مرزبندی در جایگاه‌ها

سلام دوستان اعظم هستم همسفر

وادی چهارم می‌گوید: «در مسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن»؛ این وادی به ما می‌آموزد که مسئولیت مشکلات را بر عهده خداوند نگذاریم و سعی کنیم حد و مرز میان خود و خدایمان را مشخص کنیم؛ چراکه مسئولیت‌ها همیشه دوطرفه هستند؛ مانند مسئولیت پدر و مادر نسبت به فرزند و مسئولیت فرزند نسبت به پدر و مادر؛ اگر من در یک گوشه بنشینم، هیچ تلاشی نکنم و همه‌چیز را به خداوند بسپارم، در حقیقت از خودم سلب مسئولیت کرده‌ام؛ پیش از این، هر زمان که در شرایط دشواری قرار می‌گرفتم، خداوند را مقصر قلمداد می‌کردم و می‌گفتم: «چرا من؟»، اما از وقتی که به کنگره آمدم، نگرشم دگرگون شده است؛ اکنون درک می‌کنم که اگر من به‌عنوان یک مادر، مسئولیت‌های خود را به‌درستی انجام ندهم، چگونه می‌توانم از فرزندانم توقع مسئولیت‌پذیری داشته باشم؟ پس ما باید در صراط مستقیم گام برداریم و آنگاه از خداوند به اندازه تلاش و حرکت‌ خود یاری بخواهیم، و خداوند نیز برکت را در همان حرکت ما قرار خواهد داد.

سلام دوستان لیلا هستم همسفر

وادی چهارم به ما می‌آموزد مسئولیت دادن به خداوند، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن. ما در وادی‌های اول و دوم یاد گرفتیم که باید تفکر کنیم، و در وادی سوم آموختیم که مسئولیت کارهایمان را بپذیریم، حالا در این وادی می‌آموزیم که حتی نباید مسئولیت مشکلات خودمان را به گردن خداوند بیندازیم و باید مرز میان خود و خدایمان را نیز مشخص نماییم؛ در این وادی درک می‌کنیم که ما در قبال کارهای خود مسئول هستیم، همان‌گونه که در مقابل فرزندانمان مسئولیم، آن‌ها نیز در قبال ما مسئولیت دارند. خداوند به انسان اختیار، انتخاب و تعقل عطا کرده است و این، به‌عنوان یک صفت بارز بشر در مقایسه با دیگر مخلوقات است که نشان‌دهنده‌ جایگاه والای او می‌باشد؛ بنابراین مسئولیت تمام اعمال ما، اعم از درست یا غلط، به‌عهده‌ خودمان است و اصلاً نمی‌توانیم به دنبال مقصر بگردیم. برای حرکت در راه درست، راه‌های فراوانی وجود دارد، مانند مشورت گرفتن از انسان‌های آگاه و دانا، تحقیق در مورد مسائل، پیش از انجام آن کار. خداوند راه‌های مختلفی برای حرکت در مسیر درست پیش روی ما قرار داده است تا با حرکت در آن مسیرها، به سرانجامی نیکو دست پیدا کنیم.

سلام دوستان فریبا هستم همسفر

وادی چهارم می‌گوید: «در مسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن» هر کدام از وادی‌ها یک درسی به ما می‌دهند که در زندگی باید آن‌ها را به کار ببریم تا بتوانیم مشکلات خود را حل کنیم؛ در وادی اول یاد گرفتیم که برای انجام هر کاری، نخست تفکر کنیم؛ در وادی دوم آموختیم که ناامید نباشیم؛ در وادی سوم دریافتیم که هیچ‌کس به اندازه‌ خودمان نمی‌تواند به ما کمک کند، اما در وادی چهارم فهمیدیم که نباید بار مسئولیت خود را بر عهده‌ کسی بگذاریم، حتی قدرت مطلق. در زندگی، مسئولیت‌ها همیشه دوطرفه هستند، مثلاً همان‌طور که پدر و مادر در قبال فرزندان مسئولند، فرزندان نیز در قبال پدر و مادر مسئول هستند و این قاعده در مورد همه صدق می‌کند، حتی در رابطه‌ ما با قدرت مطلق. ما در زندگی باید مسئول کارهای خود باشیم تا بتوانیم با مشکلات کنار بیاییم و وقتی که توانستیم حرکت کنیم، آن‌گاه خداوند نیز به ما کمک می‌کند و یاری‌مان می‌دهد. مسئولیت دادن به دیگران نه تنها کمکی به ما نمی‌کند، بلکه مشکلات را دوچندان می‌سازد و ما را به سمت ضدارزش‌ها و فسق و فجور سوق می‌دهد.

