English Version
This Site Is Available In English

فرار از مسئولیت، دلیل بارزی بر نادانی است

فرار از مسئولیت، دلیل بارزی بر نادانی است

دستور‌جلسه «وادی چهارم (در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن) و تأثیر آن روی من»

همسفر مینا:
«در مسائل حیاتی به خداوند مسئولیت دادن؛ یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.» اگر تمام وظایف و تکالیف خود را در مقابل خداوند، سایر انسان‌ها و هستی، درست انجام دهم؛ آن‌وقت می‌توانم انتظار داشته‌باشم که خداوند به من کمک کند. این وادی، خط و خطوط مسئولیت‌های من را مشخص می‌کند.

من در این وادی، یاد می‌گیرم که مسئولیت‌ها دوطرفه هستند؛ یعنی هر چیزی که در مقابل من مسئولیتی دارد؛ من‌هم متقابلاً نسبت به آن مسئولیت دارم. برای شناخت خداوند و قدرت مطلق، باید از دروازه شناخت خویشتن عبور نمایم. من همسفر، سال‌ها درگیر مشکلاتی بودم که هیچ‌گاه مسئولیت آن‌ها را نمی‌پذیرفتم و از همه انسان‌ها و حتی از خداوند، انتظار داشتم مشکلات من را حل کنند.

این وادی، به من آموخت که فرار از مسئولیت، دلیل بارزی بر نادانی است. هرچه دامنه جهل من گسترده‌تر باشد، بیشتر از بار مسئولیت، شانه خالی می‌کنم. با آموزش‌هایی که در کنگره۶۰ دریافت می‌کنم و با حرکت در مسیر ارزش‌ها، به خود کمک می‌کنم تا بتوانم از مثلث جهالت به سمت مثلث دانایی حرکت کنم. در آخر، از مهندس حسین دژاکام و خانواده محترم ایشان و همچنین از راهنمای خود همسفر مائده سپاسگزارم.

همسفر اکرم:
مهندس حسین دژاکام بنیان‌گذار جمعیت احیای انسانی کنگره‌۶۰ می‌فرمایند: «رابطه و مسئولیت در هستی و هر آن‌چه در آن وجود دارد؛ بین گیاهان، جانوران و انسان‌ها  به‌صورت دو طرفه است.» ما در مقابل خداوند، یک‌سری مسئولیت‌ داریم و خداوند هم در مقابل ما مسئولیت‌هایی دارد. نکته مهم این‌که مرز این مسئولیت‌ها کجاست.

انسان، چیزی جز سعی و تلاش خود نیست. هر مصیبتی که بر ما وارد می‌شود، خود ما برای خود فراهم می‌کنیم. اگر ذره‌ای گناه کنیم یا کار شر انجام دهیم، پاسخگو هستیم. گاهی ما فکر می‌کنیم، خداوند برای این وجود دارد که اگر مشکلی داریم آن را حل کند یا این‌‌که خداوند را با غول چراغ جادو اشتباه گرفته‌ایم.

تجربه شخصی من در این زمینه این است که وقتی به کنگره۶۰ آمدم، با ناامیدی و جسم بیمار وارد شدم و انتظار داشتم راهنما سریع، مرا درمان کند تا دنبال زندگی خود بروم. هر روز به راهنمای خود می‌گفتم حالم خیلی بد است؛ چرا خوب نمی‌شوم؟ من‌که به کنگره۶۰ آمده‌ام  و حرکت می‌کنم، چرا خدا مشکل مرا حل نمی‌کند؟ ایشان می‌گفتند صبر کن، خوب می‌شوی.

مسئله دیگری که با آن روبه‌رو بودم، این بود که تمام کارهای خود را به مسافرم واگذار می‌کردم. من اصلاً هیچ‌کاری انجام نمی‌دادم و توقع داشتم همه بیایند و مسئولیت‌های زندگی من را انجام دهند؛ اما با گذر زمان و قدم‌گذاشتن در مسیر وادی‌ها، آموختم که باید در مورد مسائل زندکی خود، به‌خوبی فکر کنم. در وادی دوم؛ فهمیدم من بیهوده آفریده نشده‌ام.

در وادی سوم یاد گرفتم؛ این من هستم که برای خود، بیشترین فکر و اندیشه را می‌کنم و از درون خود بیشتر آگاه هستم. وقتی به وادی چهارم رسیدم؛ فهمیدم باید مسئولیت کارهای خود را بپذیرم و بدانم هر‌کس مسئولیتی در این جهان دارد که باید به‌خوبی انجام دهد.

از مهندس حسین دژاکام و خانواده گرامی ایشان بسیار تشکر می‌کنم که به من درس زندگی را آموختند. ان‌شاءالله در ادامه بمانم و خدمتگزار خوبی برای کنگره۶۰ باشم. از راهنمای خود، همسفر مائده که این خدمت را به من دادند تا آموزش بگیرم، سپاسگزارم.

 همسفر هانیه:
در وادی چهارم عنوان می‌شود: «درمسائل حیاتی مسئولیت دادن به خداوند؛ یعنی سلب مسئولیت ازخویشتن.» این جمله، به من یادآور می‌شود که مسئولیت‌های زندگی خود را بپذیرم و وظایف خود را به گردن دیگران و یا خداوند نیندازم. خداوند؛ هم بالاترین جایگاه و هم قدرت اختیار را به من عطا کرده‌است که بین مسیر ارزش‌ها و ضد‌ارزش‌ها، یکی را انتخاب کنم و با حرکت در این دو مسیر، با نتایج آن روبه‌رو شوم.

