نهمین جلسه از دوره پنجاه و چهارم کارگاههای آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی شفا مشهد، با استادی مسافر رضا، نگهبانی مسافر داریوش و دبیری مسافر ایمان با دستور جلسه "کتاب عبوراز منطقه 60 درجه زیر صفر و تصاویر آن " ، یکشنبه بیست و چهارم خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
سخنان استاد :
سلام دوستان عزیز، رضا هستم مسافر
در آغاز، خدا را شکر میکنم که فرصت حضور در این جایگاه و تجربه این مسیر را به من عطا کرد. از راهنمای عزیزم، آقا مرتضی، و گروه مرزبانی و ایجنت محترم که بنده را شایسته خدمت و آموزش در این جایگاه دانستند، سپاسگزارم.
امروز میخواهیم درباره کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» و تصاویر آن گفتگو کنیم. من این موضوع را به دو بخش تقسیم کردهام: بررسی متن کتاب و تحلیل تصاویر.
کتاب ۶۰ درجه، در واقع دایرهالمعارف کنگره ۶۰ است؛ نخستین گام مهندس در ثبت مسیر رهایی. تمام قوانینی که امروز در کتاب «۱۴ وادی» میخوانیم، ریشه در این اثر دارد. مهندس در این کتاب، سفر خود را از زمستان ۷۵ تا آذر ۷۶ روایت کرده و راز کشف روش DST را فاش نموده است؛ روشی که با کاهش تدریجی و پلهپله مصرف مواد، راه را برای رهایی میلیونها انسان هموار کرد.
در پیشگفتار کتاب، نکتهای تکاندهنده وجود دارد؛ مبارزه مهندس با کلیشههای «آبرو». در زمانی که خانواده نگران بودند نام ایشان به عنوان یک مصرفکننده در تاریخ ثبت شود، ایشان با شجاعت نام خود را بر جلد کتاب آوردند. به باور من،
اگر مهندس دژاکام پشت یک نام مستعار پنهان میشد، این معجزه هرگز تا این حد ملموس و باورپذیر نمیشد.
همچنین، داستان چاپ کتاب گویای عظمت شخصیت ایشان است. در حالی که دستشان خالی بود، برای کمک به همدردان کتاب را چاپ کردند، اما نه با طمع در آینده، بلکه با متانت و هوشیاری. همین استقامت بود که ما را به امروز رساند.
من وقتی برای نخستین بار کتاب را به دست گرفتم، باور نمیکردم بتوان ۳۰۰ صفحه را در سه روز خواند، اما جذابیت و حقیقتِ نهفته در کلمات، مرا جذب کرد و من نیز در همان ایام ابتدایی سفرم، غرق در صفحات این کتاب شدم.
اما در مورد تصاویر؛ تصویر نخست، نمادی از «یخزدگی» است. ۶۰ درجه زیر صفر، استعارهای از مرگِ حسها و از دست دادن کنترل بر زندگی است. در این دما، انسان هیچچیز را حس نمیکند. مهندس به ما میآموزد که برای بازگشت به زندگی، نباید عجله کرد؛ زیرا حرارت ناگهانی، جسم یخزده را میشکند. ما ۱۱ ماه سفر میکنیم تا ذرهذره گرم شویم و حسهایمان بیدار شود.
و در نهایت، تصویر دوازدهم؛ تصویری از اسکی در برف. این عکس، تضاد زیبایی است. کسی که روزی در سرمای اعتیاد منجمد شده بود، حالا در همان زمستان، با نشاط و رهایی اسکی میکند. من یادم میآید در زمان اعتیاد، اگر به دریا یا جنگل میرفتم، چشمم چیزی نمیدید جز مکانی برای مصرف؛ اما امروز، رهایی باعث شده است که دوباره زیباییهای جهان را ببینم و کنترل زندگیام را به دست بگیرم تا برای خانواده و جامعهام مفید باشم.
ممنونم که با محبت به من گوش دادید.
در ادامه رهایی مسافرین جلال و مجید و ورود ایشان به سفر دوم از لژیون چهارم نمایندگی شفا با راهنمایی راهنمای محترم، مسافر رضا اعلام گردید.
مرزبان خبری: مسافر احمد
صوت: مسافر رضا ل3
عکاس: مسافر رضا ل۱
تایپ: مسافر احمد ل۱۱ و مسافر کوروش ل 17
ارسال خبر: جلیل ل ۱۸
- تعداد بازدید از این مطلب :
94