سلام دوستان راضیه هستم همسفر

در مسائل حیاتی، به خداوند سپردن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن؛ این وادی به من یاد می‌دهد که جایگاه من در مسائل زندگی کجاست و باید چه کاری انجام دهم و جایگاه و مسئولیت خداوند در مورد من و زندگی‌ام چیست؛ اگر من وادی‌های پیش از این را به خوبی آموخته باشم، باید بدانم که مشکلاتم بر عهده‌ خود من می‌باشد و نباید آن‌ها را به گردن خداوند بیندازم و نباید انتظار داشته باشم که خداوند تمام بیماری و مشکلاتم را حل کند؛ چراکه من نخست باید خود را بشناسم تا نواقص خویش را ببینم و آن‌ها را با کمک و یاری خداوند برطرف کنم. اگر من در صراط مستقیم گام بردارم، قطعاً خداوند نیز به یاری‌ من خواهد آمد. خداوند انسان را بر سر دوراهی قرار داده و به او اختیار کامل عطا کرده است تا راه درست یا راه نادرست را انتخاب نماید و به زندگی خود ادامه دهد هم‌چنین به نتیجه‌ آن نیز باید بیندیشد. اگر ما خود را نشناسیم، هرگز نمی‌توانیم خداوند را بشناسیم؛ انسان دارای صور پنهان و صور آشکار است و هم‌چنین دارای نفس می‌باشد که ما آن‌را با خواسته‌هایش می‌شناسیم. نفس انسان از مرحله‌ اماره آغاز می‌شود و به مرحله‌ مطمئنه ختم می‌گردد، من باید با تزکیه و پالایش، خود را به نفس مطمئنه، یعنی نفس قابل اطمینان برسانم.

سلام دوستان افروز هستم همسفر

در وادی چهارم آموختم که اگر در زندگی و مشکلات آن، جایگاه خویش را تا حد امکان مرزبندی کنم و برای رفع مشکلاتم، خودم شخصاً اقدام نمایم و دیگران یا خداوند را مسئول حل آن ندانم، در واقع گام درست را برداشته‌ام. وادی چهارم به وضوح می‌گوید: «در مسائل حیاتی، به خدا سپردن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن»؛ هر کدام از این وادی‌ها باعث شده است که من خودم را بهتر بشناسم و در حقیقت، خداوند یا قدرت مطلق را نیز شناخته‌ام و هستی را درک کرده‌ام؛ بنابراین من باید مسئولیت خود را بپذیرم و تلاش کنم که به هدفم برسم و مطمئن باشم که قدرت مطلق نیز برای رسیدن به هدفم، مرا یاری خواهد کرد؛ چراکه طبق این وادی فهمیدم که سیم ما به قدرت مطلق وصل است و اگر کار ضد‌ارزشی انجام دهم، یواش یواش سیم اتصال و ارتباط من با خداوند قطع خواهد شد. من به لطف خداوند تاکنون توانستم با عملیاتی کردن وادی‌ها تا حدودی، به آن رهایی مدنظر مسافرم، که رها شدن او از بند اعتیاد و نیکوتین است برسم.

سلام دوستان زهرا هستم همسفر

من همیشه در زندگی فکر می‌کردم که همه‌ کارها را خداوند انجام می‌دهد، پس هر چیزی را بر عهده‌ او می‌گذاشتم، مخصوصاً کارهای سخت را؛ تمام مشکلاتم را به خداوند می‌گفتم که: «خدایا، چون تو بزرگ هستی و من نمی‌توانم، پس مشکلات مرا خودت حل کن»؛ هر موضوعی را به خداوند واگذار می‌کردم، حتی وقتی از کسب و کارم ناراحت می‌شدم، آن را به خدا می‌سپردم، ولی اکنون متوجه شده‌ام که سپردن کارها به خداوند، در واقع سلب مسئولیت از خویشتن است؛ آموخته‌ام که باید با تفکر، کارهای خود را با کمک گرفتن از توانایی‌های خویش انجام دهم و مشکلاتم را با مشورت درست و به‌جا انجام دهم و در نهایت خودم راه درست را انتخاب کنم.

رابط خبری: همسفر فریبا رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون اول)
ویراستار و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر سکینه (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی وحید