امروز دیگر ترسی از مواد مخدر، دخانیات و سیگار نداریم.

جلسه ششم از دوره شانزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی نائین، به استادی:مسافر مجید و نگهبانی: مسافر مهدی و دبیری:مسافر اکبر بادستور جلسه «دخانیات، سیگار، قلیان، ویپ، پیپ» سه‌شنبه ۱۲ خرداد ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

 سلام دوستان، مجید هستم یک مسافر.

قبل از هر چیز تشکر می‌کنم از آقای مهندس و خانواده محترم ایشان و جناب آقای دکتر امین. همچنین از ایجنت و مرزبانان عزیز که به من اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم، سپاسگزارم.

دستور جلسه این هفته سیگار، قلیان، پیپ و ویپ است.

منِ مجید متوجه شدم که اعتیاد فقط مصرف مواد مخدر مانند تریاک، هروئین و انواع مواد نیست، بلکه ریشه در فرار از احساسات و ناتوانی من در مقابله با مسائل زندگی دارد. سیگار و دخانیات نیز اگرچه شاید به اندازه بعضی مواد مخدر تخریب‌کننده نباشند، اما دست‌کمی از آن‌ها ندارند.

قبل از اینکه با کنگره آشنا شوم، مصرف تریاک و هروئین داشتم. همیشه با خودم می‌گفتم چگونه می‌توانم از این‌ها خلاص شوم. وقتی وارد کنگره شدم و سفر ایکس را انجام دادم، باز هم احساس می‌کردم یک کمبود دارم و هیچ‌وقت حالم کاملاً خوب نبود.

سال‌ها با مواد مخدر دست‌وپنجه نرم می‌کردم و حتی در خواب هم نمی‌دیدم که بتوانم یک زندگی سالم داشته باشم. حتی یک روز صبح زود نمی‌توانستم راحت بخوابم، چون خماری مواد مرا از خواب بیدار می‌کرد. با همه این مسائل کنار آمدم و موفق شدم، اما هنوز احساس می‌کردم درمانم کامل نشده است.

راهنما به من گفت باید درمان سیگار را شروع کنی.

من همیشه به خودم می‌گفتم هر زمان بخواهم می‌توانم سیگار را کنار بگذارم، اما در سفر سیگار متوجه شدم که این‌طور نیست. حدود ده ماه در سفر سیگار بودم و حتی با مصرف سیگار، سفرم را خراب کردم و مجبور شدم دوباره آن را از ابتدا آغاز کنم.

در آن زمان قدم اول را برداشتم. قدم اول این بود که تسلیم شوم. تا زمانی که تسلیم نشوم، بازنده هستم. با خودم گفتم من در مقابل سیگار تسلیم هستم.

موضوع دیگر این بود که باید یاد می‌گرفتم خودم را ببخشم. تا زمانی که بخشش وجود نداشته باشد، انسان به آرامش نمی‌رسد. من همیشه خودم را سرکوب می‌کردم، اما زمانی که سفر سیگار را آغاز کردم، واقعاً تسلیم شدم و خودم را بخشیدم. از آن زمان به بعد، کم‌کم همه چیز درست شد.

از خداوند می‌خواهم تا زمانی که زنده هستم، دستم در دست شما باشد.

به قول آقای امین، درمان همیشه در جمع شکل می‌گیرد. من به تنهایی نمی‌توانم. شاید افرادی باشند که بیرون از کنگره مصرف مواد یا سیگار را قطع کرده باشند، اما حال خوشی نداشته باشند. این حال خوش را ما در کنگره پیدا کرده‌ایم.

امروز دیگر ترسی از مواد مخدر، دخانیات و سیگار نداریم.

امروزه مواد مخدر و دخانیات همه جا وجود دارند. اگر در خانه من نباشند، شاید در خانه همسایه پیدا شوند. بنابراین باید یاد بگیریم چگونه با آن‌ها مقابله کنیم. تنها چیزی که می‌تواند به ما کمک کند، کوله‌پشتی ماست که از وادی‌ها، سی‌دی‌ها و آموزش‌ها پر شده باشد و همیشه به‌روز بمانیم.

بیرون از کنگره می‌گفتند کنگره فقط برای درمان مواد مخدر است، اما وقتی وارد آن می‌شوی، می‌بینی برای هر مشکلی یک راهکار وجود دارد.

چیزی که به منِ مجید کمک کرد و راهکار داد، همین سی‌دی‌ها و آموزش‌ها بود. جهان‌بینی آقای دکتر امین و کاربردی بودن آن برای من بسیار ارزشمند بود.

تمام نقاط کور زندگی در این جهان‌بینی مشخص می‌شود. من باید قبول می‌کردم که تفکر من به تنهایی درست عمل نمی‌کرد. اگر قرار بود فکر من مشکلم را حل کند، در این بیست سال این کار را انجام داده بود و من درمان شده بودم.

منِ مجید باید به کنگره و روش DST اعتماد کنم تا بتوانم به موفقیت برسم.

از همه شما سپاسگزارم که به صحبت‌های من گوش کردید.

عکاس: مسافر محمد (لژیون ششم)

تایپیست: مسافر جلال(لژون چهارم)

ویرایش، تنظیم و ارسال: همسفر علیرضا(لژیون ششم)

نمایندگی مسافران نایین.