پیوند دوباره با خود

سلام دوستان نرگس هستم همسفر

وادی چهارم برای من فقط یک درس نبود؛ بلکه بازگشت به خود واقعی‌ام بود. روزی بود که فکر می‌کردم سرنوشت من دست تقدیر یا دیگران است؛ اما این وادی به من فهماند که مسئولیت تمام حفره‌های زندگی‌ام با خودم است. فهمیدم تا خودم نخواهم، هیچ تغییری در جان خسته‌ام رخ نمی‌دهد. در لحظه‌های تنهایی این وادی مثل یک تلنگر عاشقانه به قلبم نشست. یاد گرفتم به‌جای طلبکاربودن از کائنات، آستین همت بالا بزنم.

درد پذیرش مسئولیت، اگرچه سخت بود؛ اما شروع آرامش من شد. وقتی دست از مقصر دانستن دنیا کشیدم، دلم سبک‌تر از همیشه شد. حالا می‌دانم که هر اشک و هر لبخند، نتیجه بذرهایی است که خودم کاشته‌ام. این وادی به من یاد داد برای بهبود حالم، اول باید خودم را در آغوش بگیرم. دیگر در تاریکی‌ها به دنبال نوری از بیرون نمی‌گردم؛ چون نور درون خودم است. صبرکردن برای من تبدیل به یک عبادت زیبا شد، صبری همراه با حرکت.

وقتی خطا می‌کنم، به‌جای خشم از خودم، با مهربانی به دنبال جبران هستم. این وادی پیوند دوباره من با خودم بود؛ پیوندی که سال‌ها از آن غافل بودم. حالا با تمام وجودم حس می‌کنم که معمار خانه دل خودم هستم مسیر، تنها همراه من است. خداوندی که وقتی من برای آبادانی‌ام تلاش می‌کنم، یاری‌اش جاری می‌شود.

سلام دوستان فاطمه هستم یک همسفر

من در این وادی یاد گرفتم مسئولیت‌های ما دوطرفه است، من در مقابل خداوند مسئولیت دارم و خداوند هم در مقابل من مسئولیت دارد. من یاد گرفتم جایگاه و مسئولیت خود را به‌اندازه‌ای مشخص مرزبندی کنم و خواسته‌هایم را تشخیص دهم که کدام خواسته‌هایم معقول است و کدام‌ها غیرمعقول و غیرمنطقی است و خط و خطوط و میزان مسئولیت‌های خود را تشخیص دهم. بیشترین بار مسئولیت حیات ما بر عهده خودمان است.

دعا و رازونیاز و نیایش موقعی می‌تواند به‌صورت دلخواه واقع گردد که ما حداقل در مسیر ارزش‌ها و یا صراط مستقیم حرکت کنیم و از فرمان‌های خداوند پیروی کنیم و بار مسئولیت زندگی خود را پذیرفته باشیم و از تلاش و کوشش کوتاهی نکنیم آن‌وقت دعا رازونیاز و نیایش در پیشگاه قدرت مطلق مؤثر واقع خواهد شد. قدرت مطلق پس از خلق انسان او را بر سر دوراهی گذاشت و به انسان اختیار کامل داد؛ باید مسئولیت دوطرفه باشد، هیچ‌وقت مسئولیت یک‌طرفه نیست.

انسان خودش با داشتن اختیار و پذیرش مسئولیت حیات خودش، می‌تواند خودش را کم‌کم به بالاترین نقطه تکامل مادی و معنوی برساند؛ پس نتیجه می‌گیریم که اگر ما با بی‌فکری خودمان برای خود مشکل به وجود آورده‌ایم نباید انتظار داشته باشیم که خداوند آن را حل کند و این مسئولیت به عهده شخص خودمان است.

سلام دوستان فاطمه هستم یک همسفر

وادی چهارم به ما می‌گوید که انسان برای رسیدن به خدا و مقام بالای الهی باید حتماً خودش را تزکیه و پالایش کند؛ یعنی از مجموعه ضد ارزش‌ها خودش را پاک کند برای رسیدن به این مرحله بایستی لطف الهی یا فر ایزدی همراهش باشد. تزکیه و پاک‌سازی را از خودش آغاز کند تنها چیزی که انسان را به مراحل بالا می‌رساند فقط تزکیه و پالایش است؛ یعنی دوری از ضد ارزش‌ها و حرکت در مسیر ارزش‌ها و فرمان الهی.

