تا زمانی که سیگار بین انگشت‌ها هست، پرچم اعتیاد هنوز بالاست.

ششمین جلسه از دوره سیزدهم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی رضا مشهد، به استادی مسافر مالک نگهبانی مسافر محمد و دبیری مسافر صادق با دستور جلسه  سیگار،قلیان،ناس، پیپ،ویپ روز یکشنبه مورخ 10خرداد ماه 1405 راس ساعت 17:00 آغاز به کار کرد.

_{سخنان استاد:}

سلام دوستان، مالک هستم، مسافر.

از ایجنت محترم، مرزبانی و لژیون ۱۵، آقای مهدی گوهری که اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم، تشکر می‌کنم.

یکی از موضوعاتی که جامعه، کنگره ۶۰ و حتی تمام N.G.Oها با آن درگیر هستند، بحث سیگار و درمان آن است و باوری که سیگار و ناس، مخصوصاً ناس، درمان ندارد.

خب، این تا جایی بود که ما پشت خطش بودیم و من در سفر اول که بودم، دو سه ماه از سفرم گذشته بود که جناب آقای خدامی، دیدبان ویلیام وایت، در شعبه فردوسی دستش را بالا برد و گفت: تا زمانی که سیگار لای انگشت‌ها هست، پرچم اعتیاد هنوز بالاست.

یعنی درمان اعتیاد تنها مصرف مواد نیست. سیگار به‌مراتب از تصادفات و جنگ‌ها تلفات بیشتری دارد. موضوعی بسیار مهم، ولی پیش‌پاافتاده است. هر سوپرمارکتی، هرجایی که بروی، هر فیلمی که ببینی، در هر مغازه‌ای که بروی، پیش هر دوست و رفیقی که بروی، هست. هر جایی که اراده کنی گیر می‌آید. سیگار گیر نیاید، قلیان؛ قلیان گیر نیاید، ویپ.

الان این ویپ‌هایی که در بازار هست یا قلیان میوه‌ای، به‌مراتب سمی‌تر از سیگار هستند.

من خودم با توصیه پزشک مصرف سیگار را شروع کردم، چون روزی یک بسته طعم قلیان میوه‌ای مصرف می‌کردم. به تنگی نفس و درد قفسه سینه، به‌دلیل مصرف قلیان، دچار بودم. دکتر گفت به‌جای قلیان سیگار بکش، چون هر سر قلیان میوه‌ای برابر با ۸۰ نخ سیگار، سمی و آسیب‌زا است.

این را برای کسانی گفتم که خودشان را گول می‌زنند و می‌گویند حالا سیگار را کنار می‌گذاریم و کم‌کم قلیان می‌کشیم، کم‌کم آدامس می‌خوریم و ترک می‌کنیم.

هیچ راهی جز تسلیم و سر لژیون ویلیام آمدن ندارید. تمام درها را ببندید.

من دو سال سیگار را ترک کردم؛ دو سالی که اگر پیش من کسی می‌خواست سیگار مصرف کند، منعش نمی‌کردم، چون یافتم اگر قرار باشد با نکشیدن شما من ترک کنم، به درد نمی‌خورد. شما بکشید که من نکشم، قوی بشم.

دو سال جنگیدم. هر فیلمی که می‌دیدم، بنده خدا از سیگار کام می‌گرفت. دلت خون می‌شد. مسافرت کنار دریا می‌گفتم الان یه نخ سیگار وینستون اولترا برم بگیرم و روشن کنم و یه کام سنگین بگیرم و بندازم.

بعد دو سال هم این جنگ شکست خورد. دو سال واقعاً جنگیدم. یعنی سر هر مشکلی که پیش می‌آمد، اولین چیزی که به ذهنم می‌رسید سیگار بود. سر هر کاری که بود، هر لذتی که بود، غذای چرب می‌خوردم، یه لیوان نوشابه می‌خوردم و می‌گفتم الان یک نخ سیگار.

ولی خدا را شکر، اتفاقی که توی کنگره افتاد، این داستان دیگر نبود.

یک فیلم که الان نگاه می‌کنم، همه فکر و ذکرم سیگار کشیدن طرف نیست و از خود فیلم هم چیزی می‌فهمم. با دو نفر یک جایی می‌رویم و صحبتی می‌کنیم، فکر و ذهن دنبال سیگار نیست.

پس اینجا فرق می‌کند. ۹ ماه، ۱۰ ماه اول سفر که در سفر اول بودم، می‌گفتم این ده ماه را گذاشتند که تو سیگار را یادت برود، ولی من دو سال ترک کردم و یادم نرفت.

ولی سفر دوم که رفتم، دیدم جریان چیز دیگری است. جریان از حد دانش و فهم ما خارج بود. ما اصلاً درکی راجع به این موضوع نداشتیم که به‌طور مثال، یک جایی در بدن ما هست که نیکوتین تولید می‌کند.

کار نیکوتین، آزاد کردن انرژی است. افرادی که برای ترک ناس و سیگار اقدام می‌کنند، علائمی دارند. عرق زیاد می‌کنند، بی‌حوصله‌اند، پرخاشگرند. امیدوارم که همه آن‌هایی که پشت خط نیکوتین هستند، برای ثبت‌نام در لژیون ویلیام وایت اقدام کنند. هفته‌ای یک روز، از ساعت ۳:۳۰ تا ۴:۴۵ دقیقه وقت می‌گذارید و سلامتی را به دست می‌آورید. مخصوصاً افرادی که ناس مصرف می‌کنند، بسیار راحت با آدامس درمان می‌شوند، چرا که نیکوتین آدامس هم از طریق بزاق جذب می‌شود.

ممنون که به صحبت‌های من گوش کردید.

تایپ: مسافر مجید لژیون یازدهم  
ویرایش: مسافر محمد لژیون پانزدهم 
ارسال خبر: مسافر احمدلژیون چهارم
تایید خبر: مسافر محمد لژیون پانزدهم
مرزبان خبری: مسافر مصطفی