پذیرفتن مسئولیت

جلسه سیزدهم از دوره هفدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی اردستان با استادی راهنما مسافر محمد، نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسافر عباس با دستور جلسه «وادی سوم (هیچ موجودی به اندازه خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند) و تأثیر آن روی من» روز یکشنبه ۳ خردادماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

در ابتدا خدا را شاکرم که یک بار دیگر فرصت به من داد تا در کنگره حضور پیدا کنم و در این جایگاه خدمتی قرار داشته باشم و آموزش بگیرم. از آقای مهندس و خانواده محترم ایشان بابت فراهم کردن این بستر آموزشی سپاسگزارم. در مورد دستور جلسه ما باید ببینیم که چه کرده‌ایم که اذن صادر نمی‌شود در کنگره حضور داشته باشیم، آموزش ببینیم و تجربه کسب کنیم. من محمد از محل کارم تا کنگره حدود ۵ دقیقه راه بود؛ ولی چند سالی نمی‌توانستم در کنگره حضور داشته باشم و اذن آن صادر نمی‌شد.

اما در مورد دستور جلسه باید به وادی دوم برگردیم که می‌گوید: هیچ مخلوقی جهت بیهودگی قدم به حیات نمی‌نهد. اینجا متوجّه می‌شویم، حضور ما در این مکان؛ یعنی مسئولیتی داریم و در ادامه وادی می‌گوید: حالا که خودتان را شناختید؛ باید حرکتی با تفکر و سازندگی انجام دهید و به سیر تکاملی برسیم؛ باید بدانیم که هیچ مخلوقی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند.

من محمد آمده‌ام آموزش بگیرم و به تکامل برسم و تکامل این است که من وارد سفر اول، دوم بعد کمک راهنما و راهنما شدم، حالا شال گرفتم و به جایگاهی رسیدم و جایگاه این هست که من در زمینه‌ای به تکامل رسیدم؛ یعنی به خویشتن خویش فکر کرده‌ام و اصل کنگره چیست؟ ما هیچ جا ندیده‌ایم که در کنگره نوشته شده که درمان اعتیاد و یا ترک اعتیاد، اصل کنگره احیاء جمعیت انسانی است؛ یعنی کنگره آدرس ما را به خودمان می‌دهد و ما را متوجه می‌کند که به خویشتن خویش فکر کنیم و خودمان، جایگاه و نفس خود را بشناسیم، وقتی خود را شناختیم زیر بار خیلی موارد نمی‌رویم و به دنیای تازه وارد می‌شویم و وقتی وارد شدیم، خیلی اتفاقات کهنه و گذشته را دور بریزیم و باید رفتار، کردار، گفتار و پندارمان تغییر کند.

وقتیکه وارد کنگره شدیم، دیگر تسلیم و ناامید شدن که از ابزارهای اهریمن و شیطان هست از ما دور می‌شود و در وادی دوم می‌گوید: خوشحالیم که به جنگ نرم خود ادامه می‌دهید و بعد در ادامه درخشیدن و بعد پذیرفتن مسئولیت خود، هیچ کاری نیست که سختی نداشته باشد حالا که ما وارد کنگره شدیم و مسئولیت خود را پذیرفتیم؛ باید طوری سفر کنیم که افراد بیرون همه به کنگره ایمان بیاروند و جذب کنگره شوند و به حال خوب، تعادل، آرامش و آسایش برسند و در پایان ما باید حواسمان باشد که چه می‌کاریم و چه می‌خواهیم برداشت کنیم، دیگران کاشتند و ما خوردیم، ما بکاریم و دیگران بخورند و همه این موارد با تفکر و خواستن هست که در کنگره ما به آن می‌رسیم.

تایپیست: مسافر عباس (لژیون اول)
ویراستار: مسافر رسول (لژیون دوم)
عکاس: راهنمای تازه‌واردین مسافر ابراهیم
ارسال: راهنما مسافر محمدرضا نگهبان سایت

مسافران نمایندگی اردستان