مسئولیت‌پذیری پایه خودشناسی

مشارکت همسفر مهدیه:
وادی چهارم، به انسان می‌آموزد که برای حل مشکلات و رسیدن به آرامش باید مسئولیت زندگی خود را بپذیریم. بسیاری از افراد هنگام رو‌به‌رو شدن با مشکلات، دیگران، شرایط و خانواده؛ حتی خداوند را مقصر می‌دانند؛ اما زمانی که فرد سهم خود را در به‌وجود آمدن مشکلات نپذیرد، امکان تغییر واقعی وجود ندارد. خداوند جهان را بر اساس قوانین مشخصی آفریده و به انسان عقل و اختیار و قدرت انتخاب داده است؛ بنابراین انسان در قبال انتخاب‌ها و اعمال خود مسئول است و نباید وظایف خود را به خداوند و دیگران واگذار کند.

وادی چهارم، به ما یاد می‌دهد که کلید حل بسیاری از مشکلات در پذیرش مسئولیت نهفته است. زمانی که فرد از نقش قربانی خارج شده و مسئولیت افکار و رفتارها و تصمیم‌ها خود را می‌پذیرد قدرت تغییر در زندگی در او ایجاد می‌شود. مسئولیت‌پذیری پایه خودشناسی، درمان، رشد و رسیدن به تعادل و آرامش است. در کنگره۶۰ درمان اعتیاد زمانی آغاز می‌شود که فرد بپذیرد مسئول وضعیت فعلی خود است، اگر مصرف‌کننده دائماً خانواده، دوستان، جامعه و یا شرایط را مقصر بداند، هیچ‌گاه به درمان واقعی نمی‌رسد.

پذیرش مسئولیت، اولین گام برای بازسازی جسم، روان و جهان‌بینی است. تفکر صحیح باعث می‌شود که انسان علت مشکلات را شناسایی کند، از تکرار اشتباه جلوگیری کند، تصمیم منطقی بگیرد، مسیر درست را انتخاب کند. وادی چهارم، به نکات کلیدی بسیاری اشاره می‌کند، اینکه هیچ‌کس به اندازه خود انسان مسئول زندگی او نیست سرزنش دیگران مانع رشد و پیشرفت می‌شود. خداوند راه را نشان می‌دهد؛ اما حرکت کردن بر عهده خودمان است. پذیرفتن مسئولیت آغاز تحول است. انسان با افزایش دانایی می‌تواند سرنوشت خود را تغییر دهد. مشکلات فرصت‌هایی برای یادگیری و رشد است.

مشارکت همسفر ناهید:
وادی‌ها راه زندگی را به ما نشان می‌دهند. در وادی چهارم، در مسائل حیاتی مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویش، هیچ چیز در هستی وجود ندارد؛ حتی بین جانوران، گیاهان، حیوانات و انسان که مسئولیت یک‌طرفه باشد. ما در این وادی جایگاه و مسئولیت خداوند، جایگاه و مسئولیت خودمان را مشخص و مرزبندی می‌کنیم و برداشت هر کدام از ما از قدرت مطلق، نیروهای نظم دهنده با هم متفاوت است. در وادی اول، دوم و سوم مشخص شد که بیشترین بار مسئولیت حیات ما بر عهده خودمان است. حالا این‌جا یک گریزگاه وجود دارد تا از زیر بار مسئولیت خودمان شانه خالی کنیم.

این گریزگاه یعنی مسئولیت کارهای خودمان را به خداوند واگذار کنیم و از روی تنبلی یک گوشه بنشینیم تا خداوند مشکلات ما را حل کند این در اثر بی‌توجهی انسان است. ما گاهی خداوند را با غول چراغ جادو اشتباه می‌گیریم، فکر می‌کنیم خداوند و نیروها مافوق فرمانبردار ما هستند. بعضی مواقع می‌گوییم این از شانس ما است و ما در کنگره به شانس اعتقاد نداریم و روی آن حساب نمی‌کنیم، ما باید روی اندیشه، تلاش، آموزش خود حساب کنیم. ما نباید از خداوند خواسته‌ها غیر معقول داشته باشیم اگر چنین باشد یعنی ما خدا و نیروهای مافوق را نشناخته‌ایم. خدا به انسان قدرت اختیار و عقل داد، او را بر سر دوراهی قرار داد تا راه خود را انتخاب کند، یک راه کردار و گفتار راستین یا ارزش‌ها است.

