دلنوشته راهنمای محترم همسفر محسن از لژیون پنجم به راهنمایی همسفر مصطفی در رابطه با دستور جلسه «وادی چهارم: در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن»
سلام دوستان محسن هستم یک همسفر. آخرین آنتی ایکس مسافرم شیره و تریاک کشیدنی، به راهنمایی مسافر محمد اختری، ورزش در کنگره دارت و الان هم به مدت 7 سال است که آزاد و رها هستند.
سلام دوستان محسن هستم یک همسفر. درباره ی وادی چهارم بخواهم بگویم، این وادی می گوید: منِ نوعی بایستی مسئولیت کارهای خودم را به عهده بگیرم. به قول معروف از دیگران انتظار مساعدت و کمک نداشته باشم و فقط و فقط روی تلاش و کوشش خودم حساب کنم. چون هرچه کنم به خود کنم، گر همه نیک و بد کنم. یعنی اینکه اگر گندم بکارم، گندم برداشت میکنم و جو بکارم، جو برداشت میکنم. دقیقا هستی و این جهان مثل این می ماند که درون آینه من خودم را میبینم. پس بایستی خط و مرز خودم را با خداوند یا گاد یا الله یا اهورا مزدا بدانم. باید بدانم او را با غول چراغ جادو اشتباه نگیرم و انتظار نداشته باشم که خداوند مشکلات شخصی و عیب یا عیوب من را حل کند. پس در این وادی به خود می گویم که: محسن تو مرد روزهای سخت هستی و بیدی نیستی که با این باد ها بلرزی. باتشکر از گروه خدمتی سایت کنگره ۶۰. از اینکه وقت خود را صرف خواندن دلنوشته من کردید از شما ممنون و سپاسگذارم.
مرزبان خبری: همسفر معین
تایپ: راهنما همسفر محسن (لژیون پنجم)
ویراستاری: همسفر حسین (لژیون یکم)
ارسال خبر: همسفر محمد حسین (لژیون چهارم)
سایت همسفران آقا نمایندگی شفا مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
40