دیواری میان ما و خوشبختی

بسیاری از ما در طول سفر زندگی،‌ مسیرهایی را برگزیدیم که تصور می‌کردیم ما را به آرامش نزدیک می‌کنند؛ اما حقیقت این است که برخی از این مسیرها، تنها دیواری میان ما و خوشبختی واقعی ایجاد کردند. سیگار، قلیان، ویپ و ناس در نگاه نخست، شاید تنها یک سرگرمی کوچک و یا راهی برای گریز از فشارهای روزمره به نظر برسند. با گذشت زمان، این عادت‌ها به شکلی نامحسوس، اختیار و اراده‌ ما را نشانه گرفتند.

 ما در کنگره‌۶۰ آموخته‌ایم که هیچ وابستگی، کوچک یا ناچیز نیست. هر ماده‌ای که سد راه سلامت جسم و روان انسان شود، مانعی بزرگ در مسیر تکامل است. بسیاری از ما سال‌ها اسیر این تصور بودیم که می‌توانیم این بندها را هر زمان که اراده کردیم، از دست و پای خود بگشاییم؛ اما وابستگی، فراتر از اراده‌ فردی است. وابستگی، نوعی از دست دادن تدریجی گوهر خویشتن است. وقتی جسم درگیر مواد سمی می‌شود ذهن نیز آرامش و شفافیت خود را از دست می‌دهد. احترام به جسم، اولین گام در مسیر رسیدن به تعادل است. جسم ما، امانتی است که باید با آگاهی و مراقبت، آن را به سوی سلامت هدایت کنیم.

دود ویپ و سیگار، نه تنها ریه‌ها، که طراوت اندیشه را نیز در غباری از تردید پنهان می‌کند. قلیان با ظاهری فریبنده، دامی است که وقت و انرژی گرانبهای انسان را هدر می‌دهد. ناس نیز با رخنه در جان، زشتی‌های پنهانی را در رفتار و سلامت ما نهادینه می‌کند. همه این‌ها زنجیرهایی هستند که ما را از آن‌چه می‌توانستیم باشیم دور نگه داشته‌اند. آن‌چه در کنگره آموختیم، متفاوت از تمام تجربه‌های پیشین بود. ما یاد گرفتیم که درمان، نه با حذف اجباری، که با تغییر نگرش و بازسازی جهان‌بینی آغاز می‌شود. برای رهایی، ابتدا باید به این باور برسیم که ما شایسته‌ یک زندگی پاک و مقتدر هستیم. اعتیاد، تنها در مصرف مواد خلاصه نمی‌شود اعتیاد نوعی عادت فکری به اسارت است. وقتی آگاهی انسان بیدار شود، دیگر نیازی به تکیه‌گاه‌های سمی نخواهد داشت.

در این مسیر، هر پله‌ای را که طی می‌کنیم، گامی به سوی خود اصیلمان است. رهایی یعنی بازگشت به زمانی که هیچ‌ چیز، قدرت تخریب آرامش ما را نداشت. ما آموختیم که صبوری و تداوم، کلیدهای اصلی عبور از این تاریکی هستند. باید بپذیریم که آسیب‌هایی که به خود زده‌ایم، جبران‌ناپذیر نیستند؛ بلکه قابل ترمیم‌ هستند. کنگره بستری است برای آن‌که هر یک از ما، دوباره قدرت تصمیم‌گیری خود را بازیابیم. ما می‌آموزیم که چگونه نه بگوییم به تمام آن‌چه که روح ما را آلوده می‌کند. هر نخ سیگاری که خاموش می‌شود، نمادی از روشن شدن یک حقیقت در درون است. هر لحظه‌ای که از مصرف ناس یا قلیان فاصله می‌گیریم، لبخندی بر چهره‌ سلامت است. ما نه تنها برای خود؛ بلکه برای آینده‌ روشن کسانی که دوست‌شان داریم می‌جنگیم. شجاعت، یعنی ایستادن در برابر وسوسه‌هایی که سال‌ها ما را به بند کشیده بودند.

شما که اکنون در این مسیر گام برمی‌دارید، بدانید که این ارزشمندترین کار ممکن است. رهایی، پاداشی است برای کسی که شجاعت رویارویی با حقیقت را داشته است. فراموش نکنیم که ما برای تکامل آفریده شده‌ایم نه برای درجا زدن در وابستگی، آینده متعلق به کسانی است که بندها را گسسته‌اند و به سوی روشنایی حرکت می‌کنند. هر روزی که بدون مواد سپری می‌شود، یک پیروزی بزرگ و افتخار آمیز است. ما در کنگره تنها نیستیم این همراهی، قدرت ما را برای رهایی دو چندان می‌کند. آموزش‌های کنگره، مانند چراغی هستند که راه درست را به ما نشان می‌دهند. باید یاد بگیریم که چگونه از این ابزارها برای پاک‌سازی ذهن و جسم بهره ببریم. مهم نیست چه‌قدر درگیر بوده‌ایم مهم این است که چقدر برای تغییر حال خود مصمم هستیم. تصمیم امروز ما، سرنوشت فردای ما را می‌سازد و این یک حقیقت انکارناپذیر است.

بیایید برای یک بار هم که شده، خودمان را از این وابستگی‌های ناچیز نجات دهیم. زندگی در سلامت و آگاهی، معنایی دارد که هیچ‌ کدام از این مواد نمی‌توانند آن را هدیه دهند. رهایی یعنی داشتن حق انتخاب و قدرت کنترل بر تمامی شئونات زندگی، دیگر اجازه ندهیم عادت‌ها به جای ما تصمیم بگیرند و آینده ما را ترسیم کنند. ما انسان‌ها شایسته‌ بهترین‌ها هستیم، پس به چیزی کمتر از رهایی راضی نشویم. هر رهایی، پیامی است برای دیگران که راه خروج از این چرخه‌ معیوب وجود دارد. این مسیر، اگرچه تلاش می‌طلبد؛ اما نتیجه‌ آن آزادی مطلق و آرامش همیشگی است. ما به کنگره آمدیم تا بیاموزیم چگونه دوباره نفس بکشیم و بدون نیاز به مواد زندگی کنیم. این تنفس آزاد، بزرگ‌ترین نعمتی است که پس از رهایی، دوباره تجربه خواهیم کرد. به آن‌چه در درون دارید ایمان بیاورید شما قدرتمندتر از آن هستید که تصور می‌کنید.

این دلنوشته، تنها کلماتی بر روی کاغذ نیست، دعوتی است برای دوباره متولد شدن، با عزم راسخ به سوی نور حرکت کنید و تمام بندهای گذشته را در تاریکی رها کنید. دنیای پس از رهایی، دنیای رنگ‌ها، امیدها و تجربه‌های بکر زندگی است. این فرصت را غنیمت شمارید و اجازه ندهید که هیچ‌ چیز شما را از هدفتان باز دارد. پایان هر سفر، نقطه‌ آغاز سفری دیگر است. سفری که در آن شما فاتح واقعی هستید. خداوند، یاری‌گر کسانی است که برای رسیدن به پاکی و حقیقت تلاش می‌کنند. سرانجام رهایی، نام دیگر پیروزی بر تمام تاریکی‌هایی است که روزگاری ما را در بر‌گرفته بود.

نویسنده: مسافر نیکوتین همسفر هایلین رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون ویلیام)
رابط خبری: مسافر نیکوتین همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون ویلیام)
ویرایش و ارسال: راهنما تازه‌واردین همسفر زینب (دبیر دوم سایت)
همسفران نمایندگی امام قلی خان