راه دوم فسخ، فجور، زشتی و پلیدی است. پایان هر دو راه را نشان داده انسان با انتخاب هر کدام از این راه‌ها باید مسئولیت کارها خود را بپذیرد. انسان اول باید خود را بشناسد تا به شناخت خدا برسد، انسان برای شناخت خود باید صور آشکار و صور پنهان خود را بشناسد. شناخت صور پنهان در خداشناسی بسیار مهم است. نفس قسمت اصلی موجود است که تعیین موجودیت می‌کند در ظاهر و باطن، در خواب و بیداری، در دنیا و آخرت، در نهایت نفس نه روح است نه جسم، هر نفس دارای خواسته‌های معقول و غیر معقول است.

نفس انسان سه بخش دارد: نفس اماره، آخرین مراحل تکاملی در حیوان را می‌توان ابتدای مرحله‌ تکاملی نفس در انسان دانست که امرکننده است، می‌خواهد به خواسته‌اش برسد بدون تفکر، نفس لوامه در این نفس انسان به دانایی بالاتری می‌رسد و وارد دروازه نفس سرزنش‌کننده می‌شود و از کاری که کرده پشیمان می‌شود نفس مطمئنه، وقتی انسان نفس امرکننده و سرزنش‌کننده را با تزکیه و پالایش پشت سر گذاشت وارد دروازه‌های نفس مطمئنه می‌شود. معمولاً شخص هیچ کار غیر منطقی و غیرمعقول انجام نمی‌دهد. خداوند کسی که در نفس مطمئنه قرار دارد، به بهشت خاص خود دعوت می‌کند. تشکر می‌کنم از خانم زهره عزیز راهنما بزرگوار.

مشارکت همسفر شیرین:
در وادی چهارم، آقای مهندس فرمودند: که مسئولیت دادن به خداوند نباید به معنای کاملاً سلب مسئولیت از خویش باشد. ما نمی‌توانیم تمام کارها را به خداوند واگذار کنیم و خود را بی‌مسئول بدانیم این مسئولیت دو‌طرفه است، همان‌طور که خداوند در قبال ما مسئول است ما هم در مقابل خداوند و اطرافیان مسئولیت داریم. هسته انسان دو بخش دارد صور آشکار و صور پنهان، بخش جسم یا صور آشکار قابل رؤیت و لمس است و شامل مغز، قلب، کلیه و پنج حس ظاهری می‌شود. بخش دیگر، صور پنهان که شامل، نفس، عقل، روح، ذهن و جسم‌های مجازی است بدین ترتیب، انسان در مجموع دارای یازده حس است پنج حس بیرونی، پنج حس درونی، و یک حس ششم که ارتباط‌دهنده میان این دو است وقتی انسان خواب می‌بیند، حس‌های بیرونی از کار می‌افتد و حس‌های درونی فعال می‌شوند.

در برخی بیماران اسکیزوفرنی، اختلالات عصبی باعث می‌شود که حس‌های درونی؛ حتی در حال بیداری فعال باشند و فرد ارتباط‌ با فضا و مکان را از دست بدهد. روح، سنبل پاکی، خوبی و الهی است و هرگز فاسد نمی‌شود؛ اما نفس می‌تواند الهی باشد به آن نفس مطمئنه می‌گویند یا شیطانی باشد نفس اماره می‌گویند؛ نفس تعیین‌‌کننده موجودیت هر انسان است و بر اساس خواسته‌ها و دانایی او شکل می‌گیرد. در آخر نفس نه جسم است و نه روح، نفس یک گیاه را گیاه، نفس یک انسان را یک انسان و نفس یک حیوان را یک حیوان تعیین موجودیت می‌کند. هر نفسی دارای خواسته‌هایی است، خواسته‌های معقول و غیرمعقول، نفس انسان بر مبنای خواسته‌های و دانایی فرد است.

رابط خبری و ویراستاری: همسفر غزل رهجوی راهنما همسفر زهره(لژیون پنجم)
ارسال: همسفر منصوره رهجوی راهنما همسفر زهره(لژیون پنجم)
همسفران نمایندگی کریمان