آداب معاشرت، تعادل و بی تعادلی و ادب و بی ادبی

سلام دوستان مصطفی هستم مسافر

دستور جلسه: آداب و معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی

«ادب مرد به ز دولت اوست.»

به شخصه در کلام، انسان خیلی باادبی نیستم؛ اما انسان‌های مؤدب را بسیار دوست دارم و در تلاش هستم این ضعف را در خود برطرف کنم. ادب و نزاکت مانند عطر وجود انسان است. کلام می‌تواند مانند نیش زنبور، دردآور و آزاردهنده باشد، یا همچون عسل، شیرین و گوارا. گاهی یک کلام تلخ می‌تواند بهترین عملکرد و تلاش ما را بی‌نتیجه کند. معاشرت با افراد در جامعه نیز نقش بسیار مهمی در این موضوع دارد. اگر با پنج انسان موفق معاشرت کنیم، نفر ششم ما خواهیم بود و اگر با پنج نفر در مسیر ضد ارزش‌ها همراه شویم، بدون شک نفر ششم ما خواهیم بود. به قول معروف: «تو بگو با کیان زیستی، تا من بگویم تو کیستی.» اما در مورد تعادل؛ چرا می‌گویند تعادل فوق درمان است؟ به نظر من، تعادل هر شخص در شرایط عادی سنجیده نمی‌شود، بلکه در مواجهه با مشکلات و سختی‌ها محک می‌خورد. برای مثال، می‌توان چهار پایه را بدون میخ و اتصالات، با قرار دادن یک صفحه روی آن‌ها متعادل نگه داشت؛ اما استحکام و کیفیت آن زمانی مشخص می‌شود که فردی روی آن بنشیند. به همین دلیل است که می‌گویند «تعادل، فوق درمان است». اگر جهان‌بینی ما و نوع نگاه‌مان به مشکلات در درون تغییر نکند، ممکن است با کوچک‌ترین مشکل از تعادل خارج شویم و دوباره به سمت مصرف مواد بازگردیم. در پایان، از تمامی خدمتگزاران محترم سایت پارک پامچال صمیمانه تقدیر و تشکر می‌کنم.

با سپاس

مسافر مصطفی

تنظیم: همسفر امیررضا

عکاس: همسفر امیررضا