English Version
This Site Is Available In English

هر چیزی دارای آدابی است

هر چیزی دارای آدابی است

مسئله‌‌ تعادل‌ و‌ بی‌تعادلی‌ یک‌‌ مسئله‌‌ بسیار‌ حائز‌ اهمیت‌ است. مشکلی‌ که‌ بشر‌ دارد این است که ذره‌ذره از‌ تعادل‌ خارج‌ شده‌ و آن‌ آرامش‌ و‌ متانت‌ را‌ ندارد. این‌ بی‌تعادلی فقط در قشر‌ مصرف‌کننده‌ نیست و شامل بسیاری از‌ انسان‌ها می‌شود، ممکن است بسیاری از افراد در‌ مراتب‌ بالا‌ از‌ لحاظ پول،‌ اداره،‌ کارمند دولتی‌ و شخصی‌ باشند؛ اما‌ تعادل نداشته‌ باشند. زمانی‌که شخص تعادل‌ نداشته‌ باشد باعث رنجش‌ و‌ آزار‌ اطرافیان‌ خود می‌شود. ادب‌ و‌ آداب‌ یعنی‌ یک‌ روش‌‌ و‌ آیین‌. هر چیزی‌ دارای آدابی‌ است‌ و مجموعه‌ آداب‌ را‌ ما‌ به‌عنوان ادب‌ اطلاق‌ می‌کنیم که ممکن‌ است‌ صدها‌‌ آداب‌ در رشته‌های مختلف ‌وجود‌ داشته‌ باشد. شخصی که‌ کل این‌ آداب‌ یا‌ مقدار‌ زیادی‌ از‌ آن‌ را‌ رعایت‌ کند‌ انسان با‌ادبی‌ است، زمانی‌که از مرحله‌‌ حیوانی‌ وارد‌ مرحله انسانی‌ می‌شویم‌‌ هر‌ چیزی‌ تعریف‌ شده‌است؛ یعنی در‌ مرحله‌ انسانی‌ ما هیچ‌چیزی‌ نداریم‌ که‌ قانون‌ یا روش‌ نداشته‌ باشد،‌ به‌عنوان‌ مثال‌ غذا‌ خوردن‌ یک‌سری رسم‌ و‌ روش‌ خود را دارد‌؛ حتی‌ چه‌ ساعتی‌ غذا‌ خوردن‌، چه‌ میزان‌ و چه‌‌ نوع‌ غذاهایی‌ خوردن آداب‌ خاص‌ خود را‌ دارد‌.

شخصی که‌ این‌ آداب‌ را‌ به‌جا‌ بیاورد‌ با‌ادب‌ و‌ شخصی که‌ به‌جا نیاورد‌‌ انسان بی‌ادب‌ می‌شود. ‌بعضی‌ افراد ممکن‌ است‌‌ در‌ غذا‌ خوردن‌ حد‌ تعادل‌ را نگه‌ ندارند یعنی‌ در‌ غذا‌ خوردن‌ خسیس‌ باشند و کم‌ می‌‌خورند که این‌کار‌ درست‌ نیست‌ البته‌ اگر‌ سالم باشند.‌ فردی ممکن‌ است‌ در‌ غذا‌ خوردن‌ زیاده‌روی کند یا‌ در‌ جایی‌ قرار‌ می‌گیرد بیش‌ از‌ اندازه‌ غذا‌ بخورد این‌ هم‌ بی‌ادبی‌ است.‌ آداب‌ غذا‌ خوردن‌ این است که باید‌ یک‌ نوع‌ غذا را‌ تعیین‌ کنید. شما‌ باید غذای‌ گیاهی‌ یا‌ غذای‌ گوشتی بخورید که‌ معده‌ بتواند آن‌ را‌ هضم کند‌ و مشکلی‌ ایجاد‌ نشود. پر‌ کردن‌‌ بشقاب‌ با‌ چند‌ نمونه غذا کاملا‌ً بی‌ادبی است.‌ گذاشتن‌ چند‌ نمونه‌ غذا‌ در‌ مهمانی‌ برای‌ این است که اگر‌ فردی یک‌ نوع‌ غذا‌ را‌ دوست‌ ندارد نوع‌ دیگری‌ از‌ غذا‌ باشد تا‌ بخورد.

مهمان‌داری‌ نیز آداب‌ خاص خود را‌ دارد،‌ زمانی‌که شما مهمان دارید؛ باید سر‌ سفره‌ با مهمان‌ بنشینید و‌ غذا‌ بخورید‌ تا‌ مهمان‌‌ هم‌ بتواند‌ بدون‌ هیچ‌ محدودیتی‌ غذای‌ خو‌د را‌ بخورد. صاحب‌خانه باید‌ غذا‌ خوردن‌ خود‌ را تنظیم‌ کند تا زمانی‌که‌ مهمان دست‌ از‌ غذا‌ کشید‌ او‌ هم‌ دست‌ از‌ غذا‌‌ بکشد. راه‌ رفتن‌‌ هم شرایط‌ و‌ آداب‌‌ خاصی‌ دارد، به‌عنوان‌ مثال‌ اگر‌ غلط‌ راه‌ بروید آرتروز‌ کمر‌، گردن‌ یا‌ دیسک‌ می‌گیرید.‌ سخن‌ گفتن هم‌ آدابی دارد. انسان‌ باید‌ موقع‌ صحبت‌ کردن‌ به حرف‌ها و گفته‌های خود کاملاً مسلط‌ باشد؛ باید بداند چه‌ حرفی‌ را‌ بگوید‌ و‌ چه‌ حرفی‌ را‌ نگوید، زمانی‌که‌‌ حرف‌ می‌زند‌‌ شمرده‌ و‌ لغات‌ را‌ کامل‌ بیان کند،‌‌ بین‌ صحبت‌‌ شخص حرفی نزند و موقع‌ غذا خوردن صحبت‌ نکند،‌ اگر‌ این‌ آداب را‌ رعایت‌ نکند کاملاً بی‌ادبی اطلاق‌‌ می‌شود.

