حرکت در مسیر آموزش و عمل

جلسه هفتم از دوره اول سری کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی حسن آباد با استادی پهلوان مسافر مصطفی، نگهبانی مسافر حجت و دبیری مسافر سردار با دستور جلسه "وادی چهارم و تاثیر آن روی من" در تاریخ شنبه 30 خرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:
سلام دوستان مصطفی هستم یک مسافر. ابتدا از ایجنت، مرزبانان و همچنین آقا مهدی عزیز تشکر می‌کنم که مسئولیت استادی این جلسه را به من واگذار کردند تا در کنار خدمت، آموزش نیز بگیرم. این شعبه با وجود فضای کوچک خود، حس و حال بسیار خوبی دارد و شاید صمیمیت و انرژی آن از بسیاری از شعب بزرگ بیشتر باشد. خدا را شکر می‌کنم که امروز این فرصت نصیب من شد تا در این نمایندگی حضور داشته باشم و خدمت کنم. در مورد دستور جلسه، یعنی وادی چهارم، آقای مهندس به زیبایی توضیح می‌دهند که انسان باید مسئولیت تمام اعمال، تصمیم‌ها و نتایج زندگی خود را بپذیرد. در کتاب "عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر" نیز اشاره می‌شود که انسان با کسب آگاهی و شناخت هستی می‌تواند به حقایقی دست پیدا کند که شاید در هیچ جای دیگری نتواند آن‌ها را بیابد. به نظر من، یکی از بزرگ‌ترین آموزش‌های کنگره ۶۰ همین پذیرش مسئولیت است. کنگره به من آموخت که بار زندگی و مسئولیت نفس خودم را باید شخصاً به دوش بکشم؛ زیرا هیچ نفسی بار نفس دیگری را حمل نمی‌کند و هیچ‌کس نمی‌تواند به جای من مسیر زندگی مرا طی کند.

فرقی نمی‌کند انسان در چه جایگاهی از مراتب نفس قرار داشته باشد؛ در هر شرایطی مسئولیت اعمال و تصمیم‌هایش بر عهده خود اوست. همان‌طور که نمی‌توانم از دیگران بخواهم اعتیاد مرا درمان کنند یا مشکلات زندگی مرا برطرف سازند، نمی‌توانم انتظار داشته باشم کسی به جای من برای رسیدن به اهدافم تلاش کند. جایی خواندم که می‌گفت: "شکر به تنهایی چای را شیرین نمی‌کند، بلکه قاشقی که آن را به حرکت درمی‌آورد باعث شیرین شدن چای می‌شود." این جمله برای من مفهوم عمیقی داشت. اگر فقط در خانه بنشینم و آرزو کنم که مشکلاتم حل شوند، هیچ اتفاقی رخ نخواهد داد. این حرکت است که زندگی را تغییر می‌دهد و به آن شیرینی می‌بخشد. همان‌طور که در وادی چهارم آمده است: "از ما حرکت، از خدا برکت." انسان با اختیار و اراده‌ای که دارد می‌تواند خود را به بالاترین درجات تکامل برساند و زمانی که در مسیر درست حرکت کند، حمایت و یاری خداوند را نیز دریافت خواهد کرد. دعا و نیایش زمانی اثرگذار می‌شوند که انسان خود در مسیر ارزش‌ها و راه مستقیم گام بردارد؛ زیرا اگر حرکت ما در جهت ضد ارزش‌ها باشد، نه تنها کمکی دریافت نمی‌کنیم، بلکه از مسیر اصلی نیز دورتر خواهیم شد.

در کنگره ۶۰ گفته می‌شود زمانی که انسان در صراط مستقیم حرکت کند، حتی زمین و زمان نیز به کمک او می‌آیند. هرگاه ما در مسیر ارزش‌ها قدم برداریم و از خداوند یاری بخواهیم، نیروهای مثبت نیز در جهت هدایت ما وارد عمل می‌شوند. آقای مهندس در یکی از سی‌دی‌های جبر اشاره می‌کنند که بیشترین کمکی که می‌توانیم دریافت کنیم، کمکی است که خودمان به خودمان می‌کنیم. هیچ‌کس نمی‌تواند انرژی و انگیزه لازم برای تغییر را به ما تزریق کند؛ این خود ما هستیم که باید برخیزیم، آموزش ببینیم، سی‌دی بنویسیم، خدمت کنیم و در مسیر درمان حرکت کنیم. همین فعالیت‌ها هستند که ما را به اهدافمان نزدیک می‌کنند. من بیست‌وپنج سال مصرف‌کننده مواد مخدر بودم و در تمام آن سال‌ها بارها از خداوند درخواست کمک می‌کردم، اما چون حرکتی از جانب خودم وجود نداشت، راهی نیز پیش پایم باز نمی‌شد. تا اینکه روزی در محل کار، هنگام مصرف مواد، مقابل شیشه‌ای که مانند آینه بود ایستاده بودم و با خودم صحبت می‌کردم. در همان لحظه از خدا خواستم راهی برای نجاتم نشان دهد. مدتی بعد فردی که سال‌ها با کنگره آشنا بود، آدرس یکی از شعب را به من داد و گفت اگر واقعاً بخواهی، می‌توانی درمان شوی.

من آن روز به کنگره آمدم و امروز باور دارم که آن اتفاق پاسخی به همان درخواست و نیایش من بود. اما نکته مهم این بود که پس از پیدا شدن راه، خودم باید در آن قدم برمی‌داشتم. با حضور در کنگره، نوشتن سی‌دی‌ها، خدمت کردن و عمل به آموزش‌ها، آرام‌آرام مسیر زندگی‌ام تغییر کرد. آقای مهندس در یکی از آموزش‌ها می‌گویند اگر انسان بخواهد به بهشت برسد، باید از جهنم عبور کند. من احساس می‌کردم سال‌ها در آن جهنم زندگی کرده‌ام و دیگر توان ادامه آن مسیر را ندارم. زمانی که مسئولیت مصرف و درمان خود را پذیرفتم، راه نیز برای من باز شد و توانستم به تدریج از آن شرایط خارج شوم. امروز به این باور رسیده‌ام که پذیرش مسئولیت، حرکت در مسیر آموزش و عمل به دانسته‌ها، مهم‌ترین کلیدهای تغییر و رهایی هستند.

تایپ و ویراستاری: مسافر مجید راهنمای تازه‌واردین
عکس: مسافر مجید راهنمای تازه‌واردین
ارسال: مسافر محمد مرزبان خبری
نمایندگی حسن‌آباد