جلسه هشتم از دوره شصتوششم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی شادآباد به استادی همسفر سپیده، نگهبانی همسفر افسر و دبیری همسفر ليلا با دستور جلسه: "کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر و تصاویر آن" روز سهشنبه ۲۶ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
"دریا و آسمان و دشت، پوشیده از رقصندههای آسمانی است و روح ناآرام ما خواستار رهایی است؛ نه از خلاصی بلکه دیدار معشوق است؛ خداوندا! تنها تو را میستاییم و تنها تو را ستایش میکنیم؛ برای انجام این عمل عظیم شکر، شکر، شکر." ابتدا از راهنمایم همسفر حوریه خیلی سپاسگزارم که استادی جلسه را به من واگذار کردند تا خدمت کنم؛ از ایجنت محترم، مرزبانان و راهنمایان شال نارنجی، شال سبز و همه کسانی که در کنگره۶۰ خدمت میکنند خیلی ممنون و سپاسگزارم.
دستور جلسه امروز کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر و تصاویر آن است. تجربیاتی هست که بعد از ۱۷ سال جناب مهندس در مورد ترکهای گوناگون نوشتند؛ مثلا چاره پیدا کردند ولی این راه بهترین راه بود که در نهایت انتخاب کردند و مورد کاوش قرار گرفت که به آسانی قابل استفاده است. "حلقههای آفرینش باورش کار هر کسی نیست مگر معنای آن را بداند که چیست." دستور جلسه امروز بسیار گسترده است و امیدوارم که بتوانم از عهده آن بربیایم و در ادامه از مشارکتهای شما استفاده میکنم.
این کتاب اثری است که تکتک واژههای آن پشتوانه علمی دارد و تجربیات جناب مهندس و استادانشان در این کتاب گنجانده شده و به چاپ رسیده است؛ چاپ این کتاب نیز روزبهروز افزایش پیدا میکند و بیشترین تیراژ را برای چاپ دارد و بیشتر از کتابهای دیگر چاپ میشود؛ مطالبی که در کتاب گنجاده شده شامل تصاویر و موسیقی است؛ تصاویری که باعث رشد انسانها میشود.
مصرفکنندهای که بتواند با حال خراب تبدیل به استادی بزرگ شود و به تعادل برسد و تعادل، فوق درمان است؛ وقتی ما به کنگره بیاییم و اهدافمان را کاربردی کنیم، اطرافیان ما کمکم متوجه رشد و تغییرات ما میشوند و این علم را در وجودمان کمکم میبینند؛ حالا من که یک فرد کوچکی هستم و عزیزانی که زحمت کشیدند و راهنما شدند کاملا در آنها مشخص است.
در حقیقت هدف ما که به کنگره میآییم فقط نوشتن سیدی نیست؛ وقتی که سیدی مینویسیم، باید کلمه به کلمه آنها را یاد بگیریم و با آنها زندگی کنیم؛ فقط نوشتن به تنهایی کافی نیست؛ باید در زندگیمان کاربردی و با آنها زندگی کنیم تا بتوانیم با آنها دوست باشیم؛ اگر نخواهیم کاربردی کنیم فقط خواندن بهتنهایی اصلا معنایی ندارد. برای هر تاریکی و تخریبی راهی وجود دارد، مخصوصا برای ما همسفران وقتی که در تاریکی مطلق بودیم و هیچ چیزی را نمیدیدیم.
ما همسفران باید پشتوانهای باشیم تا مسافرانمان به رهایی برسند. من نیز در کتاب ۶۰ درجه خودم را درون درخت پوسیده میبینم که در حال جوانه زدن است و کمکم وقتی که خشک شده بود و همه چیز خود را از دست داده بود دوباره جوانه میزند و رشد میکند، من خودم را فعلا در آن تصویر میبینم.
رهایی مرحله ۴۰ و ۳۰ سیدی همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه، رهایی مرحله ۴۰ سیدی همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم) و رهایی ۳۰ سیدی همسفر نسرین رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون شانزدهم)


مرزبانان کشیک: همسفر مهتاب و مسافر محمد
تایپیست: همسفر زری رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم)
عکاس: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون نوزدهم)
لژیون خدمتگزار: ششم
ویرایش و ثبت: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر الهام نگهبان سایت
همسفران نمایندگی شادآباد
- تعداد بازدید از این مطلب :
164