همسویی با وادی سوم: مسئولیت پذیری و جبران اشتباهات

پنجمین جلسه از دوره پنجاه‌‍‍‌ و چهارم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی شفا مشهد با استادی راهنمای محترم مسافر مجتبی، نگهبانی موقت مسافر مجتبی و دبیری مسافر عطا با دستور جلسه «وادی سوم و تاثیر آن  روی من »  روز پنج‌شنبه  7 خرداد 1405  ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد: 
سلام دوستان مجتبی هستم یک مسافر.

خدا را هزار مرتبه شکر که توفیق نصیب من شد در محضر شما عزیزان آموزش بگیرم. در خصوص دستور جلسه، اگر بخواهم صحبت کنم، باید گفت که آقای مهندس به خوبی آن را باز کردند و روز یکشنبه راهنمای محترم هاشم آقا چهل نکته کلیدی از توی دستور جلسه بیرون آوردند. همچنین، آقای محمود نعمتی روز سه‌شنبه بخش‌هایی از آن را توضیح دادند.

حالا با توجه به استنباط شخصی خودم، می‌خواهم بگویم که تاثیر این دستور جلسه بر من چه بود و چه چیزی باعث شد که این موضوع را بهتر درک کنم. در این مسیر، من هم مانند بسیاری دیگر، مسیر غلط اعتیاد را انتخاب کرده بودم، جایی که هر چه سعی کردم، نتوانستم مسیر را تغییر دهم و مجدداً در همان راه قبلی قرار گرفتم. در طول سال‌ها، چه در کمپ‌ها، چه در کلینیک‌ها و چه در مراحل مختلف، تجربه‌های زیادی در درمان اعتیاد کسب کردم، اما نتیجه‌ای نگرفتم و متوجه شدم که هیچ کدام از این راه‌ها جواب نمی‌دهد؛ چرا که ما دیگر مصرف می‌کردیم، چون راه‌های سخت‌تر و مکرر ترک را تجربه کرده بودیم و به نقطه‌ای رسیده بودیم که دیگر هیچ چیز برام معنا نداشت.

تا زمانی که تفکر صحیح به دست آمد، و این مهم با تلاش و ممارست، از جمله راهنمایی‌های آقای رسول افروزی، برایم ممکن شد. ایشان با پیام‌های مداوم و حمایت، مرا به سمت باور مسیر درمان در کنگره سوق دادند؛ باور اینکه می‌توان مسیر درمان را انتخاب کرد و به نتیجه رسید.

در ادامه، باید گفت که وادی اول می‌گوید که با تفکر ساختارها آغاز می‌شود. شما یا ساختار مثبت می‌سازید که باید در حفظ و توسعه آن تلاش کنید، یا ساختار منفی، که باید آن را رها کنید. اگر تفکر غلطی دارید، باید آن را کنار بگذارید، در غیر این صورت، تاوانش را می‌دهید. این موضوع در زندگی من بسیار تاثیرگذار بود؛ زمانی که خودم را مجبور کردم کارهای مثبت انجام دهم، کم‌کم انرژی‌ام بالا رفت و به نتیجه مطلوب رسیدم.

در وادی دوم، می‌آموزیم که هیچ چیزی ثابت نیست. روزهای خوب و بد زندگی ما گذرا هستند. مهم این است که پذیرفته و با آن‌ها روبه‌رو شویم، به جای ناله و شکایت، مسیر اصلاح را طی کنیم. باید بدانیم که هر عمل ما، چه مثبت باشد چه منفی، نتیجه‌ای دارد که باید آن را بپذیریم و جبران کنیم. این نکته به ما آموخت که باید در هر اقدام و تصمیم، هوشمندانه و آگاهانه عمل کنیم.

در وادی سوم، تاکید بر اهمیت باید و نبایدها است. بایدها نشان می‌دهند که چه کارهایی باید انجام دهیم تا به سمت انسان کامل‌تر حرکت کنیم، و نبایدها نیز نشان می‌دهند که چه کارهایی نباید انجام دهیم؛ زیرا هر عملی که انجام می‌دهیم، نتیجه‌ای در پی دارد و باید مراقب رفتارهای خود باشیم. من شخصاً زمانی توانستم بر اعتیادم غلبه کنم که خودم را مجبور کردم عادات منفی را کنار بگذارم، کارهای مثبت انجام دهم، و در جهت اصلاح و توسعه خویشتن تلاش کنم.

در پایان، باید گفت که زندگی یک فرصت است که باید به بهترین شکل از آن بهره مند شویم. هدف نهایی، رسیدن به مرحله‌ای است که بتوانیم خود را بهتر بشناسیم، تکامل یابیم و در مسیر انسانیت کامل حرکت کنیم. همان‌طور که آقای کوروش آذرپور گفته بودند، باید جوری زندگی کنیم که برای پاس کردن دو واحد درس انسانیت  نیاز به بازگشت به کره زمین نباشد و بتوانیم در این مسیر، بهتر و کامل‌تر شویم.

از همه شما عزیزان، به خاطر همراهی و گوش دادن سپاسگزارم. امیدوارم هر کدام از ما بتوانیم با تلاش و آگاهی، به سمت زندگی بهتر و انسانی‌تر حرکت کنیم.

با تشکر از لژیون هفتم (لژیون خدمتگزار) با راهنمایی راهنمای محترم مسافر علیرضا

مرزبان خبری: مسافر احمد
صوت: مسافرین رضا ل۳ 
عکاس: مسافر حسین ل۱
تایپ: مسافرین ابراهیم ل۱ و احمد ل۱۱ 
ارسال خبر: جلیل ل 18