گروه خانواده _ زندگی با آرزو کردن جلو نمی‌رود

  وادی چهارم
«در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن»

تصور کنید شما در یک سفر طولانی هستید و قرار است از ۱۴ مرحله یا ایستگاه عبور کنید تا به مقصد برسید. این ایستگاه‌ها همان «وادی‌ها» هستند. وادی چهارم یکی از ایستگاه‌های حساس این سفر است.

وادی چهارم به ما می‌گوید ؛ در مسائل حیاتی مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویش.

وقتی این جمله را می‌خوانیم یک جمله‌ی سخت به نظر می‌آید ولی معنی آن  خیلی ساده است. وادی چهارم به ما می‌گوید تو نمی‌توانی یک گوشه بنشینی و دست روی دست بگذاری و دعا کنی و انتظار داشته باشی که خداوند همه‌ی مشکلاتت را حل کند و تو به هدفت برسی.

ما آدم‌ها عادت کرده‌ایم که مسئولیت بدبختی و شکست‌های زندگی را به گردن دیگران بیندازیم مثل خانواده، شانس و یا خداوند.

همیشه می‌گوییم خدایا چرا کمکم نمی‌کنی، در حالی که ما در این وادی یاد گرفتیم خداوند به ما اختیار و عقل داده است تا خودمان سرنوشت‌مان را انتخاب کنیم.
حال وظیفه‌ی من این است که خوب فکر کنم، حرکت کنم، به حرف‌های راهنما گوش بدهم تا بتوانم مشکلم را حل کنم. وقتی من در مسیر درست و صراط مستقیم حرکت کنم خداوند هم به من کمک می‌کند.

پس این وادی به ما یادآوری می‌کند که زندگی با آرزو کردن جلو نمی‌رود بلکه با پذیرفتن مسئولیت، درست تفکر کردن و تلاش می‌توان به هدف رسید و ما به جای این‌که همه چیز را گردن بقیه بیندازیم باید  خودمان سرنوشت خود را بسازیم.

نویسنده: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون چهارم)

رابط خبری: راهنما همسفر فهیمه (لژیون چهارم)

ویراستاری و ارسال خبر: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر طاهره ( لژیون یکم) نگهبان سایت

همسفران نمایندگی تربت حیدریه