ظرفیت همیشه با تلاش به دست می‌آید

جلسه پنجم از دوره شصت‌و‌ششم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی شادآباد به استادی همسفر اکرم، نگهبانی همسفر افسر و دبیری همسفر فروزان با دستور جلسه: "وادی سوم (باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند) و تأثیر آن روی من" روز سه‌شنبه ۵ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خدای بزرگ را شاکرم که روزی‌ام شد در این جایگاه قرار بگیرم. از راهنمایم همسفر مریم، تشکر می‌کنم به من اعتماد کردند و امیدوارم سربلندشان کنم. ما در وادی اول یاد گرفتیم که با تفکر ساختارها آغاز می‌شود، در وادی دوم فهمیدیم که هیچ مخلوقی، جهت بیهودگی پا به حیات نمی‌گذارد؛ در وادی سوم می‌گوید: باید، دانست هیچ موجودی به اندازه خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند.

من خودم می‌توانم به جرأت بگویم و زندگی‌ام را به ۲ بخش قبل از کنگره و بخش بعد از کنگره تقسیم کنم. من واقعا در گذشته از زمین و زمان طلبکار بودم؛ مدام می‌گفتم، من چرا این قدر مشکل دارم؟ چرا خدا، پدر و مادرم به من کمک نمی‌کنند؟ واقعا آرامش نداشتم؛ چون‌که خودم و خویشتن خود را فراموش کرده بودم؛ من باید به هدف‌ها و کارهای خودم که آن‌ها را فراموش کرده بودم فکر می‌کردم.

بعد از ورود به کنگره و آغاز کار با وادی‌ها وقتی به وادی سوم و به این قسمت از وادی رسیدم که می‌گوید: سربلند بایستید و ببینید درختان ایستاده می‌میرند؛ واقعا این جمله به من قوتی داد و برایم جرقه بود که اگر دیگران توانستند تو نیز می‌توانی و خودت را دست کم نگیر؛ اگر راهنمایت به این جایگاه رسیده، تو نیز می‌توانی؛ آن‌جا بود که همه مشکلاتم  را با دل و جان قبول کردم و تصمیم گرفتم زندگی‌ام را عوض کنم و مسئولیت زندگی‌ام را خودم بپذیرم؛

انتظار نداشته باشم که دیگران بیایند و مشکلاتی که خودم به‌وجود آورده‌ام را حل کنند؛ در کنگره می‌گویند که ما کمک افراد خارج از کنگره را قبول نمی‌کنیم، کنگره باید روی پای خودش بایستد؛ من نیز سعی کردم که روی پای خودم بایستم و خودم راهم را پیدا کنم؛ این‌که توقع خودم را از دیگران پایین بیاورم، بیشتر روی خودم متکی و خودکفا باشم؛ تمرکز اصلی‌ام روی خودم و ظرفیت خودم باشد؛ یاد گرفتم که من نمی‌توانم هیچ کس را تغییر بدهم؛

هرکس باید خودش خویشتن خود را درست کند و سعی در تغییر کسی نداشته باشد. آرامش و حس خوب را زمانی به‌دست آوردم که فهمیدم خداوند عادل است و این عین عدالت  است و به این اعتقاد قلبی دارم که در این جایگاهی که هستم، عدالت است و باید بالاتر می‌بودم نه پایین‌تر و این‌که کسی را قضاوت نکنم؛ فقط خودم و کارهایم را قضاوت کنم و این ظرفیت همیشه با تلاش به دست می‌آید.

نکته دیگری که خواستم بگویم اگر در مسیر درست و صراط مستقیم باشیم، خداوند حتما به ما کمک می‌کند؛ چون‌که خودشان در قرآن فرمودند: "فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا" یعنی اگر در مسیر درست باشی، آن خیر و خوبی به شما القا می‌شود. خوشحال و شاکر خداوند هستم که به برکت بودن در کنگره۶۰ و آموزش‌های کنگره الان به آن حس خوب رسیده‌ام و به امید این‌که همه به حس خوب، آرامش و رهایی برسیم؛ در پایان از همه خدمت گزاران کنگره۶۰ به‌ویژه شعبه شادآباد تشکر می‌کنم و دعاگوی همه عزیزان هستم. امیدوارم حق مطلب را ادا کرده باشم.

مرزبانان کشیک: همسفر مریم و مسافر عبدالله
تایپیست: همسفر زری رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پنجم)
لژیون خدمتگزار: سوم
ویرایش و ثبت: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر الهام نگهبان سایت
همسفران نمایندگی شادآباد