مرز بین توکل و مسئولیت‌پذیری، تلاش است

مشارکت همسفر زهرا

وادی چهارم می‌گوید مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت ازخود، در این وادی من آموختم که مسئولیت مشکلات خودم را حتی به گردن خدا نیندازم و همین‌طور در این وادی من یاد گرفتم مرز بین خود و خدای خودم را مشخص کنم و مسئولیت دو طرفه است. همان‌طور که خدا در برابر من مسئولیت دارد، من هم در مقابل خداوند مسئولیت دارم؛ اما این به این معنی نیست که هر انتظاری از خداوند دارم برآورده شود و باید خودم تلاش کنم و مسئولیت کارهای خود را با الهام و القا گرفتن از فرامین الهی انجام دهم.

من در وادی چهارم آموختم که مشکلاتی که برایم پیش آمده مقصر آن‌ها خودم بودم که بدون تفکر کاری را انجام دادم؛ ولی همیشه پدر و مادرم را سرزنش می‌کردم که چرا این مشکلات برای من پیش آمده و شما مقصر هستید، با وجودم در کنگره دیگر مثل قبلاً مسئولیت‌هایم را گردن کسی نمی‌اندازم، خودم هم مسئولیت‌های دیگران را گردن نمی‌گیرم و با تفکر و اندیشه کارهایم را پیش می‌برم.

مشارکت همسفر معصومه

«گر توکل می‌کنی در کار کن» در وادی چهارم توکل و مسئولیت‌پذیری دو نکته کلیدی هستند که مرز بین آن‌ها تلاش است، انسانی که خودش را دوست دارد، در حل مسائل و رسیدن به خواسته‌هایش از مسئولیت فرار نمی‌کند با تلاش سختی راه را تحمل می‌کند و می‌داند همه چیز در قدرت او نیست، می‌داند اگر در مسیر ارزش‌ها حرکت کند، نیروهای مافوق و قدرت مطلق او را تنها نخواهند گذاشت، تلاش می‌کند، توکل می‌کند و نتیجه را به مصلحت قدرت مطلق می‌سپارد. در این وادی کلام خداوند «مرا بخوانید تا اجابت کنم شما را» اضطراب و ترس به آرامش و قوت قلب منتهی می‌شود و من در این وادی عشق و مهر خداوند را حس کردم.

مشارکت همسفر توران

وادی‌ها همانند ستون‌هایی هستند که زیربنای جهان‌بینی ما را می‌سازند و راه و روش درست زندگی کردن را به ما می‌آموزند. برداشت من از وادی چهارم این است که مسئولیت‌پذیری نقطه آغاز رشد، تحول افکار و رفتار و انتخاب‌های ما می‌باشد و یاد می‌گیریم که دیگران در مشکلات زندگی ما مسئولیتی ندارند و انسان زمانی به آرامش و رشد واقعی می‌رسد که مسئولیت زندگی خود را بپذیرد و من مسئول رشد، آرامش و تعادل خود هستم‌.

مشارکت همسفر شیوا

بار دیگر رسیدیم به وادی چهارم که از نظر من مروری بر اهمیت تمام وادی‌ها است. «در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت از خویش» این قانون بامفهوم که به دستور بنیان‌گزار کنگره۶۰ آمده به من می‌فهماند که در مسائل حیاتی، مسئولیت به عهده خود من است و خداوند در این خصوص مسئولیتی ندارد.

همان‌طور که او (خداوند) تمام ابزارها، اختیارها و توانایی‌های لازم را به بهترین شکل به بندگانش داده است؛ من بنده هم باید به بهترین شکل ممکن در مقابل مسئولیت‌های حیاتی، مسئولیت‌پذیر باشم و به درستی آن‌ها را انجام دهم.

نویسنده: همسفران زهرا، توران، معصومه و شیوا رهجویان راهنما همسفر نفیسه (لژیون بیست‌و‌یکم)
رابط خبری: همسفر شیوا رهجوی راهنما همسفر نفیسه (لژیون بیست‌و‌یکم)
عکاس: همسفر وجیهه رهجوی راهنما همسفر نفیسه (لژیون بیست‌ویکم)
ویرایش و ارسال: همسفر فریبا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون نهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی امام قلی خان