خداوند از رگ گردن هم به ما نزدیک‌تر است در این وادی خط و خطوط و میزان مسئولیت‌های ما را مشخص می‌کند که مسئولیت‌هایمان چه هست؛ چون خط‌کشی نشده است درهم‌تنیده شده است؛ پس باید با بالابردن دانش و آگاهی خود از طریق آموزش‌ها بتوانیم این خط و خطوط را تشخیص دهیم و مسئولیت درست کارهای خود را بپذیریم و در جهت رشد و تکامل خود در مسیر ارزش‌ها گام برداریم.

سلام دوستان خدیجه هستم یه همسفر

خداوند درجهان هستی هرچه را که آفریده دارای مسئولیتی است چه در دنیای حیوانات و چه انسان‌ها و این مسئولیت همیشه دوطرفه است اگر ما بخواهیم از خانواده خود شروع کنیم می‌بینیم هر کدام مسئولیتی در خانه داریم. مسافر در قبال همسفر و همسفر در قبال مسافر و هر دو در مقابل فرزندان و هرکدام اگر بخواهیم از زیر بار مسئولیت خارج شویم یا آن را به‌خوبی انجام ندهیم قطعاً همه خانواده دچار مشکل می‌شود.

یعنی اگر من همسفر یا مادر مسئولیتم را که در داخل خانه است و باعث آرامش و آسایش خانواده می‌شود را به‌خوبی انجام ندهم مسافرم قطعاً نمی‌تواند سفر خوبی داشته باشد و از این بحران به‌خوبی بیرون بیاید و همچنین مسافر که سفری را شروع کرده مسئولیت دارد استفاده دقیق و به‌موقع از دارو قوانین و کنگره را رعایت کند و اگر اینها رو به‌خوبی انجام ندهد قطعاً دچار مشکل می‌شود. ما انسان‌ها همیشه این مشکلات را گردن خداوند می‌اندازیم که خدا برای ما نمی‌خواهد یا مرا دوست ندارد درحالی‌که خود ما باعث تمام مشکلات زندگی خود هستیم.

ما در وادی اول تا سوم فهمیدیم که ساختارها با تفکر شروع می‌شود؛ یعنی ما باید برای هر کاری خودمان فکر کنیم و بسنجیم که آیا درست هست یا نه خوب و بد آن را خودمان بسنجیم؛ نگوییم خدا بزرگ است خدا درست می‌کند این‌گونه دچار مشکل می‌شویم و باعث می‌شود از خدا هم فاصله بگیریم. برداشت من خدیجه از وادی چهارم این است که ما باید اول خودمان را بشناسیم نه فقط ظاهر بلکه درون و باطن خود را خوب بشناسیم و وقتی انسان به درک کامل از خود برسد می‌تواند خدا را خوب بشناسد و مسئولیت کارهای خودش را خودش به گردن بگیرد و توقع بیجا از دیگران و خداوند نداشته باشد. ممنونم

سلام دوستان مریم هستم یک همسفر

خداوند را سپاسگزارم که در کنگره۶۰ حضور دارم تا از آموزش‌ها استفاده کنم و به آرامش برسم. وادی چهارم در مورد مسئولیت‌پذیری صحبت می‌کند این وادی به من یاد می‌دهد که برای حل مشکلات زندگی نباید فقط منتظر کمک دیگران باشیم خداوند به انسان عقل و اختیار داده تا مسئولیت کارهای خود را بپذیرد. وقتی که ما با مشکلات یا شکست روبه‌رو می‌شویم همه چیز را به خواست خدا یا شانس نسبت می‌دهیم و خود را در به‌وجودآمدن و یا حل مشکلات نادیده می‌گیریم

درحالی‌که خداوند از ما خواسته تا ابتدا وظیفه و مسئولیت خود را انجام دهیم و سپس با توکل به او مسیر را ادامه دهیم و وقتی مسئولیت زندگی خود را می‌پذیریم متوجه خواهیم شد که می‌توانیم بسیاری از شرایط را تغییر دهیم و آینده‌ای بهتر برای خودمان بسازیم.

رابط خبری: همسفر نرگس رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون ششم)
ارسال: همسفر فریبا رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون چهارم)
همسفران نمایندگی خیام نیشابوری