آداب یعنی قوانین و شیوه صحیح هرکاری

جلسه نهم از دوره چهل‌ودوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی کوروش آذرپور با استادی همسفر مژگان، نگهبانی همسفر سمیه و دبیری همسفر فاطمه، با دستور‌جلسه «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» روز سه‌شنبه ۱۹ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به‌کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خداوند را شاکرم که توفیق حضور در این جایگاه نصیبم شد. از راهنمای عزیزم همسفر فهیمه، ایجنت محترم، مرزبانان، نگهبان و دبیر جلسه که این فرصت خدمت را در اختیار من قرار دادند، سپاسگزارم. صادقانه اعتراف می‌کنم که چون پیش از این تجربه مشارکت یا اعلام سفر نداشتم، امیدوارم بتوانم جلسه پرباری را اداره کنم.

اما در باب دستورجلسه، آداب جمع کلمه ادب است؛ اگر ما ادب را آموخته باشیم و آن را درونی کنیم، به‌تبع آن، آداب معاشرت را نیز به‌خوبی رعایت خواهیم کرد. آداب درواقع همان قوانین و شیوه‌ صحیح انجام هر کاری است، زندگی در تمام ابعاد خود از غذا خوردن، مسافرت و ورزش گرفته تا حتی خوابیدن آداب خاص خود را دارد؛ اگر ما آداب کاری را ندانیم، انرژی و ظرفیت‌مان نه‌تنها به‌کار نمی‌آید؛ بلکه ممکن است باعث دفع دیگران و رنجش خود و اطرافیانمان شویم، درواقع ادب می‌تواند زیباترین لحظات را در زندگی بیافریند و بالعکس بی‌ادبی تلخ‌ترین وقایع را رقم می‌زند. آقای مهندس همواره تأکید دارند که یک فرد به‌ظاهر ساده اما باادب، برایشان بسیار ارجح‌تر از یک فرد تحصیل‌کرده و شیک‌پوش بی‌ادب است.

اما مفهوم تعادل چیست؟ تعادل در زندگی، مانند داربستی فلزی است که تمام اجزای آن به اندازه‌ مساوی و متناسب در کنار هم قرار گرفته‌اند تا بتوانند بار سنگین را تحمل کرده و در برابر طوفان‌ها پایداری کنند. من مژگان نیز اگر نتوانم در زندگی‌ام تعادل برقرار کنم، در برابر مشکلات تاب نمی‌آورم و کمر خم خواهم کرد. در کنگره۶۰، آقای مهندس می‌فرمایند: درمان یک گام است؛ اما تعادل فوق درمان است؛ ما در کنگره۶۰ حضور می‌یابیم تا در کنار درمان، به تعادل نیز برسیم؛ اگر تفکر ما میزان نباشد، زندگی‌مان نیز در مسیر درست پیش نخواهد رفت، چه بسا افرادی که به درمان می‌رسند؛ اما به‌دلیل عدم دست‌یابی به تعادل، در زندگی دچار چالش می‌شوند.

یکی از بزرگ‌ترین اصول ادب، وقت‌شناسی است. همچنین یکی از والاترین آداب کنگره‌۶۰، بخشش است. من با دلی لبریز از کینه و حالی نامساعد وارد کنگره۶۰ شدم؛ اما در سایه‌ آموزش‌های راهنمای عزیزم آموختم که چگونه ببخشم، هرچند دشوار بود؛ اما شدنی بود. بخشیدم و به آرامش رسیدم، آرامشی که امروز آن را مدیون کنگره‌۶۰ هستم و برای تک‌تک شما عزیزان نیز آرزو دارم.

مراسم تجلیل، تقدیر و تشکر راهنما همسفر الهام (لژیون دوم)

مرزبانان کشیک: مسافر فرهاد و همسفر صدیقه
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر فوزیه (لژیون نهم)
تایپیست: همسفر فریده رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون هفتم)
ویرایش و ارسال: همسفر صدیقه (مرزبان خبری)
همسفران نمایندگی کوروش آذرپور