آقایان‌ باید‌ بدانند زمانی‌که‌ با‌ خانم‌ها‌ صحبت‌ می‌کنند چگونه‌ صحبت‌ کنند، اگر‌ ما‌ در‌‌ صحبت‌ کردن‌ ادب‌ را‌ رعایت کنیم‌ انسان‌ با‌ادبی‌ هستیم‌ و اگر‌ رعایت‌ نکنیم‌ انسان بی‌ادبی هستیم‌. رانندگی هم‌ آداب‌ معاشرتی دارد. تند‌ رفتن‌،‌ بوق‌ زدن‌،‌ پارک‌ کردن‌ وسط‌ خیابان یا‌ سد‌ معبر‌ کردن‌ بی‌ادبی‌ است. مراجعه‌ به‌ ادارات یک‌ شرایط‌ و دیپلماسی دارد،‌ اگر‌ آن‌ را‌ رعایت نکنیم‌ کار‌ ما را‌ انجام‌ نمی‌دهند‌ یا‌ در کار‌ ما‌ مشکل ایجاد می‌کنند.‌ در‌ اداره‌‌ یا هر مکان دیگری اگر درست صحبت نکنیم‌ دچار‌ مشکل‌ می‌شویم. دروغ‌ گفتن‌ عدم‌ تعادل‌ است.‌ انسانی‌ که دروغ می‌گوید و سخن‌چین‌ است، در امور دیگران تجسس‌ می‌کند و‌‌ حریم‌ شخصی دیگران‌ را‌‌ نگه‌ نمی‌دارد بی‌ادب‌‌ می‌باشد.

هر‌ انسانی‌ چه‌ مذکر‌ و مونث‌،‌ کوچک‌ و‌ بزرگ یک‌ حریمی دارد‌ و‌ آن‌ حریم‌ باید‌ به‌واسطه دیگران محترم‌‌ شمرده‌ شود. وقت‌شناسی‌ جز‌ء ادب‌ و وقت‌نشناسی‌ بزرگترین بی‌ادبی است.‌ فردی که‌ زمان‌ برای او مهم‌‌ نیست و‌ سر‌ قرار‌ در‌ زمان‌ مشخص‌ حاضر‌ نمی‌شود‌ انسان بی‌ادبی است.‌ در‌ کنگره‌ بر‌ روی‌ این‌ موارد به‌طور‌ دقیق کار می‌شود، اگر افراد برای‌ گرفتن شربت OT در زمان مشخص شده مراجعه نکنند‌ به‌ آن‌ها شربت‌ داده‌ نمی‌شود؛ بنابراین افراد در‌ ابتدا‌ نظم‌ را یاد می‌گیرند. در‌ لژیون‌ یک‌سری‌ آداب‌ معاشرت‌ وجود دارد که باید‌ آن‌ها‌ را‌ رعایت کنیم. راهنما‌ باید‌ قوانین‌، مقررات‌‌،‌ حریم‌ها‌ و‌ نظم‌ را‌ به رهجوهای خود آموزش بدهد. رهجو‌ها‌ باید‌ ادب‌ را‌ در‌ لژیون فرا‌بگیرند. خود‌ راهنما‌ هم‌‌ قوانین‌ و‌ مقرراتی‌ دارد که چه کارهایی انجام بدهد‌‌ و‌ چه کارهایی انجام ندهد.

به‌طور‌کلی‌ رعایت کردن روش‌ها‌، رسم‌ها‌ و قوانینی‌ که‌ در جامعه‌ نوشته‌ شده‌ یا نا‌نوشته‌ است‌ ادب‌‌ و‌‌ رعایت‌ نکردن‌ آن‌ها‌ بی‌ادبی‌‌ محسوب‌ می‌شود. آقای‌مهندس‌‌ می‌فرمایند: «هیچ‌ انسانی‌ بد‌ نیست و اگر‌ انسانی‌ بدی می‌کند به‌ آگاهی‌ نرسیده‌ است». انسانی‌ که‌ بداند‌ بدی‌ نمی‌کند. همه‌ بد‌بختی‌ بشر از‌‌ جهل‌ و‌ نادانی‌ او‌ است‌. فردی بدی‌ می‌کند‌ که نمی‌داند؛ باید‌ با‌ دانش‌، آگاهی‌ و‌ تجربه‌ ذره‌ذره دانش خود ‌را‌ بالا‌ ببریم‌، زمانی‌که این تفکر‌ را‌ داشته باشیم اگر انسان‌ها‌ بدی‌ می‌کنند‌ در‌ اثر‌ عدم آگاهی‌ و‌ دانش‌ آن‌ها است مقداری از‌ درد و رنج‌ آن‌ها‌ کاسته می‌شود.

نویسنده: همسفر سهیلا رهجوی راهنما همسفر محدثه (لژیون پنجم)
رابط خبری: همسفر کبری رهجوی راهنما همسفر محدثه (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: همسفر شیوا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون ششم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی چرمهین

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .