اولین جلسه از دوره نوزدهم کارگاه های آموزشی خصوصی ویژه مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی کاشمر روز یکشنبه به استادی مسافر خسرو، نگهبانی مسافر هادی و دبیری مسافر حسین با دستور جلسه «کتاب عبور از منطقه 60 درجه و تصاویر آن» در تاریخ 24 خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان خسرو هستم یک مسافر.
ازنگهبان جلسه و ایجنت محترم تشکرمی کنم که مسئولیت اداره جلسه را به من واگذار نمودند تا خدمت کنم و آموزش بگیرم. دستور جلسه این هفته کتاب ۶۰ درجه زیر صفرمی باشد، اوایل ورودم به کنگره که در لژیون تازه واردین پذیرش شده بودم گفتند باید چند نشریات را تهیه کنم، تنها کتابی که من را جذب خودش کرد کتاب 60 درجه زیر صفر بود. قبل از ورود به کنگره، در اینترنت صحبتهای آقای مهندس را دیده بودم و بحث صورت مسئله اعتیاد و نگاه متفاوت ایشان برایم جالب بود. وقتی شروع به خواندن کتاب کردم، متوجه شدم چقدر راحت و روان نوشته شده است. هر صفحه که تمام میشد، مشتاق بودم صفحه بعد را بخوانم؛ چون حرفهایی بود که از ته دل آنها را لمس می کردم، این کتاب برای اولین بار به من فهماند اعتیاد بیماری است و ربطی به اراده و غیرت ندارد.
وقتی این موضوع را فهمیدم، یک شور و اشتیاق خاصی در من ایجاد شد و بیشتر جذب کنگره شدم. حدود دو ماه طول کشید تا کتاب را تمام کنم چون هر شب آن را میخواندم، آن زمان هنوز مصرف کننده بودم و حتی وارد پروسه درمان نشده بودم. حتی تصاویر کتاب هم برایم جذاب بودند، شاید آن موقع مفهومشان را درک نمیکردم، اما احساس میکردم هر تصویر حرفی برای گفتن دارد. بعد که وارد لژیون شدم و راهنما توضیح داد، کم کم برداشتها و مفاهیم برایم روشن تر شد. قبل از کنگره خیلی از روش ها را برای قطع مصرف امتحان کرده بودم؛ اما هیچ کدام جواب نداده بود. مدتی هم مصرف را به روش سقوط آزاد قطع کرده بودم و حدود شش ماه به ظاهر پاک بودم. بیحوصله بودم، حال خوبی نداشتم و با کوچک ترین موقعیت دوباره برگشت کردم چون صورت مسئله اعتیاد برایم حل نشده بود. کتاب ۶۰ درجه زیر صفر یک شرح واقعی از شرایط یک مصرف کننده و مسیر درمان او بود. برای اولین بار فهمیدم مشکل من فقط قطع مصرف نیست، بلکه باید راه درست درمان را پیدا کنم. یکی از بخشهایی که خیلی روی من تأثیر گذاشت، جایی بود که صحبت از چاپ کتاب و نگرانی از آبروی خانوادگی آقای مهندس مطرح میشود؛ اما در نهایت تصمیم گرفته میشود که اگر این راه بتواند به دیگران کمک کند، ارزشش را دارد. این نگاه برای من خیلی بزرگ بود اینکه انسان از خودش و اعتبارش بگذرد تا دیگران نجات پیدا کنند. به نظرم این همان بخشش واقعی است؛ اینکه از منافع شخصی عبور کنی تا راهی برای دیگران باز شود. امروز هرچه جلوتر میروم، بیشتر متوجه ارزش آموزشهای کنگره و زحمات جناب مهندس و خدمتگزاران میشوم. اگر این مسیر نبود، خیلی از ما هنوز در همان چرخه تکرار و نا امیدی مانده بودیم.
از اینکه سکوت کردید و به صحبت های من توجه نمودید از همه شما سپاسگذارم .
عکاس: مسافر مرتضی
تایپ: مسافر محمد غ
ویراستار: مسافر محمد
ارسال خبر: مسافر حسین
مرزبان کشیک: مسافر هادی
- تعداد بازدید از این مطلب :
113