علی از لژیون ششم نمایندگی پرستار، کالبدگشایی دخانیات را بر عهده گرفته است

اعلام سفر:

سلام دوستان علی هستم یک مسافر
آخرین آنتی ایکس مصرفی شیره تریاک
ده ماه سفر کردم
با داروی اوتی
رهنمای محترم اقا محسن شهرابی
مدت رهایی بادستان پرمهر آقای مهندس
پنج سال و دو ماه و بیست و دو روز

دستور جلسه «سیگار» در کنگره ۶۰، یکی از عمیقترین و نمادین ترین مسیرهای سلوک است. سیگار در این نگرش، فقط یک اعتیاد نیست؛ بلکه نماد کوچکی از تمام وابستگی ها، عادتهای مخرب و تفکرات نادرستی است که در طول سالها در وجود انسان ریشه دوانده اند.

عنوان دلنوشته: از آن یک نخ سیگار تا تمام هستی

دستور جلسه، «سیگار» است. راستش را بخواهی، سالها فکر میکردم سیگار فقط یک تکه کاغذ و پیچ تنباکوست که دودش را به ریه میفرستم. اما اینجا، در کنگره ۶۰، فهمیدم که سیگار، مرز باریک من میان «بندگی عادت» و «آزادی انتخاب» است.

به آن روزهای تاریک فکر میکنم که دستم به نخ سیگار که میرسید، انگار تمام آرامش جهان به جانم میریخت. اما چه آرامشی؟ آرامشی دروغین، مثل خیالی که به آدم میگوید برای نفس کشیدن باید حتماً آتش بزنی. اینجا یاد گرفتم که سیگار، همان «خود فریب» من بود. همان مکانیسمی که به من میگفت بدون این دود، هیچم.

دستور جلسه سیگار را که میشنوم، میبینم هر کس دارد از بردگی حرف میزند. یکی از بند قهوه میگوید، یکی از پرخوری، یکی از موبایل. و من تازه میفهمم که این جلسه فقط برای ترک نیکوتین نیست؛ این جلسه برای آن است که بفهمیم چقدر در زندان عادتهای کوچک خود اسیر بوده ایم.

امشب، پاکت خالی سیگاری را که سالها همراهم بود در ذهنم آتش میزنم. نه به خاطر شعار، که به خاطر این درک ناب که من میتوانم بدون آن پاداش کاذب، آرام باشم. من میتوانم در بحران، به جای کشیدن یک نخ، نفس عمیق بکشم و با منطق تصمیم بگیرم.

دستور جلسه سیگار در کنگره ۶۰، به من نشان داد که اعتیاد، گاهی در ساده ترین چیزهای زندگی کمین کرده است. و حالا که سیگار را کنار گذاشته ام، حس میکنم راه برای کنار گذاشتن خشم، عجله، قضاوتهای نابجا و هزار عادت اشتباه دیگر هم باز شده است.

سپاس از نسخه ای که به من یاد داد «نه» گفتن به یک نخ، یعنی «آری» گفتن به تمام زندگانی.

اگر اجازه دهید، در پایان، این دلنوشته را با شعار همیشگی کنگره ۶۰ به پایان میبرم: «با مصرف صحیح، مصرف را ترک کن.» و این یعنی از همین کوچکها شروع کن تا فتح بزرگترین قله های وجودت.

ممنونم که به دلنوشته من توجه کردید.

وبلاگ نمایندگی پرستار