وادی سوم وادی تدبیر و پذیرش است

دومین جلسه از دوره هفتم سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره  60 نمایندگی ارگ با دستور جلسه { وادی سوم و تاثیر آن روی من } با استادی راهنمای محترم مسافر حامد و نگهبانی مسافر حسین و دبیری مسافر موسی روز یکشنبه مورخ 3 خرداد 1405 ساعت 17 آغاز به کار نمود :

خلاصه سخنان استاد :

سلام دوستان، حامد هستم، مسافر.

از ایجنت محترم، آقای حمیدرضا، تشکر می‌کنم که به من اجازه دادند امروز در این جایگاه خدمت کنم.

وادی سوم: زندگی در کل، مانند یک بازی بزرگ است و هر بازی، قوانین ثابت خودش را دارد. تنها کسانی می‌توانند در این بازی موفق شوند و به آرامش برسند که قوانین این بازی را در زندگی یاد گرفته باشند. بعضی‌ها در زندگی موفق نیستند، چون قوانین زندگی را نمی‌دانند. یاد گرفتن قوانین بازی بسیار مهم است. ما این قوانین را در کنگره و در این وادی‌ها یاد می‌گیریم. پس منِ مسافر باید سعی کنم خیلی سرسری از کنار این قوانین نگذرم؛ چون اگر بی‌توجه عبور کنم، می‌بینم ۱۰ یا ۱۱ ماه از عمرم گذشته و هیچ دریافتی نداشته‌ام.

در وادی اول، تفکر کردن را یاد می‌گیریم و برایمان ثابت می‌شود که به هر چیزی فکر کنیم، همان اتفاق می‌افتد. در وادی دوم، آقای مهندس می‌فرمایند هر کدام از ما با هدفی به این دنیا آمده‌ایم؛ بنابراین هیچ‌کس نباید احساس پوچی داشته باشد. باید بگردیم و هدف خودمان را پیدا کنیم و فلسفه وجودی‌مان را بشناسیم. ایشان کلید رسیدن به این هدف را هم جلوی پای ما گذاشته‌اند: اگر در مسیر مستقیم قدم برداریم، خداوند راه و رسالت وجودی ما را آشکار می‌کند. به همین دلیل می‌توان به این وادی، وادی امید گفت.

اکنون به وادی سوم می‌رسیم که می‌گوید: «باید دانست هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند.» در وادی سوم، باید کم‌کم حرکت را در زندگی آغاز کنیم و از تاریکی اعتیاد خارج شویم. مسئله اعتیاد، مسئله‌ای کوچک نیست، اما در کنگره حتی کوچک‌ترین مسئله‌ای که حل می‌شود، همین اعتیاد است. همچنین برخلاف تصور و باور عمومی جامعه که می‌گوید: «خود کرده را تدبیر نیست»، این وادی می‌گوید: خود کرده را تدبیر است. یعنی در هر مرحله از زندگی و در هر سطحی از مشکلات که باشیم، باید برای آن تدبیری پیدا کنیم. از این رو می‌توان وادی سوم را وادی تدبیر نامید.

این وادی با واژه «باید» آغاز می‌شود؛ یعنی بر یک قانون مهم و قطعی تأکید دارد. جهان بر اساس مجموعه‌ای از قوانین ثابت اداره می‌شود، مانند قانون جاذبه.

اعتیاد درمانگر ندارد؛ درمانگرِ اعتیاد، خودِ فرد است. اعتیاد راهنما دارد، اما راهنما فقط می‌تواند راهنمایی کند. راهنما نمی‌تواند بار خماری و مشکلات رهجو را به دوش بکشد؛ این خودِ فرد است که باید با حرکت درست در مسیر، به حال بهتر برسد

ممنون به صحبت های من گوش کردید .

عکس و تایپ : مسافر امیررضا لژیون سوم

بارگزاری : مسافر احسان لژیون دوم