منطقه ۶۰ درجه زیر صفر؛ از ناامیدی تا امید

جلسه دوازدهم از دوره شانزدهم سری کارگاه‌های آموزش خصوصی ویژه همسفران آقا کنگره۶۰ شعبه شیخ‌بهایی، با‌ استادی همسفر علی‌حسین، نگهبانی همسفر حسین و دبیری همسفر‌ امیر‌حسین با دستور جلسه «کتاب عبور از منطقه۶۰ درجه زیر صفر و تصاویر آن» شنبه ۱۴۰۵/۰۳/۲۳ ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، علی‌حسین هستم یک همسفر.
ابتدا ایجنت و نگهبان محترم جلسه، تشکر می‌کنم که فرصت مشارکت را در اختیار من قرار دادند.
در مورد کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» باید عرض کنم، وقتی به نام کتاب نگاه می‌کنیم، این سؤال پیش می‌آید که چرا «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر»؟ به نظر من، منطقه ۶۰ درجه زیر صفر جایی است که انسان دیگر نه قدرت درک دارد و نه توان انجام عمل مؤثر. به‌صورت تمثیلی، حالتی است که فرد در مرحله‌ای از زندگی گیر می‌کند و دیگر نه تفکری برای حرکت دارد و نه عملی برای خروج از آن وضعیت. به همین دلیل نام این کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» انتخاب شده است.
در مشارکت‌هایی که در لژیون‌ها، به‌ویژه لژیون سردار شنیده‌ام، بسیاری از دوستان این کتاب را بیشتر به مسافران یا افراد خاصی مرتبط می‌دانند؛ اما احساس شخصی من این است که این کتاب متعلق به خود من است. هر زمان در هر مرحله‌ای از زندگی دچار رکود شوم و نتوانم از آن مرحله عبور کنم یا تغییری ایجاد کنم، آن نقطه برای من همان منطقه ۶۰ درجه زیر صفر است.
زمانی که وارد کنگره شدم، مصرف سیگار داشتم. خدا را شکر، در کنگره توانستم خودم را درمان کنم و این موضوع برای من چیزی شبیه یک معجزه بود. با کمک راهنمای محترم و آموزش‌هایی که دریافت کردم، موفق شدم از آن وضعیت عبور کنم. در آن زمان دقیقاً در همان منطقه ۶۰ درجه زیر صفر قرار داشتم؛ نه می‌توانستم خودم را درمان کنم و نه راه نجاتی پیدا کرده بودم. اما خدا را شکر که درِ کنگره به روی من باز شد و توانستم از آن مرحله عبور کنم.
پس از آن تحت آموزش قرار گرفتم، مطالب زیادی آموختم و درس‌های ارزشمندی گرفتم. سفرم را به پایان رساندم، درمانم را کامل کردم و رهایی گرفتم. بعد از آن می‌توانستم کنگره را رها کنم و بروم، اما متوجه شدم که موضوع به همین‌جا ختم نمی‌شود. با خودم فکر کردم بعد از درمان چه چیزی در انتظار من است؟ دیدم آموزش‌هایی که کنگره ارائه می‌دهد بسیار جامع و کامل هستند و باز هم مراحل جدیدی برای رشد وجود دارد.
به نظر من، همان‌طور که مرحله درمان سیگار برای من یک منطقه ۶۰ درجه زیر صفر بود، مراحل بعدی زندگی نیز می‌توانند چنین شرایطی را ایجاد کنند. انسان ممکن است از یک مرحله عبور کند و تصور کند که دیگر همه چیز تمام شده و به موفقیت کامل رسیده است؛ اما من این‌گونه فکر نمی‌کنم. در تمام مراحل از زندگی هر مشکل، هدف و چالش که پیش روی ما قرار بگیرد، می‌تواند تبدیل به یک منطقه ۶۰ درجه زیر صفر شود؛ اگر نتوانیم مسیر درست را پیدا کنیم و از آن عبور نماییم.
احساس من این است که تمام لژیون‌ها، وادی‌ها و آموزش‌های کنگره ۶۰ به نوعی حول محور مفاهیم همین کتاب می‌چرخند. ما در وادی‌ها مطالب مختلف را مطالعه می‌کنیم و آموزش می‌بینیم، اما وقتی کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» را باز می‌کنیم، آن را صرفاً به‌عنوان یک وادی نمی‌بینیم؛ بلکه به‌عنوان یک قانون به آن نگاه می‌کنیم.
وقتی صحبت از قانون می‌شود، صحبت از «باید» است. یعنی باید آن‌قدر این مطالب را درک کرده باشیم که بتوانیم آن‌ها را در زندگی خود به کار ببریم. باید بتوانیم از آموزش‌های این کتاب به‌صورت عملی و کامل استفاده کنیم.
در مورد تصویر روی کتاب نیز می‌خواهم نکته‌ای را عرض کنم. تصویری که یک خودرو را در جاده‌ای یخ‌زده و سرد نشان می‌دهد، معمولاً توسط برخی دوستان به افراد دیگر یا شرایط خاصی نسبت داده می‌شود؛ اما من باز هم معتقدم که این تصویر متعلق به خود من است. اگر قرار باشد این آموزش‌ها برای کسی باشد، پیش از هر کس برای خود من است.
هر زمان به این تصویر نگاه می‌کنم، قبل از اینکه آن را به شخص دیگری ربط بدهم، به خودم نگاه می‌کنم و می‌بینم که من بیش از هر کسی به این آموزش‌ها نیاز دارم. آن خودرویی که در جاده یخ‌زده گرفتار شده، برای من نماد همان شرایطی است که در مراحل مختلف زندگی ممکن است با آن روبه‌رو شوم.
احساس می‌کنم هر بار که از مرحله‌ای عبور می‌کنم، باز هم هدفی جدید، مشکلی تازه یا آزمونی دیگر در برابر من قرار می‌گیرد و من دوباره وارد منطقه‌ای شبیه همان منطقه ۶۰ درجه زیر صفر می‌شوم. در چنین شرایطی باید همان‌گونه که در تصویر مشاهده می‌کنیم، با آرامش حرکت کرد، از شتاب‌زدگی پرهیز نمود، ایستاد، تفکر کرد، مسیر مطمئن را انتخاب نمود و سپس در آن مسیر به حرکت ادامه داد.
از اینکه به مشارکت من گوش دادید، صمیمانه سپاسگزارم.

تایپ و ویرایش: همسفر محمد‌حسن، همسفر علیرضا
تنظیم و ارسال: همسفر هادی