در جهانبینی کنگره۶۰، مصرف دخانیات شامل: سیگار، قلیان، ناس، پیپ و ویپ بهعنوان «ضدارزش» و عاملی برای تخریب سیستم ایکس (سیستم تولیدکننده مواد شبهافیونی بدن) شناخته میشود. اگرچه بسیاری، مصرف این مواد را بیخطر یا کمخطر میپندارند؛ اما حقیقت این است که نیکوتین موجود در آنها بهدلیل قدرت جذب بسیار بالا، مستقیماً وارد جریان خون شده و با عبور از سد خونی مغز، تعادل شیمیایی بدن را برهم زده و فرد را در بند اعتیاد گرفتار میکند.
در متد درمان DST، درمان اعتیاد به نیکوتین بهعنوان بخشی جداییناپذیر از درمان اعتیاد به مواد مخدر شناخته میشود. نگاه کنگره به مصرف سیگار و سایر دخانیات، نه بهعنوان یک عادت ساده، بلکه بهعنوان یک «اعتیاد واقعی» است. بر همین اساس، در این دستورجلسه تأکید میشود که برای رسیدن به تعادل و سلامتی کامل، فرد باید با استفاده از جایگزین مناسب (آدامس نیکوتین) و در بازه زمانی مشخص (حداقل ۱۰ ماه)، وابستگی جسمی و روانی خود را به دخانیات نیز درمان کند.
آموزشهای این دستورجلسه به ما میآموزد که رهایی از مواد مخدر، بدون رهایی از دخانیات، مانند ساختمانسازی بر روی پیریزی سست است؛ چرا که دخانیات دروازهای برای بازگشت به اعتیاد سنگین محسوب میشود. با آگاهی از این موضوع، اعضای کنگره۶۰ با گذشتن از لذتهای کاذب و مخرب این مواد، به سمت سلامت پایدار، آرامش درونی و تعادل در صورپنهان و آشکار حرکت میکنند تا الگویی باشند برای آنان که خواستار رهایی از بند هرگونه ماده افیونی هستند.
در کنگره۶۰ به تجربهی درمان سیگار، با عنوان «سفر نیکوتین» یاد میشود. این سفر به ما میآموزد که برای تغییر در رفتار و کردار، ابتدا باید فیزیولوژی بدن را به تعادل بازگردانیم. مصرف دخانیات با ایجاد تخریب در سیستم تنفسی و قلبی-عروقی، انرژی حیاتی انسان را مستهلک میکند؛ بنابراین، درمان آن نه تنها یک وظیفه آموزشی است؛ بلکه اقدامی حیاتی برای بازپسگیری توان و انرژی لازم جهت حضور در جلسات و خدمت به همنوعان است.
بسیاری از افراد برای توجیه مصرف دخانیات از واژگانی چون «تفریح»، «کاهش استرس» یا «تمرکز» استفاده میکنند؛ اما در دستورجلسه دخانیات میآموزیم که اینها همگی فریبهای ذهن است. نیکوتین با ایجاد یک وابستگی شیمیایی، درواقع همان استرسی را که خود مسبب آن است، با مصرف دوباره برای لحظاتی کاهش میدهد و این چرخه معیوب همواره ادامه مییابد. شناخت این «بازی ذهن» اولین قدم برای عبور از سدِ مصرف سیگار و قلیان است.
درنهایت، الگوی درمان در کنگره۶۰، «درمانِ سیگار» را نشانهای از تغییرِ نگاهِ فرد به خود میداند. کسی که از بند دخانیات رها میشود، اعتمادبهنفس بالایی پیدا کرده و این پیام را به دیگران میرساند که اعتیاد به هیچ مادهای، کوچک یا بزرگ، لاینحل نیست. این دستورجلسه دعوتی است به تمامی اعضا تا با تفکر و تمرکز بر پروتکلهای کنگره، نه تنها جسم خود را از سموم پاک کنند؛ بلکه با تقویت جهانبینی، پرونده اعتیاد را در تمامی اشکال آن برای همیشه در زندگی خود ببندند.
منبع: سایت و سیدیهای آموزشی
نویسنده: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون چهارم)
رابط خبری: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر ستاره رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون چهارم)
ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر اکرم نگهبان سایت
همسفران نمایندگی اردستان
- تعداد بازدید از این مطلب :
65