورد، اگر بخواهد زمین و زمان را مقصر بداند، به جایی نمی‌رسد.
ما در زندگی مسئولیت‌هایی داریم که دوطرفه هستند: پدر نسبت به فرزند، فرزند نسبت به پدر و مادر، انسان نسبت به خداوند و خداوند نسبت به انسان، راهنما نسبت به رهجو و رهجو نسبت به راهنما و همچنین من نسبت به کنگره و کنگره نسبت به من. این رابطه‌ها یک‌طرفه نیست و باید دوطرفه باشد.
برای مثال، راهنما وقتی ۱۰ تا ۱۱ ماه به رهجو آموزش می‌دهد، انتظار دارد که رهجو سی‌دی‌های خود را بنویسد، سفرش را درست انجام دهد، تلاش کند، مرتب و منظم باشد و در نهایت به رهایی برسد و راهنمای خود را خوشحال کند. نه اینکه برعکس باشد و راهنما بگوید این چه رهجویی است که بعد از این همه آموزش تغییری نکرده است.
اگر کنگره نبود، من امروز اینجا نبودم. کنگره باعث شد که بیایم، آموزش ببینم، راه و روش درست زندگی کردن را یاد بگیرم و بهتر زندگی کنم. ما طریقه زندگی را بلد نبودیم. من از خودم می‌گویم: از ۲۰ سالگی مصرف مواد را شروع کردم، ۱۰ سال در NA بودم و ادامه زندگی‌ام را در تاریکی گذراندم.
اما زمانی که به کنگره آمدم، با تخریب بیش از ۳۰ سال، الان بعد از یک سال و نیم حضور در کنگره، دارم لذت زندگی را می‌برم. امروز وقتی به مسافرت می‌روم، خانواده‌ام در کنارم خوشحال هستند. نه سیگار می‌کشم و نه مواد مصرف می‌کنم. قبلاً وقتی می‌خواستم به سفر بروم، خانواده‌ام را سپر خودم می‌کردم و هیچ لذتی از زندگی نمی‌بردم.
اما امروز خوشحالم که می‌توانم از زندگی لذت ببرم. در پایان از همه شما و همچنین از آقای مهندس تشکر می‌کنم و از شما می‌خواهم ایشان را تشویق کنید.

دیتاشو و ضبط صدا: مسافر رضا ل۵، مسافر مهدی ل۱
تایپ: مسافر وحید ل۱۵، مسافر فرزاد ل2
تنظیم و ارسال: راهنما مسافر ایمان

سایت مسافران شعبه سهروردی اصفهان