دخانیات امید را آرام‌آرام خاکستر می‌کند

گاهی دود، آرام و بی‌صدا وارد زندگی انسان می‌شود. اول فقط یک پک ساده است؛ یک سیگار در جمع دوستان، یک قلیان برای فراموش کردن خستگی‌ها یا شاید ویپی که رنگ و لعابش فریبنده‌تر از حقیقتش است؛ اما کم‌کم همان دود نازک، تمام آسمان زندگی را می‌پوشاند.

انسان نمی‌فهمد چه زمانی لبخندهایش کم‌رنگ شد، چه زمانی نفس کشیدن سخت شد و چه زمانی آرامشش را به چند ثانیه دود فروخت. دخانیات فقط ریه را نمی‌سوزاند؛ بلکه امید را آرام‌آرام خاکستر می‌کند. آدمی را به جایی می‌رساند که بدون دود خودش را گم‌شده حس می‌کند.

انگار میان تاریکی، راه خانه را فراموش کرده باشد؛ اما همیشه راهی برای بازگشت وجود دارد و آن راه کنگره۶۰ است. جایی که کسی تو را قضاوت نمی‌کند، جایی که می‌فهمند درد چیست، وابستگی چیست، سقوط یعنی چه؟ آنجا یاد می‌گیری که درمان فقط خاموش کردن سیگار نیست؛ بلکه روشن کردن دوباره روح انسان است.

انسان قدم‌به‌قدم خودش را در کنگره‌۶۰ پیدا می‌کند و یاد می‌گیرد که می‌شود بدون دود آرام بود، می‌شود بدون نیکوتین لبخند زد، می‌شود دوباره عمیق، آزاد و پر از زندگی نفس کشید. روش DST فقط درمان جسم نیست؛ بلکه مرهمی برای روان خسته‌ای است که سال‌ها در دود گم‌شده بود.

آنجا انسان یاد می‌گیرد صبر کند، آموزش بگیرد و تغییر کند. چه زیباست لحظه‌ای که یک مسافر، بعد از سال‌ها مصرف با چشمانی پر از اشک می‌گوید: من آزاد شدم. رهایی از دخانیات فقط کنار گذاشتن سیگار نیست. رهایی؛ یعنی دوباره متولد شدن و بازگشت نور به قلبی که سال‌ها در مه دود پنهان شده بود. کنگره۶۰ چه زیبا گفت: اگر انسان راه را بیابد، از تاریکی‌ها عبور خواهد کرد.

نویسنده: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر امیره (لژیون هشتم)
رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر امیره (لژیون هشتم)
ارسال: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی جواد گلپایگان