با شناخت صورآشکار و پنهان وجودمان،به ذات پاک پروردگار نزدیک‌تر می‌شویم.

وادی چهارم به ما میگوید در مسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت ازخویش.

این وادی به ما می آموزد چگونه از تاریکی ها رها شویم. ما انسان ها در دام این باور گرفتار شده ایم که وقتی مشکلی برایمان پیش می آید، زانوی غم بغل بگیریم و بگوییم: خواست خدا بوده یا تقدیر من این گونه رقم خورده است؛ و با خود تصور میکنیم خدایی که ما را در این مسیر تاریک قرار داده، خودش هم باید برایمان معجزه کند؛ اما در این وادی یاد میگیریم که برای فرار از مسئولیت، کارهایمان را به گردن خداوند نیندازیم. باید کمی تفکر کنیم تا دریابیم مشکلاتی که امروز با آن دست و پنجه نرم میکنیم، نتیجه جهل و ناآگاهی خودمان بوده است؛ نتیجه بذری است که پیش تر کاشته ایم.

درست است که در این هستی تمام مسئولیت ها دوطرفه است، اما حد و مرز این مسئولیت ها باید مشخص شود. ما باید خودمان را بشناسیم؛ انسان دارای صور آشکار و صورپنهان است. صورآشکار، همان شهر وجودی یا جسم ماست و صورپنهان شامل عقل، نفس و روح ما میشود. اگر این ها را به خوبی بشناسیم، میتوانیم ذره ای به ذات پاک پروردگار نزدیک شویم.

نویسنده: همسفر رویا رهجوی راهنما همسفر مرضیه(لژیون یکم)

رابط خبری: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر مرضیه(لژیون یکم)

ویرایش و ارسال: همسفر مرجان رهجوی راهنما همسفر نازنین(دبیرسایت)

نمایندگی شوشتر۔ھمسفران