وقتی فهمیدم کنگره با این عظمت، بدون چشمداشت مالی در حال خدمت است، برایم بسیار عجیب و قابل تأمل بود

جلسه دوم از دوره دوازدهم کارگاه‌های آموزشی عمومی ویژه مسافران و همسفران کنگره 60 نمایندگی قوچان با نگهبانی مسافر سعید و دبیری موقت مسافر حامد و با استادی مسافر پهلوان احمد با دستور جلسه « آداب و معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» پنج شنبه 21 خرداد 1405 ساعت 17شروع به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان احمد هستم یک مسافر

سلام و درود خدمت مرزبانان محترم، نگهبان لژیون سردار، دبیر، نگهبان جلسه و تمام عزیزان حاضر در جلسه.
بسیار سپاسگزارم از همه شما عزیزان و از جناب آقای مهندس که چنین بستر امن و ارزشمندی را فراهم کردند تا ما بتوانیم در کنار هم آموزش بگیریم و در مسیر درمان و رشد حرکت کنیم.من بسیار خوشحالم که در شعبه قوچان در کنار شما عزیزان هستم. محبت، صمیمیت و گرمایی که در کنگره ۶۰ وجود دارد، واقعاً کم‌نظیر است و من این حس را با تمام وجود در اینجا تجربه کرده‌ام. من در سال ۱۴۰۱ وارد کنگره ۶۰ شدم. اوایل شناخت درستی از کنگره نداشتم و حتی تصورم این بود که مانند بسیاری از مراکز دیگر، باید برای حضور و درمان هزینه‌ای پرداخت شود. وقتی فهمیدم کنگره با این عظمت، بدون چشمداشت مالی در حال خدمت است، برایم بسیار عجیب و قابل تأمل بود. در جلسات ابتدایی، وقتی سبد را می‌دیدم، برایم سؤال بود که اگر اینجا رایگان است، پس فلسفه سبد چیست؟ اما به‌مرور، با آموزش‌ها و صحبت‌های پیشکسوتان، متوجه شدم که سبد و مشارکت مالی در کنگره، نشانه عشق، ادب، مسئولیت‌پذیری و قدردانی از سیستمی است که با تمام توان در حال خدمت به انسان‌هاست. من کشاورز هستم و به‌دلیل شرایط کاری، گاهی حضور در بعضی برنامه‌ها برایم سخت بود. اما یک روز راهنمای عزیزم با من تماس گرفتند و فقط گفتند: «احمد، تا اینجا بیا.» همین جمله در من اثر عجیبی گذاشت. آن محبت، آن دعوت و آن حس اطمینان باعث شد در مسیر خدمت مالی قدم بردارم. اولین بار با تردید مبلغی پرداخت کردم، اما بعد از آن حال خوشی را تجربه کردم که برایم بسیار ارزشمند بود. احساس آرامش، سبک شدن و رضایتی که بعد از آن داشتم، باعث شد نگاهم به خدمت مالی کاملاً تغییر کند. از آن به بعد، متوجه شدم که این کار فقط کمک مالی نیست، بلکه بخشی از آموزش، رشد و حرکت در مسیر سفر دوم است. در ادامه، با لطف خداوند و راهنمایی راهنمایم، قدم‌های بیشتری در این مسیر برداشتم و هر بار بیشتر به این باور رسیدم که جناب آقای مهندس نیازی به پول من و شما ندارند؛ بلکه می‌خواهند ما را از نظر دیدگاه، حس و جهان‌بینی رشد دهند و وارد مرحله‌ای بالاتر از خدمت و آموزش کنند. کنگره ۶۰ بر پایه علم، نیروی انسانی و مالی استوار است. در بخش علم و نیروی انسانی، به لطف خداوند، کنگره در جایگاه بسیار خوبی قرار دارد؛ اما در بخش مالی، این ما هستیم که باید با آگاهی، محبت و حس مسئولیت وارد میدان شویم و سهم خود را ادا کنیم تا این درخت پربار، محکم‌تر و گسترده‌تر به مسیر خود ادامه دهد. من به این نتیجه رسیده‌ام که خدمت در کنگره، به‌ویژه خدمت مالی، قبل از آن‌که کمکی به مجموعه باشد، کمکی به خود ماست؛ چون باعث رشد، آرامش، حال خوش و وسعت دید ما می‌شود. آرزوی من این است که بتوانم همیشه در این مسیر باقی بمانم، خدمت کنم و قدمی هرچند کوچک برای کنگره ۶۰ و نشان بی‌نشانی بردارم. امیدوارم همه ما بتوانیم در این مسیر، چه به‌عنوان مسافر و چه همسفر، ثابت‌قدم، متصل و خدمتگزار باقی بمانیم. در پایان، به افتخار تمام خدمتگزاران کنگره ۶۰، جناب آقای مهندس و خانواده محترم ایشان، دست می‌زنیم.

تایپ و ویرایش : مسافر سجاد لژیون چهارم

عکاس : مسافر محسن لژیون سوم

ارسال خبر : سایت نمایندگی قوچان