«هیچ مخلوقی جهت بیهودگی خلق نشده است؛ هیچ‌کدام از ما به هیچ نیستیم، حتی اگر به هیچ فکر کنیم.»

جلسه دهم از دوره شانزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی نائین، به استادی راهنمای تازه واردین :مسافر ابراهیم و نگهبانی: مسافر نعمت الله و دبیری: مسافر علی بادستور جلسه «وادی سوم و تاثیر آن روی من» یکشنبه 3 خرداد  ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱7:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، ابراهیم هستم یک مسافر.

خدا را شکر می‌کنم که در کنگره هستم؛ این یعنی هیچ انسانی به اندازه «خویشتنِ خویش» به خودش فکر نمی‌کند. آقای مهندس در مورد این دستور جلسه خیلی زیبا فرمودند که: «هیچ‌وقت کاسه داغ‌تر از آش نمی‌شود» و توضیح دادند که هیچ‌کس به اندازه خودِ من نمی‌تواند برای من فکر کند. این دستور جلسه می‌خواهد به من بگوید کارِ خودت را به دیگران واگذار نکن؛ کارهایت را خودت باید انجام بدهی و از کسی توقع نداشته باشی برایت کاری انجام دهد.

منِ ابراهیم در سفر اول، از همه می‌خواستم کمکم کنند؛ حتی می‌خواستم پول شربت من را بدهند! اما ما باید خودمان به فکر خودمان باشیم، مثل یک خانواده یا یک شهر. به قول آقای مهندس: «چشمه باید از خودش آب داشته باشد.»

آقای مهندس ۱۴ وادی برای ما طراحی کرده‌اند که اگر روی آن‌ها کار کنیم و عملی‌شان کنیم، خصوصیات، رفتار و کردار ما تغییر می‌کند؛ مثلِ «پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک». ما دو وادی را پشت سر گذاشتیم؛ وادی اول با تفکر، ساختارها آغاز می‌شود و هر آنچه که هست، با تفکر به‌وجود می‌آید. خداوند ما را طوری خلق کرده است که باید برای زندگی‌مان برنامه‌ریزی داشته باشیم.

در وادی دوم می‌گوید: «هیچ مخلوقی جهت بیهودگی خلق نشده است؛ هیچ‌کدام از ما به هیچ نیستیم، حتی اگر به هیچ فکر کنیم.» در مسیر این راه، ناامیدی است؛ هزاران مشکل سر راه فرد می‌آید و به همین خاطر است که می‌گوید «من بی‌ارزش هستم». آقای مهندس می‌گویند چنین چیزی نیست و باید تغییر افکار بدهیم.

در این وادی به مرحله دیگری می‌رسیم که به ما نشان می‌دهد: «هیچ موجودی به میزان خودِ انسان به خویشتنِ خویش فکر نمی‌کند.» این تنها وادی است که اولش با «باید» شروع می‌شود؛ یعنی منِ ابراهیم هر کاری کردم، برای خودم کردم. اولین فکر، آمدن به کنگره بود و فهمیدم کنگره ۶۰ یک پکیج کامل است. از روز اول، لقب «مسافر» به تو اطلاق می‌شود و می‌توانی همسفر هم داشته باشی. یک راهنما داری که مسیر را برایت هموار می‌کند و من باید این پازل را پر کنم؛ مثل مثلث دانایی و مثلث آموزش. نوشتن سی‌دی‌ها در سفر دوم خیلی‌خیلی مهم است.

در پایان، هر کس بخواهد افکار و اندیشه‌هایش را بر عهده دیگران بگذارد، همیشه بدبخت است. ان‌شاءالله بتوانم در کنگره بمانم و در مقابل کمکی که کنگره به من کرده است، خدمتی انجام دهم.

از توجه شما سپاسگزارم.

عکاس: مسافر امیرحسین (لژیون اول)

تایپیست: مسافر جلال(لژون چهارم)

ویرایش، تنظیم و ارسال: همسفر علیرضا(لژیون ششم)

نمایندگی مسافران نایین.