مشکلات برای رشد و تکامل انسان هستند

جلسه سیزدهم از دور چهارم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی دکتر مسعود کرج به استادی راهنما همسفر سمانه، نگهبانی راهنما همسفر نسرین و دبیری راهنمای تازه‌واردین همسفر گیتی با دستور جلسه «وادی سوم و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۴ خرداد‌ماه ساعت ۱۴:۴۵ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خداوند را بسیار شاکر و سپاس گزارم که در این جایگاه هستم تا از شما عزیزان آموزش بگیرم؛ از نگهبان و دبیر و خزانه دار تشکر می‌کنم که به من اجازه خدمت دادند.
دستورجلسه لژیون سردار از آن دستور جلسه‌هایی است که خود من خیلی در این مسئله گره داشتم. وادی سوم می‌گوید: باید دانست که هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند یعنی انسان باید بداند به قول آقای مهندس وقتی باید در جمله ذکر شده است یعنی لازم‌الاجرا است، پس و پیش ندارد.

باید واقعیت را بدانیم هیچ کس به اندازه خود من به من فکر نمی‌کند یعنی اگر من از بدو ورود به جهان هستی درگیر مسائلی هستم به این دلیل است که من رشد و تکامل پیدا کنم؛ باید یک‌سری مشکلات را حل کنم، مثلاً در کودکی زمین می‌خوردیم و دوباره بلند می‌شدیم و راه می‌رفتیم تا بالاخره راه رفتن را یاد گرفتیم.

هر وادی پیش زمینه وادی قبلی است به طور مثال: اگر بخواهیم حسابداری بخوانیم باید حسابداری یک و دو را هم خوانده باشیم؛ پس اگر بخواهیم وادی سوم را درک کنیم باید وادی اول و دوم را نیز بلد باشیم. وادی اول می‌گوید با تفکر ساختارها آغاز می‌گردد، وادی دوم می‌گوید هیچ موجودی به جهت بیهودگی آفریده نشده است پس من باید این‌ها را درک کنم تا در وادی سوم بفهمم که باید مشکلات خودم را خودم حل کنم نه دیگران و یا کاسه داغ‌تر از آش نباشم. من خودم مشکلی که داشتم این بود که همیشه به فکر این و آن بودم؛ مشکلات پدرم، مادرم و غیره درحالی‌ که زندگی خودم انبوهی از مشکلات بود. این وادی به من آموخت که خدای دیگران نیستی، مسؤولیت دیگران به عهده تو نیست، اول مشکلات خودت را حل کن بعد اگر توانستی کمک کن یا راهنمایی کن و یاد گرفتم که باید مسؤولیت زندگی خودم را بر عهده بگیرم و زندگی خودم را درست کنم. آن‌جا بود که خداوند در را برایم باز کرد و من وارد کنگره۶۰ شدم و از آموزش‌های ناب کنگره استفاده کردم.

اگر بخواهم به لژیون سردار ربط بدهم من وقتی وارد کنگره۶۰ شدم جشن گلریزان بود؛ صفت درونی که داشتم دوست داشتم بخشش کنم ولی با انبوهی از بدهی و مشکلات بودم. در آن‌جا بود که نیت کردم و ذره‌ذره پول جمع کردم و وارد لژیون سردار شدم.

انسان اگر بخواهد مشکلاتش را حل کند باید ذره‌ذره پیش برود؛ کنگره۶۰ همین کار را کاربردی کرده است یعنی چه؟ یعنی این‌که اعضای کنگره باید به خودشان متکی باشند، به فرموده آقای مهندس: ما نباید چشممان به نهاد یا سازمانی باشد زیرا اگر از آن‌ها کمکی دریافت کنیم قطعاً تصمیم گیرنده در کنگره۶۰ آن‌ها خواهند بود و این کنگره را از مسیر اصلی خودش خارج می‌کند پس این وادی به ما می‌گوید: قبلاً فکر می‌کردیم که خدمت کنیم ولی الان می‌گوییم باید خدمت کنم؛ انشاالله که هیچ‌کدام از مسیر و هدف اصلی خارج نشویم و خداوند هم کمک کند در این مسیر پر از آگاهی و آموزش ماندگار شویم.

تایپیست: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر زهرا(لژیون چهاردهم)
عکاس: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر فاطمه(لژیون هشتم)
ویرایش و ارسال: همسفر نرگس راهنمای تازه‌واردین نگهبان سایت