پس من حق انتخاب دارم تا وقایع زندگی خود را رقم بزنم. حال، این من هستم که با انتخاب‌هایم تعیین می‌کنم؛ آرامش داشته‌باشم یا حال بد را انتخاب کنم. اگر در حال بد و مشکلات، غوطه‌ور هستم؛ باید به‌خاطر داشته‌باشم که اعمال من، مرا به این نقطه کشانده‌است و باید مسئولیت اشتباهات خود را بپذیرم و سعی بر حل آن‌ها کنم.

با آموزش‌های جهان‌بینی و عملی‌کردن وادی‌ها و تزکیه وپالایش، می‌توانم مشکلات را حل کنم و به حال خوش برسم. خداوند و هستی نیز، به شرط قرار گرفتن در صراط مستقیم، من را یاری خواهند کرد. در پایان، از مهندس حسین دژاکام و راهنما همسفر مائده تشکر می‌کنم.

 همسفر مریم:
در وادی چهارم، جایگاه و مسئولیت خداوند و جایگاه و مسئولیت ما مرزبندی شده‌است تا بدانم مسئولیت من نسبت به خداوند چیست و مسئولیت خداوند نسبت به من چیست؟

در وادی اول تا سوم (وادی‌های تفکر) آموختیم که باید مسائل خود را بر عهده بگیریم و با تفکر درست با مشکلات، روبه‌رو شویم، نباید در برابر مشکلات به‌وجود آمده، دنبال مقصر بگردیم و زمین و زمان را مقصر بدانیم؛ پس من هر کاری انجام می‌دهم و در هر جایگاهی قرار دارم، عین عدالت است و حاصل بذری است که در گذشته کاشته‌ام و اینک برداشت می‌کنم. اگر در صراط مستقیم قرار بگیرم، به‌خوبی حرکت کنم و مسئولیت‌های خود را به‌درستی انجام دهم، با توکل بر خدا و یاری نیروهای مافوق موفق می‌شوم.

من از این وادی آموختم که باید مسئولیت کارهای خود را بر عهده بگیرم. خداوند انسان را خلق کرد، قدرت اختیار به او داد و مشکلات و نیروهای منفی را بر سر راه او قرار داد تا با تفکر درست و اعمال نیک، مشکلات را یکی پس از دیگری حل کند و به انسانی دانا و کارآزموده تبدیل شود. انسان چیزی جز سعی و تلاش خودش نیست.

خداوند بزرگ را شاکر هستم که من را در این مسیر قرار داد، از مهندس حسین دژاکام که این بستر را برای ما فراهم کردند و همچنین از راهنما همسفر مائده که در این مسیر، مرا راهنمایی می‌کنند، سپاسگزارم.

 همسفر سمیرا:
در وادی چهارم می‌آموزم؛ «در مسائل حیاتی مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.» در وادی‌های اول تا سوم یاد گرفتم؛ باید تفکر درست انجام دهم، ناامیدی را از خود دور کنم، صبوری پیشه کنم و از دیگران توقع نداشته‌باشم.

در وادی چهارم به من آموزش داده‌می‌شود که نباید مسئولیت‌های خود را بر گردن خداوند بیندازم. هر کس مسئولیت‌هایی دارد. خداوند به من انسان مسئولیتی داده‌است که باید آن‌ها را بشناسم و در انجام آن‌ها بکوشم. من مسئولیت زندگی خود را با تمام مشکلات و زیبایی‌هایش برعهده دارم و نباید از آن شانه خالی کنم. همچنین نباید حل مشکلاتی که بر سر راه من به‌وجود می‌آید، بر دوش خداوند بیندازم.

تا زمانی‌که درست حرکت نکنم، مشکلات من حل نخواهد شد. تا من به کنگره۶۰ نیایم و آموزش‌های آن را دریافت و در وجود خود کاربردی نکنم، هیچ مشکلی در من حل نخواهد‌شد. در این وادی، ارزش‌ها وضدارزش‌ها به من آموخته می‌شود؛ اگر از مسیر ارزش‌ها و صراط مستقیم خارج شوم، به تاریکی خواهم رفت و مشکلات بسیاری برای خود، به‌وجود می‌آورم.

پس باید با تفکر، اندیشه و حرکت در مسیر ارزش‌ها، مشکلات قبلی را حل و از به‌وجود آوردن گره‌های جدید، خودداری کنم. در پایان، از خداوند خود بسیار تا بسیار سپاسگزارم که مسیر کنگره۶۰ و راه رسیدن به نور و روشنایی را به من نشان داد. در ادامه از مهندس حسین دژاکام، استاد بزرگوار تشکر می‌کنم، از راهنمای دلسوز، همسفر مائده بسیار تشکر می‌کنم و بهترین‌ها را از خداوند بزرگ برای ایشان خواستارم.

رابط خبری: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر مائده (لژیون بیست‌و‌سوم‌‌)
ارسال: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی شیخ‌بهایی

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .