ادب نور زندگی

دستور جلسه ادب و بی‌ادبی، آداب معاشرت، تعادل و بی‌تعادلی در کنگره۶۰ موضوعی بسیار عمیق و کاربردی است. این دستور جلسه به ما می‌آموزد که چگونه با رعایت حد و مرزها و قوانین به آرامش درونی و بیرونی برسیم. در کنگره۶۰ همیشه شنیده‌ایم که تعادل، فوقِ درمان است. ادب و رعایت آداب معاشرت، ویترین بیرونی تعادل ماست. وقتی فردی مؤدب است؛ یعنی درون او به نوعی آرامش و نظم دست یافته است. بی‌ادبی، تندی و پرخاشگری ریشه در به‌هم‌ریختگی درون و وجود انسان دارد؛ بنابراین رعایت ادب برای من نشان‌دهنده میزان حرکت به سمت تعادل است. ادب؛ یعنی هر چیزی را در جای خود قرار دهیم. در کنگره ادب؛ یعنی احترام به پیشکسوتان و راهنما، گوش‌به‌فرمان بودن و پذیرش جایگاه‌ها، احترام به پوشش رسمی و داشتن لباس سفید و مرتب، تمام این موارد بخشی از آداب معاشرت ما هستند که به خود ما و محیط کنگره احترام می‌گذارند.

وقت‌شناسی، به‌موقع آمدن و حضور در لژیون قبل از شروع جلسه، بالاترین حد ادب نسبت به خود و دیگران است. رعایت ادب در کلام نیز به معنای صحبت نکردن در میان سخنان دیگران، استفاده از کلمات محترمانه و پرهیز از شوخی‌های زننده است. یکی از نکاتی که در آموزش‌های کنگره می‌آموزیم این است که بی‌ادبی و خشم، انرژی انسان را به تاراج می‌برد. وقتی من با بی‌ادبی با کسی برخورد می‌کنم، در واقع نخستین ضربه را به سیستم درونی خودم وارد می‌کنم و آرامش خود را از دست می‌دهم. رعایت ادب نوعی صرفه‌جویی در انرژی است تا بتوانم آن را صرف درمان و آموزش خود کنم. نکته مهم دیگر در این دستور جلسه توجه به جایگاه‌هاست. کنگره۶۰ به ما می‌آموزد که با ایجنت، راهنما، تازه‌وارد و هم‌لژیونی‌ها چگونه برخورد کنیم.

رعایت این تفاوت‌ها ساختار کنگره۶۰ را مستحکم نگه داشته است. اگر این حریم‌ها شکسته شوند ساختارها نیز آسیب خواهند دید. ادب، لباس شخصیت ما است. اگر می‌خواهیم در کنگره به درمان واقعی و حال خوش برسیم؛ باید ظرف وجودی خود را با ادب و احترام پاک‌سازی کنیم تا آموزش‌ها بتوانند در آن جای بگیرند. ادب فقط مربوط به جلسه و کنگره نیست؛ بلکه در تمام لحظه‌های زندگی ما تأثیر دارد. وقتی انسان مؤدب باشد، ارتباط او با خانواده، همکاران، دوستان و حتی با خودش بهتر می‌شود. ادب باعث می‌شود انسان آرامش بیشتری داشته باشد، کمتر دچار تنش شود و راحت‌تر اعتماد دیگران را جلب کند. از طرف دیگر بی‌ادبی معمولاً باعث ایجاد فاصله، دلخوری و درگیری می‌شود. بسیاری از اوقات یک رفتار یا یک جمله بی‌ادبانه می‌تواند رابطه‌ای را تخریب کند؛ اما ادب مانند پلی است که انسان‌ها را به یکدیگر نزدیک می‌کند.

در خانواده، ادب موجب محبت و احترام می‌شود، در محیط کار، همکاری را بهبود می‌بخشد و در جامعه، باعث می‌شود انسان از شخصیت محترم‌تری برخوردار باشد. ادب فقط برای بیرون نیست؛ بلکه بر درون انسان نیز تأثیر می‌گذارد. کسی که ادب را رعایت می‌کند به‌تدریج می‌آموزد که صبورتر، متعادل‌تر و کنترل‌شده‌تر رفتار کند. این موضوع به انسان کمک می‌کند از واکنش‌های عجولانه و احساسی دوری کند. در واقع، ادب یکی از نشانه‌های رشد و تکامل شخصیت است. ادب در زندگی مانند نور است، هم وجود انسان را روشن می‌کند و هم به اطرافیان آرامش می‌بخشد. من به این درک رسیده‌ام که هر جا ادب باشد، احترام، آرامش و ارتباط سالم نیز وجود دارد و هر جا بی‌ادبی باشد، فاصله و ناآرامی به‌وجود می‌آید.

نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون پانزدهم)
رابط خبری: همسفر راحله رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون پانزدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون اول) دبیرسایت
همسفران نمایندگی شمس