هفتمین جلسه از دوره دوم سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، ویژه مسافران نمایندگی لامرد، با استادی همسفر علی، نگهبانی مسافر غلامرضا و دبیری مسافر محمود، با دستور جلسه «کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر و تصاویر آن»، روز یکشنبه ۲۴ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶ برگزار شد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، علی هستم یک همسفر.
شاکر و سپاسگزار خداوند هستم که در اینجا حضور دارم.از آقای مهندس و خانواده محترمشان برای فراهم نمودن این بستر قدردانی مینمایم.
از راهنمایان خود بابت زحماتی که برای من کشیده اند متشکرم و همچنین از لژیون مرزبانی و ایجنت نمایندگی تشکر میکنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا در این جایگاه حضور داشته باشم و از آموزشهای این جلسه بهرهمند شوم.
زمانی که متوجه شدم قرار است استاد جلسه باشم، این موضوع برای من کمی دور از انتظار بود. به همین دلیل امروز بیش از آنکه برای سخن گفتن در این جایگاه باشم، می خواهم ا از حضور شما عزیزان آموزش بگیرم .
خداوند را شاکرم که در کنگره ۶۰ حضور دارم. به واسطه آموزشهایی که از کنگره و راهنمای خود دریافت نمودهام، توانستم بخشی از نواقص و کاستیهای خود را برطرف کنم. نمیخواهم ادعا کنم که تغییرات بزرگی در من ایجاد شده است، اما همین که در کنگره حضور دارم برایم ارزشمند می باشد. تمام این دستاوردها را مدیون آموزشهای ناب کنگره ۶۰، جناب مهندس و راهنمای خودم هستم.
در خصوص دستور جلسه امروز، یعنی کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر و تصاویر آن» باید بگویم آنچه برای من بسیار جالب و قابل تامل است، تشریح دقیق و روشن صورتمسئله اعتیاد در این کتاب می باشد. این کتاب به من میآموزد که چرا یک مصرفکننده حال خوبی ندارد و چرا حتی پس از قطع مصرف نیز ممکن است دوباره به مصرف بازگردد. همچنین به ریشههای این مسئله و کمبودهایی که فرد را بارها به سمت مصرف سوق میدهد، میپردازد.
به اعتقاد من، مسیر کنگره ۶۰ هم سهل است و هم سخت؛ سهل برای کسی که فرمانبردار راهنمای خود باشد، آموزش بگیرد و به آنچه میآموزد عمل کند، و سخت برای کسی که بخواهد بدون آموزش و عمل به قوانین حرکت کند.
کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» شامل ۱۴ تصویر است؛ ۲تصویر روی جلد و ۱۲ تصویر در متن کتاب. هر یک از این تصاویر بخشی از مسیر سفر یک مسافر را به تصویر میکشد و روند حرکت وی را نشان میدهد.
در این کتاب با تلاشهای مستمر جناب مهندس برای یافتن راه درمان آشنا میشویم؛ تلاشهایی که سرانجام به ابداع روش DST منتهی شد.
یکی از نکات ارزشمندی که همواره برای من الهامبخش بوده است، این است که جناب مهندس پس از درمان خود میتوانستند مسیر زندگی شخصی خود را ادامه دهند و این موضوع را رها کنند؛ ولی با عشق و تعهد در این راه ماندند و دانش و تجربیات خود را در اختیار دیگران قرار دادند تا افراد بیشتری بتوانند به درمان، رهایی و تعادل دست یابند.
از دیگر آموزشهایی که در کنگره آموختم، این است که تنها مسافران آسیب نمیبینند؛ همسفران نیز دردها، رنجها و تاریکیهای خاص خود را تجربه میکنند. شاید بسیاری تصور کنند که همسفران فقط در کنار مسافران حضور دارند، اما واقعیت این است که آنان نیز مسیر دشواری را پشت سر گذاشتهاند و به آموزش و درمان نیاز دارند.
جناب مهندس در این کتاب شرایط یک مصرفکننده را به منطقهای با دمای ۶۰ درجه زیر صفر تشبیه میکنند؛ منطقهای یخزده که خروج از آن نیازمند تلاش، صبر و حرکت است. این موضوع همواره برای من این پرسش را ایجاد میکند که آیا میتوانم یخبندان زندگی خود را ذوب کنم و به تعادل برسم، یا صرفاً برای گذراندن زمان در این مسیر حضور دارم؟
به باور من، کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» یکی از جامعترین و ارزشمندترین منابع آموزشی کنگره ۶۰ است. جناب مهندس در این کتاب از تجربههای ناموفق خود در سالهای ۱۳۶۳ و ۱۳۶۶ نیز سخن میگویند؛ تجربههایی که اگرچه در آن زمان به نتیجه مطلوب نرسیدند، اما زمینهساز کشف راهحل صحیح و دستیابی به درمان شدند.
امیدوارم بتوانم در این مسیر رهجویی بسیار شایسته ای برای آقای مهندس و عضو مفیدی برای کنگره ۶۰ باشم.
از اینکه با سکوت خود من را همراهی کردید از همه شما متشکرم.
نگارش و ثبت:مسافر محمود(لژیون سوم)
ویرایش:مسافر غلامرضا(لژیون یکم)
عکس: مسافر اسماعیل(مرزبان خبری)
تهیه و تنظیم:همسفر علی(لژیون دوم)
- تعداد بازدید از این مطلب :
469